Êxodo 10

Capítulos

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40

SHEMOT [שְׁמוֹת]

א  וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה, בֹּא אֶל-פַּרְעֹה:  כִּי-אֲנִי הִכְבַּדְתִּי אֶת-לִבּוֹ, וְאֶת-לֵב עֲבָדָיו, לְמַעַן שִׁתִי אֹתֹתַי אֵלֶּה, בְּקִרְבּוֹ1 E disse o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Vai a Faraó [Par’oh], porque endureci o seu coração, e o coração de seus servos, para fazer estes meus sinais diante dele,
ב  וּלְמַעַן תְּסַפֵּר בְּאָזְנֵי בִנְךָ וּבֶן-בִּנְךָ, אֵת אֲשֶׁר הִתְעַלַּלְתִּי בְּמִצְרַיִם, וְאֶת-אֹתֹתַי, אֲשֶׁר-שַׂמְתִּי בָם; וִידַעְתֶּם, כִּי-אֲנִי יְהוָה2 e para que contes aos ouvidos de teus filhos [baniym], e dos filhos [baniym] de teus filhos [baniym], as coisas que fiz no Egito [Mitsrayim], e os meus sinais, que fiz entre eles, para que saibais que Eu sou YHWH [o Eterno]‘.
ג  וַיָּבֹא מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן, אֶל-פַּרְעֹה, וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו כֹּה-אָמַר יְהוָה אֱלֹהֵי הָעִבְרִים, עַד-מָתַי מֵאַנְתָּ לֵעָנֹת מִפָּנָי; שַׁלַּח עַמִּי, וְיַעַבְדֻנִי3 Assim, foram Moisés [Mosheh] e Arão [Aharon] a Faraó [Par’oh], e disseram-lhe: Assim diz o Eterno [YHWH], o Deus [Elohiym] dos hebreus [‘ivriym]: ‘Até quando recusarás humilhar-te diante de mim? Deixa ir o meu povo [‘am], para que me sirva.
ד  כִּי אִם-מָאֵן אַתָּה, לְשַׁלֵּחַ אֶת-עַמִּי–הִנְנִי מֵבִיא מָחָר אַרְבֶּה, בִּגְבֻלֶךָ4 Porque se ainda recusares deixar ir o meu povo [‘am], eis que trarei amanhã gafanhotos [‘arbeh] aos teus termos,
ה  וְכִסָּה אֶת-עֵין הָאָרֶץ, וְלֹא יוּכַל לִרְאֹת אֶת-הָאָרֶץ; וְאָכַל אֶת-יֶתֶר הַפְּלֵטָה, הַנִּשְׁאֶרֶת לָכֶם מִן-הַבָּרָד, וְאָכַל אֶת-כָּל-הָעֵץ, הַצֹּמֵחַ לָכֶם מִן-הַשָּׂדֶה5 e cobrirão a face da terra [‘eretz], de modo que a terra [‘eretz] não se poderá ver; e eles comerão o resto do que escapou, o que vos ficou da saraiva; também comerão toda árvore [‘ets] que vos cresce no campo [sadeh];
ו  וּמָלְאוּ בָתֶּיךָ וּבָתֵּי כָל-עֲבָדֶיךָ, וּבָתֵּי כָל-מִצְרַיִם, אֲשֶׁר לֹא-רָאוּ אֲבֹתֶיךָ וַאֲבוֹת אֲבֹתֶיךָ, מִיּוֹם הֱיוֹתָם עַל-הָאֲדָמָה עַד הַיּוֹם הַזֶּה; וַיִּפֶן וַיֵּצֵא, מֵעִם פַּרְעֹה6 e encherão as tuas casas [batiym], e as casas [batiym] de todos os teus servos, e as casas [batiym] de todos os egípcios, qual nunca viram teus pais [‘avot], nem os pais [‘avot] de teus pais [‘avot], desde o dia [yom] em que eles se acharam sobre a terra [adamah] até o dia [yom] de hoje‘. E virou-se, e saiu da presença de Faraó [Par’oh].
