Êxodo 8

Capítulos

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40

SHEMOT [שְׁמוֹת]

א  וַיֹּאמֶר יְהוָה, אֶל-מֹשֶׁה, אֱמֹר אֶל-אַהֲרֹן נְטֵה אֶת-יָדְךָ בְּמַטֶּךָ, עַל-הַנְּהָרֹת עַל-הַיְאֹרִים וְעַל-הָאֲגַמִּים; וְהַעַל אֶת-הַצְפַרְדְּעִים, עַל-אֶרֶץ מִצְרָיִם1 Disse mais o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Dize a Arão [Aharon]: Estende a tua mão com teu cajado sobre os rios [neharot], sobre os canais do Nilo [ye‘or], sobre os lagos [‘agamiym], e faze subir rãs [tsephardiym] sobre a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim]‘.
ב  וַיֵּט אַהֲרֹן אֶת-יָדוֹ, עַל מֵימֵי מִצְרָיִם; וַתַּעַל, הַצְּפַרְדֵּעַ, וַתְּכַס, אֶת-אֶרֶץ מִצְרָיִם2 E Arão [Aharon] estendeu a sua mão sobre as águas [mayim] do Egito [Mitsrayim], e subiram as rãs [tsephardiym], e cobriram a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim].
ג  וַיַּעֲשׂוּ-כֵן הַחַרְטֻמִּים, בְּלָטֵיהֶם; וַיַּעֲלוּ אֶת-הַצְפַרְדְּעִים, עַל-אֶרֶץ מִצְרָיִם3 Então, os magos fizeram o mesmo com os seus encantamentos; e fizeram subir rãs [tsephardiym] sobre a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim].
ד  וַיִּקְרָא פַרְעֹה לְמֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן, וַיֹּאמֶר הַעְתִּירוּ אֶל-יְהוָה, וְיָסֵר הַצְפַרְדְּעִים, מִמֶּנִּי וּמֵעַמִּי; וַאֲשַׁלְּחָה, אֶת-הָעָם, וְיִזְבְּחוּ, לַיהוָה4 E Faraó [Par’oh] chamou Moisés [Mosheh] e Arão [Aharon], e disse: Rogai ao Eterno [YHWH] que tire as rãs [tsephardiym] de mim e do meu povo [‘am]; depois deixarei ir o povo [‘am], para que sacrifiquem ao Eterno [YHWH].
ה  וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה לְפַרְעֹה, הִתְפָּאֵר עָלַי, לְמָתַי אַעְתִּיר לְךָ וְלַעֲבָדֶיךָ וּלְעַמְּךָ, לְהַכְרִית הַצְפַרְדְּעִים מִמְּךָ וּמִבָּתֶּיךָ:  רַק בַּיְאֹר, תִּשָּׁאַרְנָה5 E Moisés [Mosheh] disse a Faraó [Par’oh]: Digna-te dizer-me: Quando rogarei por ti, e pelos teus servos, e por teu povo [‘am], para tirar as rãs [tsephardiym] de ti, e das suas casas [batiym], para que somente fiquem no rio [ye‘or]?
ו  וַיֹּאמֶר, לְמָחָר; וַיֹּאמֶר, כִּדְבָרְךָ–לְמַעַן תֵּדַע, כִּי-אֵין כַּיהוָה אֱלֹהֵינוּ6 E ele disse: Amanhã. E Moisés [Mosheh] disse: Seja conforme a tua palavra, para que saibas que ninguém há como o Eterno [YHWH], o nosso Deus [Elohiym].
ז  וְסָרוּ הַצְפַרְדְּעִים, מִמְּךָ וּמִבָּתֶּיךָ, וּמֵעֲבָדֶיךָ, וּמֵעַמֶּךָ:  רַק בַּיְאֹר, תִּשָּׁאַרְנָה7 E as rãs [tsephardiym] apartar-se-ão de ti, e das tuas casas [batiym], e dos teus servos, e do teu povo [‘am]; somente ficarão no rio [ye‘or].
