| א וַיְדַבֵּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה, לֵךְ עֲלֵה מִזֶּה–אַתָּה וְהָעָם, אֲשֶׁר הֶעֱלִיתָ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם: אֶל-הָאָרֶץ, אֲשֶׁר נִשְׁבַּעְתִּי לְאַבְרָהָם לְיִצְחָק וּלְיַעֲקֹב לֵאמֹר, לְזַרְעֲךָ, אֶתְּנֶנָּה | 1 Disse mais o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Vai, sobe daqui, tu e o povo [‘am] que fizeste subir da terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim], à terra [‘eretz] que jurei a Abraão [Avraham], e a Isaque [Yits’hac], e a Jacó [Yaacov], dizendo: À tua semente [zera’] a darei. |
| ב וְשָׁלַחְתִּי לְפָנֶיךָ, מַלְאָךְ; וְגֵרַשְׁתִּי, אֶת-הַכְּנַעֲנִי הָאֱמֹרִי, וְהַחִתִּי וְהַפְּרִזִּי, הַחִוִּי וְהַיְבוּסִי | 2 E enviarei um mensageiro [mal’ach] diante de ti, e expulsarei os cananeus, e os amorreus, e os heteus, e os perizeus, e os heveus, e os jebuseus |
| ג אֶל-אֶרֶץ זָבַת חָלָב, וּדְבָשׁ: כִּי לֹא אֶעֱלֶה בְּקִרְבְּךָ, כִּי עַם-קְשֵׁה-עֹרֶף אַתָּה–פֶּן-אֲכֶלְךָ, בַּדָּרֶךְ | 3 para terra [‘eretz], a que emana leite [halab] e mel [debash]; porque não subirei no meio de ti, porquanto és povo [‘am] de dura cerviz, para que não te consuma no caminho [derek]‘. |
| ד וַיִּשְׁמַע הָעָם, אֶת-הַדָּבָר הָרָע הַזֶּה–וַיִּתְאַבָּלוּ; וְלֹא-שָׁתוּ אִישׁ עֶדְיוֹ, עָלָיו | 4 E ouvindo o povo [‘am] essa má notícia, entristeceu-se, e ninguém pôs sobre si os seus ornamentos. |
| ה וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה, אֱמֹר אֶל-בְּנֵי-יִשְׂרָאֵל אַתֶּם עַם-קְשֵׁה-עֹרֶף–רֶגַע אֶחָד אֶעֱלֶה בְקִרְבְּךָ, וְכִלִּיתִיךָ; וְעַתָּה, הוֹרֵד עֶדְיְךָ מֵעָלֶיךָ, וְאֵדְעָה, מָה אֶעֱשֶׂה-לָּךְ | 5 Porquanto o Eterno [YHWH] tinha dito a Moisés [Mosheh]: ‘Dize aos filhos de Israel [beney Yisra’el]: Povo [‘am] de dura cerviz és; se por um momento subir no meio de ti, te consumirei; porém agora tira de ti os teus ornamentos, para que saiba o que te hei de fazer’. |
| ו וַיִּתְנַצְּלוּ בְנֵי-יִשְׂרָאֵל אֶת-עֶדְיָם, מֵהַר חוֹרֵב | 6 Então, os filhos de Israel [beney Yisra’el] se despojaram dos seus ornamentos, ao pé do monte [har] Horebe [Horeb]. |
| ז וּמֹשֶׁה יִקַּח אֶת-הָאֹהֶל וְנָטָה-לוֹ מִחוּץ לַמַּחֲנֶה, הַרְחֵק מִן-הַמַּחֲנֶה, וְקָרָא לוֹ, אֹהֶל מוֹעֵד; וְהָיָה, כָּל-מְבַקֵּשׁ יְהוָה, יֵצֵא אֶל-אֹהֶל מוֹעֵד, אֲשֶׁר מִחוּץ לַמַּחֲנֶה | 7 E tomou Moisés [Mosheh] a tenda [‘ohel], e a armou fora do acampamento [mahaneh], bem longe do acampamento [mahaneh], e chamou-lhe de a tenda [‘ohel] da congregação [mo’ed]; e aconteceu que todo aquele que buscava o Eterno [YHWH] saía à tenda [‘ohel] da congregação [mo’ed], que estava fora do acampamento [mahaneh]. |
