Gênesis 19

Capítulos

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40  41 42 43 44 45 46 47 48 49 50

BERESHIT [בְּרֵאשִׁית]

א  וַיָּבֹאוּ שְׁנֵי הַמַּלְאָכִים סְדֹמָה, בָּעֶרֶב, וְלוֹט, יֹשֵׁב בְּשַׁעַר-סְדֹם; וַיַּרְא-לוֹט וַיָּקָם לִקְרָאתָם, וַיִּשְׁתַּחוּ אַפַּיִם אָרְצָה 1 E vieram os dois anjos [mal’achiym] a Sodoma [Sedom] ao entardecer [‘ereb]; e estava Ló [Lot] assentado ao portão de Sodoma [shaad-Sedom]; e Ló [Lot] os viu, e levantou-se indo ao seu encontro, e inclinou-se com o rosto no solo [artsah].
ב  וַיֹּאמֶר הִנֶּה נָּא-אֲדֹנַי, סוּרוּ נָא אֶל-בֵּית עַבְדְּכֶם וְלִינוּ וְרַחֲצוּ רַגְלֵיכֶם, וְהִשְׁכַּמְתֶּם, וַהֲלַכְתֶּם לְדַרְכְּכֶם; וַיֹּאמְרוּ לֹּא, כִּי בָרְחוֹב נָלִין 2 E disse: Eis agora, meus senhores [adonay], entrai, peço-vos, em casa [beyt] de vosso servo e pernoitai, e lavai os vossos pés, e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: ‘Não! Antes, passaremos a noite [lun] na praça’.
ג  וַיִּפְצַר-בָּם מְאֹד–וַיָּסֻרוּ אֵלָיו, וַיָּבֹאוּ אֶל-בֵּיתוֹ; וַיַּעַשׂ לָהֶם מִשְׁתֶּה, וּמַצּוֹת אָפָה וַיֹּאכֵלוּ 3 E porfiou com eles muito; e vieram com ele, e entraram em sua casa [beyt]; e fez-lhes um banquete, e cozeu pães asmos [matstsot], e comeram.
ד  טֶרֶם, יִשְׁכָּבוּ, וְאַנְשֵׁי הָעִיר אַנְשֵׁי סְדֹם נָסַבּוּ עַל-הַבַּיִת, מִנַּעַר וְעַד-זָקֵן:  כָּל-הָעָם, מִקָּצֶה 4 Mas, antes que se deitassem, cercaram a casa [beyt] os homens [anshey]] daquela cidade, os homens [anshey] de Sodoma [Sedom], tanto jovens como velhos, todo o povo [‘am] dos arredores.
ה  וַיִּקְרְאוּ אֶל-לוֹט וַיֹּאמְרוּ לוֹ, אַיֵּה הָאֲנָשִׁים אֲשֶׁר-בָּאוּ אֵלֶיךָ הַלָּיְלָה; הוֹצִיאֵם אֵלֵינוּ, וְנֵדְעָה אֹתָם 5 E chamaram a Ló [Lot] e disseram-lhe: Onde estão os homens [enashiym] que vieram ter contigo esta noite [laylah]? Faze-os sair para nós, para que os conheçamos.
ו  וַיֵּצֵא אֲלֵהֶם לוֹט, הַפֶּתְחָה; וְהַדֶּלֶת, סָגַר אַחֲרָיו6 E saiu Ló [Lot] a eles à porta [delet], e a fechou atrás de si.
ז  וַיֹּאמַר:  אַל-נָא אַחַי, תָּרֵעוּ7 E disse: Meus irmãos [‘ahiym], peço-vos que não façais mal [ra‘].