ח  וַיֵּצֵא מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן, מֵעִם פַּרְעֹה; וַיִּצְעַק מֹשֶׁה אֶל-יְהוָה, עַל-דְּבַר הַצְפַרְדְּעִים אֲשֶׁר-שָׂם לְפַרְעֹה8 Então, saíram Moisés [Mosheh] e Arão [Aharon] da presença de Faraó [Par’oh]; e Moisés [Mosheh] clamou ao Eterno [YHWH] por causa das rãs [tsephardiym] que tinha posto sobre Faraó [Par’oh].
ט  וַיַּעַשׂ יְהוָה, כִּדְבַר מֹשֶׁה; וַיָּמֻתוּ, הַצְפַרְדְּעִים, מִן-הַבָּתִּים מִן-הַחֲצֵרֹת, וּמִן-הַשָּׂדֹת9 E o Eterno [YHWH] fez conforme a palavra de Moisés [Mosheh]; e as rãs [tsephardiym] morreram nas casas [batiym], nos pátios, e nos campos [sadot].
י  וַיִּצְבְּרוּ אֹתָם, חֳמָרִם חֳמָרִם; וַתִּבְאַשׁ, הָאָרֶץ10 E ajuntaram-nas em montões, e a terra [‘eretz] cheirou mal [be‘ash].
יא  וַיַּרְא פַּרְעֹה, כִּי הָיְתָה הָרְוָחָה, וְהַכְבֵּד אֶת-לִבּוֹ, וְלֹא שָׁמַע אֲלֵהֶם:  כַּאֲשֶׁר, דִּבֶּר יְהוָה.  {ס}11 Vendo, pois, Faraó [Par’oh] que houve alívio, endureceu o seu coração, e não os ouviu, como o Eterno [YHWH] tinha dito.  
יב  וַיֹּאמֶר יְהוָה, אֶל-מֹשֶׁה, אֱמֹר אֶל-אַהֲרֹן, נְטֵה אֶת-מַטְּךָ וְהַךְ אֶת-עֲפַר הָאָרֶץ; וְהָיָה לְכִנִּם, בְּכָל-אֶרֶץ מִצְרָיִם12 Disse mais o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Dize a Arão [Aharon]: Estende o teu cajado, e fere o pó da terra [‘eretz], para que se torne em mosquitos [kiniym] por toda a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim]‘.
יג  וַיַּעֲשׂוּ-כֵן, וַיֵּט אַהֲרֹן אֶת-יָדוֹ בְמַטֵּהוּ וַיַּךְ אֶת-עֲפַר הָאָרֶץ, וַתְּהִי הַכִּנָּם, בָּאָדָם וּבַבְּהֵמָה:  כָּל-עֲפַר הָאָרֶץ הָיָה כִנִּים, בְּכָל-אֶרֶץ מִצְרָיִם13 E fizeram assim, porque Arão [Aharon] estendeu a sua mão com o seu cajado, e feriu o pó da terra [‘eretz], e estava o mosquito [kinam] no ser humano [adam] e no gado [behemah]; todo o pó da terra [‘eretz] se tornou em mosquitos [kiniym] em toda a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim].
יד  וַיַּעֲשׂוּ-כֵן הַחַרְטֻמִּים בְּלָטֵיהֶם לְהוֹצִיא אֶת-הַכִּנִּים, וְלֹא יָכֹלוּ; וַתְּהִי, הַכִּנָּם, בָּאָדָם, וּבַבְּהֵמָה14 E os magos fizeram também assim com os seus encantamentos para produzir mosquitos [kiniym], mas não puderam; e estava o mosquito [kinam] no ser humano [adam] e no gado [behemah].
