| א וַיִּסְעוּ כָּל-עֲדַת בְּנֵי-יִשְׂרָאֵל מִמִּדְבַּר-סִין, לְמַסְעֵיהֶם–עַל-פִּי יְהוָה; וַיַּחֲנוּ, בִּרְפִידִים, וְאֵין מַיִם, לִשְׁתֹּת הָעָם | 1 Depois, toda a congregação [‘edah] dos filhos de Israel [beney Yisra’el] partiu do deserto [midbar] de Sin [Siyn] em suas jornadas, segundo o mandamento [peh] do Eterno [YHWH], e acamparam em Refidim [Rephiydiym]; e não havia ali água [mayim] para o povo [‘am] beber. |
| ב וַיָּרֶב הָעָם, עִם-מֹשֶׁה, וַיֹּאמְרוּ, תְּנוּ-לָנוּ מַיִם וְנִשְׁתֶּה; וַיֹּאמֶר לָהֶם, מֹשֶׁה, מַה-תְּרִיבוּן עִמָּדִי, מַה-תְּנַסּוּן אֶת-יְהוָה | 2 Então, contendeu o povo [‘am] com Moisés [Mosheh], e disseram: Dá-nos água [mayim] para beber. E Moisés [Mosheh] lhes disse: Por que contendeis comigo? Por que tentais o Eterno [YHWH]? |
| ג וַיִּצְמָא שָׁם הָעָם לַמַּיִם, וַיָּלֶן הָעָם עַל-מֹשֶׁה; וַיֹּאמֶר, לָמָּה זֶּה הֶעֱלִיתָנוּ מִמִּצְרַיִם, לְהָמִית אֹתִי וְאֶת-בָּנַי וְאֶת-מִקְנַי, בַּצָּמָא. | 3 Tendo, pois, ali o povo [‘am] sede de água [mayim], o povo [‘am] murmurou contra Moisés [Mosheh], e disse: Por que nos fizeste subir do Egito [Mitsrayim], para nos matares de sede, a nós e aos nossos filhos [baniym], e ao nosso gado [mikneh]? |
| ד וַיִּצְעַק מֹשֶׁה אֶל-יְהוָה לֵאמֹר, מָה אֶעֱשֶׂה לָעָם הַזֶּה; עוֹד מְעַט, וּסְקָלֻנִי | 4 E clamou Moisés [Mosheh] ao Eterno [YHWH], dizendo: Que farei a este povo [‘am]? Daqui a pouco me apedrejarão. |
| ה וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה, עֲבֹר לִפְנֵי הָעָם, וְקַח אִתְּךָ, מִזִּקְנֵי יִשְׂרָאֵל; וּמַטְּךָ, אֲשֶׁר הִכִּיתָ בּוֹ אֶת-הַיְאֹר–קַח בְּיָדְךָ, וְהָלָכְתָּ | 5 Então, disse o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Passa diante do povo [‘am], e toma contigo alguns dos anciãos [zakeniym] de Israel [Yisra’el]; e toma na tua mão o teu cajado [matteh], com que feriste o rio [yeor], e vai. |
| ו הִנְנִי עֹמֵד לְפָנֶיךָ שָּׁם עַל-הַצּוּר, בְּחֹרֵב, וְהִכִּיתָ בַצּוּר וְיָצְאוּ מִמֶּנּוּ מַיִם, וְשָׁתָה הָעָם; וַיַּעַשׂ כֵּן מֹשֶׁה, לְעֵינֵי זִקְנֵי יִשְׂרָאֵל | 6 Eis que estarei ali diante de ti sobre a rocha [tsur], em Horebe [Horeb], e tu ferirás a rocha [tsur], e dela sairá água [mayim], e o povo [‘am] beberá‘. E Moisés [Mosheh] assim o fez, diante dos olhos dos anciãos [zakeniym] de Israel [Yisra’el]. |
| ז וַיִּקְרָא שֵׁם הַמָּקוֹם, מַסָּה וּמְרִיבָה: עַל-רִיב בְּנֵי יִשְׂרָאֵל, וְעַל נַסֹּתָם אֶת-יְהוָה לֵאמֹר, הֲיֵשׁ יְהוָה בְּקִרְבֵּנוּ, אִם-אָיִן. {פ} | 7 E chamou o nome [shem] daquele lugar Massá [Massah] e Meribá [Meriybah], por causa da contenda dos filhos de Israel [beney Yisra’el], e porque tentaram o Eterno [YHWH], dizendo: Está o Eterno [YHWH] no meio de nós, ou não? |