ח  הִנֵּה-נָא לִי שְׁתֵּי בָנוֹת, אֲשֶׁר לֹא-יָדְעוּ אִישׁ–אוֹצִיאָה-נָּא אֶתְהֶן אֲלֵיכֶם, וַעֲשׂוּ לָהֶן כַּטּוֹב בְּעֵינֵיכֶם; רַק לָאֲנָשִׁים הָאֵל, אַל-תַּעֲשׂוּ דָבָר, כִּי-עַל-כֵּן בָּאוּ, בְּצֵל קֹרָתִי 8 Eis que tenho duas filhas [banot] que não conheceram homem [iysh]; deixa-me, peço-te, trazê-las a vós, e fareis delas o que bem parecer aos vossos olhos; somente a estes homens [enashiym] não façais nada; pois eles estão sob a sombra do meu telhado.
ט  וַיֹּאמְרוּ גֶּשׁ-הָלְאָה, וַיֹּאמְרוּ הָאֶחָד בָּא-לָגוּר וַיִּשְׁפֹּט שָׁפוֹט–עַתָּה, נָרַע לְךָ מֵהֶם; וַיִּפְצְרוּ בָאִישׁ בְּלוֹט מְאֹד, וַיִּגְּשׁוּ לִשְׁבֹּר הַדָּלֶת 9 E eles disseram: Sai daí. E disseram mais: Como estrangeiro, este indivíduo veio aqui peregrinar, e pretende julgar em tudo? Agora, faremos pior contigo do que com eles. E arremessaram-se sobre o homem [iysh], sobre Ló [Lot], e aproximaram-se para arrombar a porta [delet].
י  וַיִּשְׁלְחוּ הָאֲנָשִׁים אֶת-יָדָם, וַיָּבִיאוּ אֶת-לוֹט אֲלֵיהֶם הַבָּיְתָה; וְאֶת-הַדֶּלֶת, סָגָרוּ 10 Aqueles homens [enashiym], porém, estenderam a sua mão, e fizeram entrar a Ló [Lot] consigo na casa [beyt], e fecharam a porta [delet].
יא  וְאֶת-הָאֲנָשִׁים אֲשֶׁר-פֶּתַח הַבַּיִת, הִכּוּ בַּסַּנְוֵרִים, מִקָּטֹן, וְעַד-גָּדוֹל; וַיִּלְאוּ, לִמְצֹא הַפָּתַח 11 E feriram de cegueira os homens [enashiym] que estavam à porta [petach] da casa [beyt], desde o menor até o maior; de maneira que se cansaram para achar a entrada [petach].
יב  וַיֹּאמְרוּ הָאֲנָשִׁים אֶל-לוֹט, עֹד מִי-לְךָ פֹה–חָתָן וּבָנֶיךָ וּבְנֹתֶיךָ, וְכֹל אֲשֶׁר-לְךָ בָּעִיר:  הוֹצֵא, מִן-הַמָּקוֹם 12 Então, disseram aqueles homens [enashiym] a Ló [Lot]: ‘Tu tens mais alguém aqui? Teu genro, e teus filhos [baniym], e tuas filhas [banot], e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
יג  כִּי-מַשְׁחִתִים אֲנַחְנוּ, אֶת-הַמָּקוֹם הַזֶּה:  כִּי-גָדְלָה צַעֲקָתָם אֶת-פְּנֵי יְהוָה, וַיְשַׁלְּחֵנוּ יְהוָה לְשַׁחֲתָהּ 13 pois nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor se engrandeceu diante da face do Eterno [YHWH]; e o Eterno [YHWH] nos enviou para destruí-lo’.
יד  וַיֵּצֵא לוֹט וַיְדַבֵּר אֶל-חֲתָנָיו לֹקְחֵי בְנֹתָיו, וַיֹּאמֶר קוּמוּ צְּאוּ מִן-הַמָּקוֹם הַזֶּה, כִּי-מַשְׁחִית יְהוָה, אֶת-הָעִיר; וַיְהִי כִמְצַחֵק, בְּעֵינֵי חֲתָנָיו 14 E saiu Ló [Lot], e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas [banot], e disse: Levantem-se, saiam deste lugar; porque o Eterno [YHWH] destruirá a cidade. Foi tido, porém, por zombador aos olhos de seus genros.