טו  וַיֹּאמְרוּ הַחַרְטֻמִּם אֶל-פַּרְעֹה, אֶצְבַּע אֱלֹהִים הִוא; וַיֶּחֱזַק לֵב-פַּרְעֹה וְלֹא-שָׁמַע אֲלֵהֶם, כַּאֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה.  {ס}15 Então, disseram os magos a Faraó [Par’oh]: Isto é o dedo de Deus [Elohiym]. Porém, o coração de Faraó [Par’oh] se endureceu, e não os ouvia, como o Eterno [YHWH] tinha dito.  
טז  וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה, הַשְׁכֵּם בַּבֹּקֶר וְהִתְיַצֵּב לִפְנֵי פַרְעֹה–הִנֵּה, יוֹצֵא הַמָּיְמָה; וְאָמַרְתָּ אֵלָיו, כֹּה אָמַר יְהוָה, שַׁלַּח עַמִּי, וְיַעַבְדֻנִי16 Disse mais o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh]: ‘Levanta-te pela manhã [boker] cedo, e põe-te diante de Faraó [Par’oh]; eis que ele sairá às águas [mayim], e dize-lhe: Assim diz YHWH [o Eterno]: Deixa ir o meu povo [‘am], para que me sirva.
יז  כִּי אִם-אֵינְךָ, מְשַׁלֵּחַ אֶת-עַמִּי–הִנְנִי מַשְׁלִיחַ בְּךָ וּבַעֲבָדֶיךָ וּבְעַמְּךָ וּבְבָתֶּיךָ, אֶת-הֶעָרֹב; וּמָלְאוּ בָּתֵּי מִצְרַיִם, אֶת-הֶעָרֹב, וְגַם הָאֲדָמָה, אֲשֶׁר-הֵם עָלֶיהָ17 Porque se não deixares ir o meu povo [‘am], eis que enviarei sobre ti o inseto [‘arob], e sobre os teus servos, e sobre o teu povo [‘am], e às tuas casas [batiym]; e as casas [batiym] dos egípcios se encherão desse inseto [‘arob], e também a terra [adamah] em que eles estiverem.
יח  וְהִפְלֵיתִי בַיּוֹם הַהוּא אֶת-אֶרֶץ גֹּשֶׁן, אֲשֶׁר עַמִּי עֹמֵד עָלֶיהָ, לְבִלְתִּי הֱיוֹת-שָׁם, עָרֹב–לְמַעַן תֵּדַע, כִּי אֲנִי יְהוָה בְּקֶרֶב הָאָרֶץ18 E, naquele dia [yom], Eu separarei a terra [‘eretz] de Gósen [Goshen], em que meu povo [‘am] habita, para que nela não haja inseto [‘arob], para que saibas que Eu sou YHWH [o Eterno] no meio desta terra [‘eretz].
יט  וְשַׂמְתִּי פְדֻת, בֵּין עַמִּי וּבֵין עַמֶּךָ; לְמָחָר יִהְיֶה, הָאֹת הַזֶּה19 E porei separação entre o meu povo [‘am] e o teu povo [‘am]; amanhã se dará esse sinal’.
כ  וַיַּעַשׂ יְהוָה, כֵּן, וַיָּבֹא עָרֹב כָּבֵד, בֵּיתָה פַרְעֹה וּבֵית עֲבָדָיו; וּבְכָל-אֶרֶץ מִצְרַיִם תִּשָּׁחֵת הָאָרֶץ, מִפְּנֵי הֶעָרֹב20 E o Eterno [YHWH] fez assim; e veio o enxame de insetos [‘arob] à casa de Faraó [Par’oh], e às casas [batiym] dos seus servos, e sobre toda a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim]; a terra [‘eretz] foi corrompida por causa do inseto [‘arob].
כא  וַיִּקְרָא פַרְעֹה, אֶל-מֹשֶׁה וּלְאַהֲרֹן; וַיֹּאמֶר, לְכוּ זִבְחוּ לֵאלֹהֵיכֶם–בָּאָרֶץ21 Então, Faraó [Par’oh] chamou Moisés [Mosheh] e Arão [Aharon], e disse: Ide, e sacrificai ao vosso Deus [Elohiym] nesta terra [‘eretz].
