| א וַיַּעַן מֹשֶׁה, וַיֹּאמֶר, וְהֵן לֹא-יַאֲמִינוּ לִי, וְלֹא יִשְׁמְעוּ בְּקֹלִי: כִּי יֹאמְרוּ, לֹא-נִרְאָה אֵלֶיךָ יְהוָה | 1 Então, respondeu Moisés [Mosheh], e disse: Mas eis que não crerão em mim, nem ouvirão a minha voz, porque dirão: O Eterno [YHWH] não te apareceu. |
| ב וַיֹּאמֶר אֵלָיו יְהוָה, מזה (מַה-זֶּה) בְיָדֶךָ; וַיֹּאמֶר, מַטֶּה | 2 E o Eterno [YHWH] disse-lhe: ‘Que é isso na tua mão‘? E ele disse: Uma vara. |
| ג וַיֹּאמֶר הַשְׁלִיכֵהוּ אַרְצָה, וַיַּשְׁלִכֵהוּ אַרְצָה וַיְהִי לְנָחָשׁ; וַיָּנָס מֹשֶׁה, מִפָּנָיו | 3 E Ele disse: ‘Lança-a na terra [artsah]‘. Ele a lançou na terra [artsah], e tornou-se em cobra [nahash]; e Moisés [Mosheh] fugia dela. |
| ד וַיֹּאמֶר יְהוָה, אֶל-מֹשֶׁה, שְׁלַח יָדְךָ, וֶאֱחֹז בִּזְנָבוֹ; וַיִּשְׁלַח יָדוֹ וַיַּחֲזֶק בּוֹ, וַיְהִי לְמַטֶּה בְּכַפּוֹ | 4 Então, disse o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Estende a tua mão, e pega-lhe pela cauda‘. E estendeu sua mão, e pegou-lhe pela cauda, e tornou-se em vara na sua mão. |
| ה לְמַעַן יַאֲמִינוּ, כִּי-נִרְאָה אֵלֶיךָ יְהוָה אֱלֹהֵי אֲבֹתָם: אֱלֹהֵי אַבְרָהָם אֱלֹהֵי יִצְחָק, וֵאלֹהֵי יַעֲקֹב | 5 ‘Para que creiam que te apareceu o Eterno [YHWH], o Deus [Elohiym] de seus pais, o Deus [Elohiym] de Abraão [Avraham], o Deus [Elohiym] de Isaque [Yits’hac] e o Deus [Elohiym] de Jacó [Ya’acov]‘. |
| ו וַיֹּאמֶר יְהוָה לוֹ עוֹד, הָבֵא-נָא יָדְךָ בְּחֵיקֶךָ, וַיָּבֵא יָדוֹ, בְּחֵיקוֹ; וַיּוֹצִאָהּ, וְהִנֵּה יָדוֹ מְצֹרַעַת כַּשָּׁלֶג | 6 E disse-lhe mais o Eterno [YHWH]: ‘Põe agora a tua mão no teu peito‘. E tirando-a, eis que a sua mão estava leprosa, branca como a neve. |
| ז וַיֹּאמֶר, הָשֵׁב יָדְךָ אֶל-חֵיקֶךָ, וַיָּשֶׁב יָדוֹ, אֶל-חֵיקוֹ; וַיּוֹצִאָהּ, מֵחֵיקוֹ, וְהִנֵּה-שָׁבָה, כִּבְשָׂרוֹ | 7 E disse: ‘Torna a pôr a tua mão no teu peito’. E tornou a pôr sua mão no seu peito. Depois, tirou-a do seu peito, e eis que se tornara como o restante da sua carne [basar]. |
| ח וְהָיָה, אִם-לֹא יַאֲמִינוּ לָךְ, וְלֹא יִשְׁמְעוּ, לְקֹל הָאֹת הָרִאשׁוֹן–וְהֶאֱמִינוּ, לְקֹל הָאֹת הָאַחֲרוֹן | 8 ‘E acontecerá que, se eles não crerem em ti, nem ouvirem a voz do primeiro sinal, crerão na voz do derradeiro sinal. |