טו  וּכְמוֹ הַשַּׁחַר עָלָה, וַיָּאִיצוּ הַמַּלְאָכִים בְּלוֹט לֵאמֹר:  קוּם קַח אֶת-אִשְׁתְּךָ וְאֶת-שְׁתֵּי בְנֹתֶיךָ, הַנִּמְצָאֹת–פֶּן-תִּסָּפֶה, בַּעֲוֺן הָעִיר 15 E, quando amanheceu, os anjos [mal’achiym] apressaram Ló [Lot], dizendo: ‘Levanta-te, toma tua mulher [ishshah] e tuas duas filhas [banot] que estão aqui; para que não pereças na injustiça desta cidade’.
טז  וַיִּתְמַהְמָהּ–וַיַּחֲזִיקוּ הָאֲנָשִׁים בְּיָדוֹ וּבְיַד-אִשְׁתּוֹ וּבְיַד שְׁתֵּי בְנֹתָיו, בְּחֶמְלַת יְהוָה עָלָיו; וַיֹּצִאֻהוּ וַיַּנִּחֻהוּ, מִחוּץ לָעִיר 16 Ele, porém, demorava-se; e aqueles homens [enashiym] o agarraram pela mão, e pela mão de sua mulher [ishshah], e pela mão de suas duas filhas [banot]; sendo o Eterno [YHWH] misericordioso para com ele. E tiraram-no, e o puseram fora da cidade.
יז  וַיְהִי כְהוֹצִיאָם אֹתָם הַחוּצָה, וַיֹּאמֶר הִמָּלֵט עַל-נַפְשֶׁךָ–אַל-תַּבִּיט אַחֲרֶיךָ, וְאַל-תַּעֲמֹד בְּכָל-הַכִּכָּר:  הָהָרָה הִמָּלֵט, פֶּן-תִּסָּפֶה 17 E aconteceu que, tirando-os para fora, disse: ‘Escapa-te por tua alma [nephesh]; não olhes para trás de ti, nem te detenhas em toda esta campina; foge para o monte, para que não pereças’.
יח  וַיֹּאמֶר לוֹט, אֲלֵהֶם:  אַל-נָא, אֲדֹנָי18 E Ló [Lot] disse-lhes: Assim, não, meus senhores [adonay]!
יט  הִנֵּה-נָא מָצָא עַבְדְּךָ חֵן, בְּעֵינֶיךָ, וַתַּגְדֵּל חַסְדְּךָ אֲשֶׁר עָשִׂיתָ עִמָּדִי, לְהַחֲיוֹת אֶת-נַפְשִׁי; וְאָנֹכִי, לֹא אוּכַל לְהִמָּלֵט הָהָרָה–פֶּן-תִּדְבָּקַנִי הָרָעָה, וָמַתִּי19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos e engrandeceste a tua misericórdia, que a mim me fizeste, para guardar a minha alma [nephesh] em vida [hay]; mas não posso escapar no monte, pois que tenho medo que me apanhe esta maldade, e eu morra.
כ  הִנֵּה-נָא הָעִיר הַזֹּאת קְרֹבָה, לָנוּס שָׁמָּה–וְהִוא מִצְעָר; אִמָּלְטָה נָּא שָׁמָּה, הֲלֹא מִצְעָר הִוא–וּתְחִי נַפְשִׁי 20 Eis, agora, que aquela cidade está perto, para onde fugir, e é pequena; ora, para ali me escaparei – não é pequena? – e minha alma [nephesh] viverá.
כא  וַיֹּאמֶר אֵלָיו–הִנֵּה נָשָׂאתִי פָנֶיךָ, גַּם לַדָּבָר הַזֶּה:  לְבִלְתִּי הָפְכִּי אֶת-הָעִיר, אֲשֶׁר דִּבַּרְתָּ 21 E disse-lhe: ‘Eis aqui, te aceitei também neste negócio, para não derrubar esta cidade da qual falaste.
כב  מַהֵר, הִמָּלֵט שָׁמָּה, כִּי לֹא אוּכַל לַעֲשׂוֹת דָּבָר, עַד-בֹּאֲךָ שָׁמָּה; עַל-כֵּן קָרָא שֵׁם-הָעִיר, צוֹעַר 22 Apresse-se, escapa-te para lá; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado’. Por isso, se chamou o nome da cidade Zoar [Tso’ar].