ז  וַיֹּאמְרוּ עַבְדֵי פַרְעֹה אֵלָיו, עַד-מָתַי יִהְיֶה זֶה לָנוּ לְמוֹקֵשׁ–שַׁלַּח אֶת-הָאֲנָשִׁים, וְיַעַבְדוּ אֶת-יְהוָה אֱלֹהֵיהֶם; הֲטֶרֶם תֵּדַע, כִּי אָבְדָה מִצְרָיִם7 E os servos de Faraó [Par’oh] disseram-lhe: Até quando este nos há de ser por laço? Deixa ir os homens [enashiym], para que sirvam ao Eterno [YHWH], seu Deus [Elohiym]; ainda não sabes que o Egito [Mitsrayim] está destruído?
ח  וַיּוּשַׁב אֶת-מֹשֶׁה וְאֶת-אַהֲרֹן, אֶל-פַּרְעֹה, וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם, לְכוּ עִבְדוּ אֶת-יְהוָה אֱלֹהֵיכֶם; מִי וָמִי, הַהֹלְכִים8 Então, Moisés [Mosheh] e Arão [Aharon] foram levados outra vez a Faraó [Par’oh], e ele disse-lhes: Ide, servi ao Eterno [YHWH] vosso Deus [Elohiym]. Quais são os que hão de ir?
ט  וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה, בִּנְעָרֵינוּ וּבִזְקֵנֵינוּ נֵלֵךְ; בְּבָנֵינוּ וּבִבְנוֹתֵנוּ בְּצֹאנֵנוּ וּבִבְקָרֵנוּ, נֵלֵךְ–כִּי חַג-יְהוָה, לָנוּ9 E Moisés [Mosheh] disse: Havemos de ir com os nossos meninos [ne‘areym], e com os nossos velhos [zekeneyim]; com os nossos filhos [baniym], e com as nossas filhas [banot], com as nossas ovelhas [tso’n], e com os nossos bois [bakar] havemos de ir, porque temos de celebrar festa ao Eterno [YHWH].
י  וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם, יְהִי כֵן יְהוָה עִמָּכֶם, כַּאֲשֶׁר אֲשַׁלַּח אֶתְכֶם, וְאֶת-טַפְּכֶם; רְאוּ, כִּי רָעָה נֶגֶד פְּנֵיכֶם10 Então, ele lhes disse: Seja o Eterno [YHWH] assim convosco, como eu vos deixarei ir a vós e a vossos pequeninos [tapheyim]; olhai que há mal [ra´] diante da vossa face.
יא  לֹא כֵן, לְכוּ-נָא הַגְּבָרִים וְעִבְדוּ אֶת-יְהוָה–כִּי אֹתָהּ, אַתֶּם מְבַקְשִׁים; וַיְגָרֶשׁ אֹתָם, מֵאֵת פְּנֵי פַרְעֹה.  {ס}11 Não será assim: andai agora vós, homens [gebariym], e servi ao Eterno [YHWH], pois isso é o que pedistes. E os expulsaram de diante da face de Faraó [Par’oh].  
יב  וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה, נְטֵה יָדְךָ עַל-אֶרֶץ מִצְרַיִם בָּאַרְבֶּה, וְיַעַל, עַל-אֶרֶץ מִצְרָיִם; וְיֹאכַל אֶת-כָּל-עֵשֶׂב הָאָרֶץ, אֵת כָּל-אֲשֶׁר הִשְׁאִיר הַבָּרָד12 Então, disse o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Estende a tua mão sobre a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim] para trazer gafanhotos [‘arbeh], para que venham sobre a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim], e comam toda a erva da terra [‘eretz], tudo o que deixou a saraiva‘.
יג  וַיֵּט מֹשֶׁה אֶת-מַטֵּהוּ, עַל-אֶרֶץ מִצְרַיִם, וַיהוָה נִהַג רוּחַ-קָדִים בָּאָרֶץ, כָּל-הַיּוֹם הַהוּא וְכָל-הַלָּיְלָה; הַבֹּקֶר הָיָה–וְרוּחַ הַקָּדִים, נָשָׂא אֶת-הָאַרְבֶּה13 E estendeu Moisés [Mosheh] seu cajado sobre a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim], e o Eterno [YHWH] enviou sobre a terra [‘eretz] um vento oriental todo aquele dia [yom] e toda aquela noite [laylah]; e aconteceu que pela manhã [boker] o vento oriental trouxe os gafanhotos [‘arbeh].