| ח וְהָיָה, כְּצֵאת מֹשֶׁה אֶל-הָאֹהֶל, יָקוּמוּ כָּל-הָעָם, וְנִצְּבוּ אִישׁ פֶּתַח אָהֳלוֹ; וְהִבִּיטוּ אַחֲרֵי מֹשֶׁה, עַד-בֹּאוֹ הָאֹהֱלָה | 8 E aconteceu que, saindo Moisés [Mosheh] à tenda [‘ohel], todo o povo [‘am] se levantou, e cada um ficou em pé à porta da sua tenda [‘ohel], e olhavam para Moisés [Mosheh] pelas costas, até ele entrar na tenda [‘ohel]. |
| ט וְהָיָה, כְּבֹא מֹשֶׁה הָאֹהֱלָה, יֵרֵד עַמּוּד הֶעָנָן, וְעָמַד פֶּתַח הָאֹהֶל; וְדִבֶּר, עִם-מֹשֶׁה | 9 E acontecia que, entrando Moisés [Mosheh] na tenda [‘ohel], descia a coluna de nuvem [‘anan], e punha-se à porta da tenda [‘ohel]; e o Eterno [YHWH] falava com Moisés [Mosheh]. |
| י וְרָאָה כָל-הָעָם אֶת-עַמּוּד הֶעָנָן, עֹמֵד פֶּתַח הָאֹהֶל; וְקָם כָּל-הָעָם וְהִשְׁתַּחֲווּ, אִישׁ פֶּתַח אָהֳלוֹ | 10 E vendo todo o povo [‘am] a coluna de nuvem [‘anan] que estava à porta da tenda [‘ohel], todo o povo [‘am] se levantou e adorou, cada um à porta da sua tenda [‘ohel]. |
| יא וְדִבֶּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה פָּנִים אֶל-פָּנִים, כַּאֲשֶׁר יְדַבֵּר אִישׁ אֶל-רֵעֵהוּ; וְשָׁב, אֶל-הַמַּחֲנֶה, וּמְשָׁרְתוֹ יְהוֹשֻׁעַ בִּן-נוּן נַעַר, לֹא יָמִישׁ מִתּוֹךְ הָאֹהֶל. {פ} | 11 E falava o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh] face a face [paniym el-paniym], como qualquer fala com o seu amigo; depois retornou ao acampamento [mahaneh], mas o seu servidor, o jovem Josué [Yehoshua], filho [ben] de Num [Nun], não se apartou do meio da tenda [‘ohel]. |
| יב וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה אֶל-יְהוָה, רְאֵה אַתָּה אֹמֵר אֵלַי הַעַל אֶת-הָעָם הַזֶּה, וְאַתָּה לֹא הוֹדַעְתַּנִי, אֵת אֲשֶׁר-תִּשְׁלַח עִמִּי; וְאַתָּה אָמַרְתָּ יְדַעְתִּיךָ בְשֵׁם, וְגַם-מָצָאתָ חֵן בְּעֵינָי | 12 E Moisés [Mosheh] disse ao Eterno [YHWH]: Eis que Tu me dizes: ‘Faze subir este povo [‘am]‘, porém não me fazes saber quem hás de enviar comigo; e Tu disseste: ‘Conheço-te por teu nome [shem], também achaste graça aos meus olhos’. |
| יג וְעַתָּה אִם-נָא מָצָאתִי חֵן בְּעֵינֶיךָ, הוֹדִעֵנִי נָא אֶת-דְּרָכֶךָ, וְאֵדָעֲךָ, לְמַעַן אֶמְצָא-חֵן בְּעֵינֶיךָ; וּרְאֵה, כִּי עַמְּךָ הַגּוֹי הַזֶּה | 13 Agora, pois, se tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que agora me faças saber o teu caminho [derek], e conhecer-te-ei, para que ache graça aos teus olhos; e atenta que esta nação [goy] é o teu povo [‘am]. |