| ט וְהָיָה אִם-לֹא יַאֲמִינוּ גַּם לִשְׁנֵי הָאֹתוֹת הָאֵלֶּה, וְלֹא יִשְׁמְעוּן לְקֹלֶךָ–וְלָקַחְתָּ מִמֵּימֵי הַיְאֹר, וְשָׁפַכְתָּ הַיַּבָּשָׁה; וְהָיוּ הַמַּיִם אֲשֶׁר תִּקַּח מִן-הַיְאֹר, וְהָיוּ לְדָם בַּיַּבָּשֶׁת | 9 E se acontecer que ainda não crerem nestes dois sinais, nem ouvirem a tua voz, tomarás das águas [mayim] do rio [ye‘or], e as derramarás na terra seca [yabbashah]; e as águas [mayim], que tomarás do rio [ye‘or], tornar-se-ão em sangue [dam] sobre a terra seca [yabbashet]’. |
| י וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה אֶל-יְהוָה, בִּי אֲדֹנָי, לֹא אִישׁ דְּבָרִים אָנֹכִי גַּם מִתְּמוֹל גַּם מִשִּׁלְשֹׁם, גַּם מֵאָז דַּבֶּרְךָ אֶל-עַבְדֶּךָ: כִּי כְבַד-פֶּה וּכְבַד לָשׁוֹן, אָנֹכִי | 10 Então, disse Moisés [Mosheh] ao Eterno [YHWH]: Ah, Senhor [Adonay]! Eu não sou homem [iysh] eloquente, nem de ontem, nem de anteontem, nem ainda desde que falaste ao teu servo; porque sou pesado de boca, e pesado de língua. |
| יא וַיֹּאמֶר יְהוָה אֵלָיו, מִי שָׂם פֶּה לָאָדָם, אוֹ מִי-יָשׂוּם אִלֵּם, אוֹ חֵרֵשׁ אוֹ פִקֵּחַ אוֹ עִוֵּר–הֲלֹא אָנֹכִי, יְהוָה | 11 E disse-lhe o Eterno [YHWH]: ‘Quem fez a boca do homem [adam]? Ou quem fez o mudo, ou o surdo, ou o que vê, ou o cego? Não sou Eu, o Eterno [YHWH]? |
| יב וְעַתָּה, לֵךְ; וְאָנֹכִי אֶהְיֶה עִם-פִּיךָ, וְהוֹרֵיתִיךָ אֲשֶׁר תְּדַבֵּר | 12 Vai, pois, agora, e Eu serei com a tua boca, e te ensinarei o que hás de falar’. |
| יג וַיֹּאמֶר, בִּי אֲדֹנָי; שְׁלַח-נָא, בְּיַד-תִּשְׁלָח | 13 Ele porém disse: Ah, Senhor [Adonay]! Envia pela mão daquele a quem Tu hás de enviar. |
| יד וַיִּחַר-אַף יְהוָה בְּמֹשֶׁה, וַיֹּאמֶר הֲלֹא אַהֲרֹן אָחִיךָ הַלֵּוִי–יָדַעְתִּי, כִּי-דַבֵּר יְדַבֵּר הוּא; וְגַם הִנֵּה-הוּא יֹצֵא לִקְרָאתֶךָ, וְרָאֲךָ וְשָׂמַח בְּלִבּוֹ | 14 Então, se acendeu a ira do Eterno [YHWH] contra Moisés [Mosheh], e disse: ‘Não é Arão [‘Aharon], o levita, teu irmão? Eu sei que ele é eloquente; e eis que ele também sai ao teu encontro; e vendo-te, se alegrará em seu coração. |
| טו וְדִבַּרְתָּ אֵלָיו, וְשַׂמְתָּ אֶת-הַדְּבָרִים בְּפִיו; וְאָנֹכִי, אֶהְיֶה עִם-פִּיךָ וְעִם-פִּיהוּ, וְהוֹרֵיתִי אֶתְכֶם, אֵת אֲשֶׁר תַּעֲשׂוּן | 15 E tu lhe falarás, e porás as palavras na sua boca; e Eu serei com a tua boca, e com a sua boca, ensinando-vos o que haveis de fazer. |
| טז וְדִבֶּר-הוּא לְךָ, אֶל-הָעָם; וְהָיָה הוּא יִהְיֶה-לְּךָ לְפֶה, וְאַתָּה תִּהְיֶה-לּוֹ לֵאלֹהִים | 16 E ele falará por ti ao povo [‘am]; e acontecerá que ele te será por boca, e tu lhe serás por Deus [Elohiym]. |