יד  וַיַּעַל הָאַרְבֶּה, עַל כָּל-אֶרֶץ מִצְרַיִם, וַיָּנַח, בְּכֹל גְּבוּל מִצְרָיִם:  כָּבֵד מְאֹד–לְפָנָיו לֹא-הָיָה כֵן אַרְבֶּה כָּמֹהוּ, וְאַחֲרָיו לֹא יִהְיֶה-כֵּן14 E subiram os gafanhotos [‘arbeh] sobre toda a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim], e assentaram-se sobre todos os termos do Egito [Mitsrayim]; eram muito numerosos; antes destes nunca houve tais gafanhotos [‘arbeh], nem depois deles virão outros tais.
טו  וַיְכַס אֶת-עֵין כָּל-הָאָרֶץ, וַתֶּחְשַׁךְ הָאָרֶץ, וַיֹּאכַל אֶת-כָּל-עֵשֶׂב הָאָרֶץ וְאֵת כָּל-פְּרִי הָעֵץ, אֲשֶׁר הוֹתִיר הַבָּרָד; וְלֹא-נוֹתַר כָּל-יֶרֶק בָּעֵץ וּבְעֵשֶׂב הַשָּׂדֶה, בְּכָל-אֶרֶץ מִצְרָיִם15 Porque cobriram a face de toda a terra [‘eretz], de modo que a terra [‘eretz] se escureceu; e comeram toda a erva da terra [‘eretz], e todo fruto [periy] das árvores [‘ets], que deixara a saraiva; e não ficou nada de verde nas árvores [‘ets], nem na erva do campo [sadeh], em toda a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim].
טז  וַיְמַהֵר פַּרְעֹה, לִקְרֹא לְמֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן; וַיֹּאמֶר, חָטָאתִי לַיהוָה אֱלֹהֵיכֶם–וְלָכֶם16 Então, Faraó [Par’oh] se apressou a chamar Moisés [Mosheh] e Arão [Aharon], e disse: Pequei contra o Eterno [YHWH] vosso Deus [Elohiym], e contra vós.
יז  וְעַתָּה, שָׂא נָא חַטָּאתִי אַךְ הַפַּעַם, וְהַעְתִּירוּ, לַיהוָה אֱלֹהֵיכֶם; וְיָסֵר, מֵעָלַי, רַק, אֶת-הַמָּוֶת הַזֶּה17 Agora, pois, peço-vos que perdoeis o meu pecado [hatta’ah] somente desta vez, e que oreis ao Eterno [YHWH], vosso Deus [Elohiym], para que tire de mim somente esta morte.
יח  וַיֵּצֵא, מֵעִם פַּרְעֹה; וַיֶּעְתַּר, אֶל-יְהוָה18 E ele saiu da presença de Faraó [Par’oh], e orou ao Eterno [YHWH].
יט  וַיַּהֲפֹךְ יְהוָה רוּחַ-יָם, חָזָק מְאֹד, וַיִּשָּׂא אֶת-הָאַרְבֶּה, וַיִּתְקָעֵהוּ יָמָּה סּוּף:  לֹא נִשְׁאַר אַרְבֶּה אֶחָד, בְּכֹל גְּבוּל מִצְרָיִם19 Então, o Eterno [YHWH] enviou um vento ocidental fortíssimo, o qual levantou os gafanhotos [‘arbeh] e os lançou no Mar Vermelho [Yam Suph]; nem um só gafanhoto[‘arbeh] ficou em todos os termos do Egito [Mitsrayim].
כ  וַיְחַזֵּק יְהוָה, אֶת-לֵב פַּרְעֹה; וְלֹא שִׁלַּח, אֶת-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל.  {פ}20 E o Eterno [YHWH] endureceu o coração de Faraó [Par’oh], e ele não deixou ir os filhos de Israel [beney Yisra’el].  