| יד וַיֹּאמַר: פָּנַי יֵלֵכוּ, וַהֲנִחֹתִי לָךְ | 14 Disse, pois: ‘Irá a minha presença [paniym] contigo para te fazer descansar’. |
| טו וַיֹּאמֶר, אֵלָיו: אִם-אֵין פָּנֶיךָ הֹלְכִים, אַל-תַּעֲלֵנוּ מִזֶּה | 15 Então disse-lhe: Se a tua presença [paniym] não for conosco, não nos faças subir daqui. |
| טז וּבַמֶּה יִוָּדַע אֵפוֹא, כִּי-מָצָאתִי חֵן בְּעֵינֶיךָ אֲנִי וְעַמֶּךָ–הֲלוֹא, בְּלֶכְתְּךָ עִמָּנוּ; וְנִפְלִינוּ, אֲנִי וְעַמְּךָ, מִכָּל-הָעָם, אֲשֶׁר עַל-פְּנֵי הָאֲדָמָה. {פ} | 16 Como, pois, se saberá agora que achamos graça aos teus olhos, eu e o teu povo [‘am]? Acaso não é por andares Tu conosco? Assim, separados seremos, eu e o teu povo [‘am], de todo o povo [‘am] que há sobre a face da terra [adamah]. |
| יז וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה, גַּם אֶת-הַדָּבָר הַזֶּה אֲשֶׁר דִּבַּרְתָּ אֶעֱשֶׂה: כִּי-מָצָאתָ חֵן בְּעֵינַי, וָאֵדָעֲךָ בְּשֵׁם | 17 Então, disse o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Farei também isto, que disseste; porquanto achaste graça aos meus olhos; e te conheço por nome [shem]‘. |
| יח וַיֹּאמַר: הַרְאֵנִי נָא, אֶת-כְּבֹדֶךָ | 18 Então, ele disse: Rogo-te que me mostres a tua glória [kabod]. |
| יט וַיֹּאמֶר, אֲנִי אַעֲבִיר כָּל-טוּבִי עַל-פָּנֶיךָ, וְקָרָאתִי בְשֵׁם יְהוָה, לְפָנֶיךָ; וְחַנֹּתִי אֶת-אֲשֶׁר אָחֹן, וְרִחַמְתִּי אֶת-אֲשֶׁר אֲרַחֵם | 19 Porém, Ele disse: ‘Eu [‘Aniy] farei passar toda a minha bondade diante de ti, e apregoarei o Nome [Shem] YHWH [o Eterno] diante de ti; e terei misericórdia de quem tiver misericórdia, e me compadecerei de quem me compadecer’. |
| כ וַיֹּאמֶר, לֹא תוּכַל לִרְאֹת אֶת-פָּנָי: כִּי לֹא-יִרְאַנִי הָאָדָם, וָחָי | 20 E disse mais: ‘Não poderás ver a minha face [paniym], porquanto humano nenhum verá a minha face [paniym], e viverá’. |
| כא וַיֹּאמֶר יְהוָה, הִנֵּה מָקוֹם אִתִּי; וְנִצַּבְתָּ, עַל-הַצּוּר | 21 Disse mais o Eterno [YHWH]: ‘Eis aqui um lugar junto a mim; e te porás sobre a rocha [tsur]. |
| כב וְהָיָה בַּעֲבֹר כְּבֹדִי, וְשַׂמְתִּיךָ בְּנִקְרַת הַצּוּר; וְשַׂכֹּתִי כַפִּי עָלֶיךָ, עַד-עָבְרִי | 22 E acontecerá que, quando a minha glória [kabod] passar, te porei numa fenda da rocha [tsur], e te cobrirei com a minha mão, até o meu atravessar. |
| כג וַהֲסִרֹתִי, אֶת-כַּפִּי, וְרָאִיתָ, אֶת-אֲחֹרָי; וּפָנַי, לֹא יֵרָאוּ. {פ} | 23 E, havendo tirado a minha mão, me verás pelas costas; mas a minha face [paniym] não se verá. |
Você precisa fazer login para comentar.