כב  וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה, לֹא נָכוֹן לַעֲשׂוֹת כֵּן, כִּי תּוֹעֲבַת מִצְרַיִם, נִזְבַּח לַיהוָה אֱלֹהֵינוּ:  הֵן נִזְבַּח אֶת-תּוֹעֲבַת מִצְרַיִם, לְעֵינֵיהֶם–וְלֹא יִסְקְלֻנוּ22 E Moisés [Mosheh] disse: Não convém que façamos assim, porque sacrificaríamos ao Eterno [YHWH] nosso Deus [Elohiym] a abominação dos egípcios; eis que se sacrificássemos a abominação dos egípcios perante os seus olhos, não nos apedrejariam eles?
כג  דֶּרֶךְ שְׁלֹשֶׁת יָמִים, נֵלֵךְ בַּמִּדְבָּר; וְזָבַחְנוּ לַיהוָה אֱלֹהֵינוּ, כַּאֲשֶׁר יֹאמַר אֵלֵינוּ23 Deixa-nos ir, caminho de três dias [yamiym] ao deserto [midbar], para que sacrifiquemos ao Eterno [YHWH], nosso Deus [Elohiym], como ele nos dirá.
כד  וַיֹּאמֶר פַּרְעֹה, אָנֹכִי אֲשַׁלַּח אֶתְכֶם וּזְבַחְתֶּם לַיהוָה אֱלֹהֵיכֶם בַּמִּדְבָּר–רַק הַרְחֵק לֹא-תַרְחִיקוּ, לָלֶכֶת; הַעְתִּירוּ, בַּעֲדִי24 Então, disse Faraó [Par’oh]: Deixar-vos-ei ir, para que sacrifiqueis ao Eterno [YHWH], vosso Deus [Elohiym], no deserto [midbar]; somente que, indo, não vades longe; rogai também por mim.
כה  וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה, הִנֵּה אָנֹכִי יוֹצֵא מֵעִמָּךְ וְהַעְתַּרְתִּי אֶל-יְהוָה, וְסָר הֶעָרֹב מִפַּרְעֹה מֵעֲבָדָיו וּמֵעַמּוֹ, מָחָר:  רַק, אַל-יֹסֵף פַּרְעֹה הָתֵל, לְבִלְתִּי שַׁלַּח אֶת-הָעָם, לִזְבֹּחַ לַיהוָה25 E Moisés [Mosheh] disse: Eis que saio da tua presença, e rogarei ao Eterno [YHWH] para que o inseto [‘arob] se retire amanhã de Faraó [Par’oh], dos seus servos, e do seu povo [‘am]; somente que Faraó [Par’oh] não mais me engane, não deixando ir este povo [‘am] para sacrificar ao Eterno [YHWH].
כו  וַיֵּצֵא מֹשֶׁה, מֵעִם פַּרְעֹה; וַיֶּעְתַּר, אֶל-יְהוָה26 Então, saiu Moisés [Mosheh] da presença de Faraó [Par’oh], e orou ao Eterno [YHWH].
כז  וַיַּעַשׂ יְהוָה, כִּדְבַר מֹשֶׁה, וַיָּסַר הֶעָרֹב, מִפַּרְעֹה מֵעֲבָדָיו וּמֵעַמּוֹ:  לֹא נִשְׁאַר, אֶחָד27 E fez o Eterno [YHWH] conforme a palavra de Moisés [Mosheh], e se afastou o inseto [‘arob] de Faraó [Par’oh], dos seus servos, e do seu povo; não ficou um só.
כח  וַיַּכְבֵּד פַּרְעֹה אֶת-לִבּוֹ, גַּם בַּפַּעַם הַזֹּאת; וְלֹא שִׁלַּח, אֶת-הָעָם.  {פ}28 Mas, endureceu Faraó [Par’oh] ainda esta vez seu coração, e não deixou ir o povo [‘am].

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40
Êxodo 8

Porção Mensal: JANEIRO