כג  הַשֶּׁמֶשׁ, יָצָא עַל-הָאָרֶץ; וְלוֹט, בָּא צֹעֲרָה23 O sol [shemesh] nasceu sobre a terra [‘eretz], quando Ló [Lot] entrou em Zoar [Tso’ar].
כד  וַיהוָה, הִמְטִיר עַל-סְדֹם
וְעַל-עֲמֹרָה–גָּפְרִית וָאֵשׁ: מֵאֵת יְהוָה, מִן-הַשָּׁמָיִם
24 Então, o Eterno [YHWH] fez chover enxofre e fogo sobre Sodoma [Sedom] e sobre Gomorra [Amorah], da parte do Eterno [YHWH], desde os céus [shamayim].
כה  וַיַּהֲפֹךְ אֶת-הֶעָרִים הָאֵל, וְאֵת כָּל-הַכִּכָּר, וְאֵת כָּל-יֹשְׁבֵי הֶעָרִים, וְצֶמַח הָאֲדָמָה 25 E derrubou aquelas cidades, e toda aquela campina, e todos os habitantes daquelas cidades, e tudo o que cresceu sobre a terra [adamah].
כו  וַתַּבֵּט אִשְׁתּוֹ, מֵאַחֲרָיו; וַתְּהִי, נְצִיב מֶלַח26 E olhou sua mulher [ishshah] para trás dele, e ela se tornou uma estátua [netsiyb] de sal [melach].
כז  וַיַּשְׁכֵּם אַבְרָהָם, בַּבֹּקֶר:  אֶל-הַמָּקוֹם–אֲשֶׁר-עָמַד שָׁם, אֶת-פְּנֵי יְהוָה 27 E Abraão [Avraham] levantou-se naquela mesma manhã [boker] de madrugada e foi ao lugar onde estivera diante da face do Eterno [YHWH].
כח  וַיַּשְׁקֵף, עַל-פְּנֵי סְדֹם וַעֲמֹרָה, וְעַל-כָּל-פְּנֵי, אֶרֶץ הַכִּכָּר; וַיַּרְא, וְהִנֵּה עָלָה קִיטֹר הָאָרֶץ, כְּקִיטֹר, הַכִּבְשָׁן 28 E olhou para Sodoma [Sedom] e Gomorra [Amorah], e para toda a terra [‘eretz] da campina, e viu, e eis que a fumaça da terra [‘eretz] subia, como a fumaça de uma fornalha.
כט  וַיְהִי, בְּשַׁחֵת אֱלֹהִים אֶת-עָרֵי הַכִּכָּר, וַיִּזְכֹּר אֱלֹהִים, אֶת-אַבְרָהָם; וַיְשַׁלַּח אֶת-לוֹט, מִתּוֹךְ הַהֲפֵכָה, בַּהֲפֹךְ אֶת-הֶעָרִים, אֲשֶׁר-יָשַׁב בָּהֵן לוֹט 29 E aconteceu que, destruindo Deus [Elohiym] as cidades da campina, Deus [Elohiym] se lembrou de Abraão [Avraham], e tirou Ló [Lot] do meio da destruição, quando derrubou as cidades em que Ló [Lot] habitava.
ל  וַיַּעַל לוֹט מִצּוֹעַר וַיֵּשֶׁב בָּהָר, וּשְׁתֵּי בְנֹתָיו עִמּוֹ, כִּי יָרֵא, לָשֶׁבֶת בְּצוֹעַר; וַיֵּשֶׁב, בַּמְּעָרָה–הוּא, וּשְׁתֵּי בְנֹתָיו 30 E subiu Ló [Lot] de Zoar [Tso’ar], e habitou no monte, e as suas duas filhas [banot] com ele; porque temia habitar em Zoar [Tso’ar]; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas [banot].