| ח וַיָּבֹא, עֲמָלֵק; וַיִּלָּחֶם עִם-יִשְׂרָאֵל, בִּרְפִידִם. | 8 Então, foi Amaleque [‘Amalek], e pelejou contra Israel [Yisra’el] em Refidim [Rephiydiym]. |
| ט וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה אֶל-יְהוֹשֻׁעַ בְּחַר-לָנוּ אֲנָשִׁים, וְצֵא הִלָּחֵם בַּעֲמָלֵק; מָחָר, אָנֹכִי נִצָּב עַל-רֹאשׁ הַגִּבְעָה, וּמַטֵּה הָאֱלֹהִים, בְּיָדִי. | 9 Pelo que disse Moisés [Mosheh] a Josué [Yehoshua]: Escolhe-nos homens [enoshiym], e sai, peleja contra Amaleque [‘Amalek]; amanhã [mahar] eu estarei sobre o cume do outeiro, e o cajado [matteh] de Deus [Elohiym] estará na minha mão. |
| י וַיַּעַשׂ יְהוֹשֻׁעַ, כַּאֲשֶׁר אָמַר-לוֹ מֹשֶׁה–לְהִלָּחֵם, בַּעֲמָלֵק; וּמֹשֶׁה אַהֲרֹן וְחוּר, עָלוּ רֹאשׁ הַגִּבְעָה. | 10 E fez Josué [Yehoshua] como Moisés [Mosheh] lhe dissera, pelejando contra Amaleque [‘Amalek]; mas Moisés [Mosheh], Arão [Aharon], e Hur subiram ao cume do outeiro. |
| יא וְהָיָה, כַּאֲשֶׁר יָרִים מֹשֶׁה יָדוֹ–וְגָבַר יִשְׂרָאֵל; וְכַאֲשֶׁר יָנִיחַ יָדוֹ, וְגָבַר עֲמָלֵק | 11 E acontecia que, quando Moisés [Mosheh] levantava a sua mão, Israel [Yisra’el] prevalecia; mas quando ele abaixava a sua mão, Amaleque [‘Amalek] prevalecia. |
| יב וִידֵי מֹשֶׁה כְּבֵדִים, וַיִּקְחוּ-אֶבֶן וַיָּשִׂימוּ תַחְתָּיו וַיֵּשֶׁב עָלֶיהָ; וְאַהֲרֹן וְחוּר תָּמְכוּ בְיָדָיו, מִזֶּה אֶחָד וּמִזֶּה אֶחָד, וַיְהִי יָדָיו אֱמוּנָה, עַד-בֹּא הַשָּׁמֶשׁ | 12 Porém, as mãos de Moisés [Mosheh] eram pesadas, por isso tomaram uma pedra [‘eben], e a puseram debaixo dele, para assentar-se sobre ela; e Arão [Aharon] e Hur sustentaram as suas mãos, um de um lado, e o outro do outro; assim, ficaram as suas mãos firmes até que o sol [shemesh] se pôs. |
| יג וַיַּחֲלֹשׁ יְהוֹשֻׁעַ אֶת-עֲמָלֵק וְאֶת-עַמּוֹ, לְפִי-חָרֶב. {פ} | 13 E, assim, Josué [Yehoshua] desbaratou Amaleque [‘Amalek], e seu povo [‘am], ao fio da espada. |
| יד וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה, כְּתֹב זֹאת זִכָּרוֹן בַּסֵּפֶר, וְשִׂים, בְּאָזְנֵי יְהוֹשֻׁעַ: כִּי-מָחֹה אֶמְחֶה אֶת-זֵכֶר עֲמָלֵק, מִתַּחַת הַשָּׁמָיִם | 14 Então, disse o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Escreve isso para memória num livro, e relata-o aos ouvidos de Josué [Yehoshua]; porque hei de riscar totalmente a memória de Amaleque [‘Amalek] de debaixo dos céus [shamayim]’. |
| טו וַיִּבֶן מֹשֶׁה, מִזְבֵּחַ; וַיִּקְרָא שְׁמוֹ, יְהוָה נִסִּי | 15 E Moisés [Mosheh] edificou um altar [mizbeah], e chamou o seu nome [shem]: O Eterno [YHWH] é minha bandeira [nissiy]. |
| טז וַיֹּאמֶר, כִּי-יָד עַל-כֵּס יָהּ, מִלְחָמָה לַיהוָה, בַּעֲמָלֵק–מִדֹּר, דֹּר. {פ} | 16 E disse: Porquanto jurou o Eterno [YHWH], haverá guerra [milchamah] do Eterno [YHWH] contra Amaleque [‘Amalek] de geração em geração. |
Você precisa fazer login para comentar.