| יז וְאֶת-הַמַּטֶּה הַזֶּה, תִּקַּח בְּיָדֶךָ, אֲשֶׁר תַּעֲשֶׂה-בּוֹ, אֶת-הָאֹתֹת. {פ} | 17 Toma, pois, este cajado [matteh] na tua mão, com que farás os sinais’. |
| יח וַיֵּלֶךְ מֹשֶׁה וַיָּשָׁב אֶל-יֶתֶר חֹתְנוֹ, וַיֹּאמֶר לוֹ אֵלְכָה נָּא וְאָשׁוּבָה אֶל-אַחַי אֲשֶׁר-בְּמִצְרַיִם, וְאֶרְאֶה, הַעוֹדָם חַיִּים; וַיֹּאמֶר יִתְרוֹ לְמֹשֶׁה, לֵךְ לְשָׁלוֹם | 18 Então, foi Moisés [Mosheh], e voltou para Jetro [Yitro], seu sogro, e disse-lhe: Eu irei agora, e retornarei a meus irmãos [ahiym], que estão no Egito [Mitsrayim], para ver se ainda vivem. Disse, pois, Jetro [Yitro] a Moisés [Mosheh]: Vai em paz [shalom]. |
| יט וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה בְּמִדְיָן, לֵךְ שֻׁב מִצְרָיִם: כִּי-מֵתוּ, כָּל-הָאֲנָשִׁים, הַמְבַקְשִׁים, אֶת-נַפְשֶׁךָ | 19 Disse também o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh] em Midiã [Midyan]: ‘Vai, volta para o Egito [Mitsrayim], porque todos os que buscavam tirar-te a vida [nephesh] morreram‘. |
| כ וַיִּקַּח מֹשֶׁה אֶת-אִשְׁתּוֹ וְאֶת-בָּנָיו, וַיַּרְכִּבֵם עַל-הַחֲמֹר, וַיָּשָׁב, אַרְצָה מִצְרָיִם; וַיִּקַּח מֹשֶׁה אֶת-מַטֵּה הָאֱלֹהִים, בְּיָדוֹ | 20 Tomou, pois, Moisés [Mosheh] sua mulher [ishshah] e seus filhos [baniym], e os levou sobre um jumento [hamor], e retornou à terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim]; e Moisés [Mosheh] tomou o cajado [matteh] de Deus [Elohiym] na sua mão. |
| כא וַיֹּאמֶר יְהוָה, אֶל-מֹשֶׁה, בְּלֶכְתְּךָ לָשׁוּב מִצְרַיְמָה, רְאֵה כָּל-הַמֹּפְתִים אֲשֶׁר-שַׂמְתִּי בְיָדֶךָ וַעֲשִׂיתָם לִפְנֵי פַרְעֹה; וַאֲנִי אֲחַזֵּק אֶת-לִבּוֹ, וְלֹא יְשַׁלַּח אֶת-הָעָם | 21 E disse o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Quando retornares ao Egito [Mitsrayim], atenta que faças diante de Faraó [Par’oh] todas as maravilhas que pus na tua mão, mas eu endurecerei o seu coração, para que não deixe ir o povo [‘am]. |
| כב וְאָמַרְתָּ, אֶל-פַּרְעֹה: כֹּה אָמַר יְהוָה, בְּנִי בְכֹרִי יִשְׂרָאֵל | 22 Então, dirás a Faraó [Par’oh]: ‘Assim diz o Eterno [YHWH]: Israel [Yisra’el] é meu filho [ben], meu primogênito [be‘kor]. |
| כג וָאֹמַר אֵלֶיךָ, שַׁלַּח אֶת-בְּנִי וְיַעַבְדֵנִי, וַתְּמָאֵן, לְשַׁלְּחוֹ–הִנֵּה אָנֹכִי הֹרֵג, אֶת-בִּנְךָ בְּכֹרֶךָ | 23 E Eu te disse: Deixa ir o meu filho [ben], para que me sirva; mas tu recusaste deixá-lo ir; eis que Eu matarei o teu filho [ben], o teu primogênito [be‘kor]‘. |