לא  וַתֹּאמֶר הַבְּכִירָה אֶל-הַצְּעִירָה, אָבִינוּ זָקֵן; וְאִישׁ אֵין בָּאָרֶץ לָבוֹא עָלֵינוּ, כְּדֶרֶךְ כָּל-הָאָרֶץ 31 E a primogênita disse à menor: Nosso pai [‘ab] já é velho, e não há homem [iysh] na terra [‘eretz] que entre a nós, segundo o costume de toda a terra [‘eretz].
לב  לְכָה נַשְׁקֶה אֶת-אָבִינוּ יַיִן, וְנִשְׁכְּבָה עִמּוֹ; וּנְחַיֶּה מֵאָבִינוּ, זָרַע 32 Venha, demos vinho [yayin] a nosso pai [‘ab], e deitemo-nos com ele, para que em vida [hay] conservemos semente [zera‘] de nosso pai [‘ab].
לג  וַתַּשְׁקֶיןָ אֶת-אֲבִיהֶן יַיִן, בַּלַּיְלָה הוּא; וַתָּבֹא הַבְּכִירָה וַתִּשְׁכַּב אֶת-אָבִיהָ, וְלֹא-יָדַע בְּשִׁכְבָהּ וּבְקוּמָהּ 33 E fizeram seu pai [‘ab] beber vinho [yayin] naquela noite [laylah]. E veio a primogênita, e deitou-se com seu pai [‘ab]; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
לד  וַיְהִי, מִמָּחֳרָת, וַתֹּאמֶר הַבְּכִירָה אֶל-הַצְּעִירָה, הֵן-שָׁכַבְתִּי אֶמֶשׁ אֶת-אָבִי; נַשְׁקֶנּוּ יַיִן גַּם-הַלַּיְלָה, וּבֹאִי שִׁכְבִי עִמּוֹ, וּנְחַיֶּה מֵאָבִינוּ, זָרַע 34 E sucedeu que, no dia seguinte [mahorat], a primogênita disse à menor: Eis que na noite passada [‘emesh] me deitei com meu pai [‘ab]. Vamos fazê-lo beber vinho [yayin] esta noite [laylah] também; e, então, entra tu e deita-te com ele, para que em vida [hay] conservemos semente [zera‘] de nosso pai [‘ab].
לה  וַתַּשְׁקֶיןָ גַּם בַּלַּיְלָה הַהוּא, אֶת-אֲבִיהֶן–יָיִן; וַתָּקָם הַצְּעִירָה וַתִּשְׁכַּב עִמּוֹ, וְלֹא-יָדַע בְּשִׁכְבָהּ וּבְקֻמָהּ 35 E deram a beber vinho [yayin] a seu pai [‘ab], naquela noite [laylah] também. E levantou-se a menor, e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
לו  וַתַּהֲרֶיןָ שְׁתֵּי בְנוֹת-לוֹט, מֵאֲבִיהֶן36 E, assim, as duas filhas de Ló [banotLot] ficaram grávidas [harah] de seu pai [‘ab].
לז  וַתֵּלֶד הַבְּכִירָה בֵּן, וַתִּקְרָא שְׁמוֹ מוֹאָב:  הוּא אֲבִי-מוֹאָב, עַד-הַיּוֹם 37 E teve a primogênita um filho [ben], e chamou o seu nome [shem] Moabe [Mo’av]; este é o pai [‘ab] dos moabitas, até o dia de hoje [ad-hayom].
לח  וְהַצְּעִירָה גַם-הִוא יָלְדָה בֵּן, וַתִּקְרָא שְׁמוֹ בֶּן-עַמִּי: הוּא אֲבִי בְנֵי-עַמּוֹן, עַד-הַיּוֹם.  {ס}38 E a mais nova também teve um filho [ben], e chamou o seu nome [shem] Ben-‘Ammiy; este é o pai [‘ab] dos filhos de Amom [beney-‘Ammon], até o dia de hoje [ad-hayom].

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40  41 42 43 44 45 46 47 48 49 50
Gênesis 19

Porção Mensal: JANEIRO