כא  וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה, נְטֵה יָדְךָ עַל-הַשָּׁמַיִם, וִיהִי חֹשֶׁךְ, עַל-אֶרֶץ מִצְרָיִם; וְיָמֵשׁ, חֹשֶׁךְ21 Então, disse o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Estende a tua mão para o céu [shamayim], e virão trevas [hoshech] sobre a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim], trevas [hoshech] que se possam apalpar‘.
כב  וַיֵּט מֹשֶׁה אֶת-יָדוֹ, עַל-הַשָּׁמָיִם; וַיְהִי חֹשֶׁךְ-אֲפֵלָה בְּכָל-אֶרֶץ מִצְרַיִם, שְׁלֹשֶׁת יָמִים22 E Moisés [Mosheh] estendeu a sua mão para o céu [shamayim], e houve trevas [hoshech] espessas em toda a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim] por três dias [yamiym].
כג  לֹא-רָאוּ אִישׁ אֶת-אָחִיו, וְלֹא-קָמוּ אִישׁ מִתַּחְתָּיו–שְׁלֹשֶׁת יָמִים; וּלְכָל-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל הָיָה אוֹר, בְּמוֹשְׁבֹתָם23 Não viam um ao outro, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias [yamiym], mas todos os filhos de Israel [beney Yisra’el] tinham luz [‘or] em suas habitações.
כד  וַיִּקְרָא פַרְעֹה אֶל-מֹשֶׁה, וַיֹּאמֶר לְכוּ עִבְדוּ אֶת-יְהוָה–רַק צֹאנְכֶם וּבְקַרְכֶם, יֻצָּג:  גַּם-טַפְּכֶם, יֵלֵךְ עִמָּכֶם24 Então, Faraó [Par’oh] chamou Moisés [Mosheh], e disse: Ide, servi ao Eterno [YHWH]; somente fiquem vossas ovelhas [tso’n] e vossas vacas [bakar]; vão também convosco as vossas crianças [tapheyim].
כה  וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה, גַּם-אַתָּה תִּתֵּן בְּיָדֵנוּ זְבָחִים וְעֹלֹת; וְעָשִׂינוּ, לַיהוָה אֱלֹהֵינוּ25 Moisés [Mosheh], porém, disse: Tu também darás em nossas mãos sacrifícios e holocaustos, para que ofereçamos ao Eterno [YHWH], nosso Deus [Elohiym].
כו  וְגַם-מִקְנֵנוּ יֵלֵךְ עִמָּנוּ, לֹא תִשָּׁאֵר פַּרְסָה–כִּי מִמֶּנּוּ נִקַּח, לַעֲבֹד אֶת-יְהוָה אֱלֹהֵינוּ; וַאֲנַחְנוּ לֹא-נֵדַע, מַה-נַּעֲבֹד אֶת-יְהוָה, עַד-בֹּאֵנוּ, שָׁמָּה26 E, também, o nosso gado [mikneh] há de ir conosco, nem uma unha ficará, porque daquele haveremos de tomar para servir ao Eterno [YHWH], nosso Deus [Elohiym], porque não sabemos com que haveremos de servir ao Eterno [YHWH], até que cheguemos lá.
כז  וַיְחַזֵּק יְהוָה, אֶת-לֵב פַּרְעֹה; וְלֹא אָבָה, לְשַׁלְּחָם27 E o Eterno [YHWH] endureceu o coração de Faraó [Par’oh], e ele não os quis deixar ir.
כח  וַיֹּאמֶר-לוֹ פַרְעֹה, לֵךְ מֵעָלָי; הִשָּׁמֶר לְךָ, אַל-תֹּסֶף רְאוֹת פָּנַי–כִּי בְּיוֹם רְאֹתְךָ פָנַי, תָּמוּת28 E disse-lhe Faraó [Par’oh]: Retira-te de mim, guarda-te que não mais vejas o meu rosto, porque no dia [yom] em que vires o meu rosto, morrerás.
כט  וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה, כֵּן דִּבַּרְתָּ:  לֹא-אֹסִף עוֹד, רְאוֹת פָּנֶיךָ.  {פ}29 E disse Moisés [Mosheh]: Bem disseste; eu nunca mais verei o teu rosto. 

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40
Êxodo 10

Porção Mensal: JANEIRO