| כד וַיְהִי בַדֶּרֶךְ, בַּמָּלוֹן; וַיִּפְגְּשֵׁהוּ יְהוָה, וַיְבַקֵּשׁ הֲמִיתוֹ | 24 E aconteceu no caminho, na estalagem, que o Eterno [YHWH] o encontrou, e o quis matar. |
| כה וַתִּקַּח צִפֹּרָה צֹר, וַתִּכְרֹת אֶת-עָרְלַת בְּנָהּ, וַתַּגַּע, לְרַגְלָיו; וַתֹּאמֶר, כִּי חֲתַן-דָּמִים אַתָּה לִי | 25 Então, Zípora [Tsipporah] tomou uma pedra afiada [tsor], e circuncidou o prepúcio de seu filho [ben], e o lançou a seus pés, e disse: Certamente me és um esposo [hatan] sanguinário. |
| כו וַיִּרֶף, מִמֶּנּוּ; אָז, אָמְרָה, חֲתַן דָּמִים, לַמּוּלֹת. {פ} | 26 Assim, Ele o deixou ir. Então, ela disse: Esposo [hatan] sanguinário, por causa da circuncisão [mulah]. |
| כז וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-אַהֲרֹן, לֵךְ לִקְרַאת מֹשֶׁה הַמִּדְבָּרָה; וַיֵּלֶךְ, וַיִּפְגְּשֵׁהוּ בְּהַר הָאֱלֹהִים–וַיִּשַּׁק-לוֹ | 27 Disse, também, o Eterno [YHWH] a Arão [Aharon]: ‘Vai ao deserto [midbar], ao encontro de Moisés [Mosheh]‘. E ele foi, e encontrou-o no monte de Deus [Elohiym], e beijou-o. |
| כח וַיַּגֵּד מֹשֶׁה לְאַהֲרֹן, אֵת כָּל-דִּבְרֵי יְהוָה אֲשֶׁר שְׁלָחוֹ, וְאֵת כָּל-הָאֹתֹת, אֲשֶׁר צִוָּהוּ | 28 E relatou Moisés [Mosheh] a Arão [Aharon] todas as palavras do Eterno [YHWH], que o enviara, e todos os sinais que lhe mandara realizar. |
| כט וַיֵּלֶךְ מֹשֶׁה, וְאַהֲרֹן; וַיַּאַסְפוּ, אֶת-כָּל-זִקְנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל | 29 Então, foram Moisés [Mosheh] e Arão [Aharon], e ajuntaram todos os anciãos [zakeniym] dos filhos de Israel [beney Yisra’el]. |
| ל וַיְדַבֵּר אַהֲרֹן–אֵת כָּל-הַדְּבָרִים, אֲשֶׁר-דִּבֶּר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה; וַיַּעַשׂ הָאֹתֹת, לְעֵינֵי הָעָם | 30 E Arão [Aharon] falou todas as palavras que o Eterno [YHWH] falara a Moisés [Mosheh], e fez os sinais perante os olhos do povo [‘am]. |
| לא וַיַּאֲמֵן, הָעָם; וַיִּשְׁמְעוּ כִּי-פָקַד יְהוָה אֶת-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל, וְכִי רָאָה אֶת-עָנְיָם, וַיִּקְּדוּ, וַיִּשְׁתַּחֲווּ | 31 E o povo [‘am] creu, e tendo ouvido que o Eterno [YHWH] havia visitado aos filhos de Israel [beney Yisra’el], e que vira a sua aflição, inclinaram-se e adoraram. |
Você precisa fazer login para comentar.