| א וַיִּקְרָא יִצְחָק אֶל-יַעֲקֹב, וַיְבָרֶךְ אֹתוֹ; וַיְצַוֵּהוּ וַיֹּאמֶר לוֹ, לֹא-תִקַּח אִשָּׁה מִבְּנוֹת כְּנָעַן | 1 E Isaque [Yits’hac] chamou a Jacó [Ya’acov], e abençoou-o, e ordenou-lhe, e disse-lhe: Não tomes mulher [ishshah] dentre as filhas [benot] de Canaã [Kena’an]. |
| ב קוּם לֵךְ פַּדֶּנָה אֲרָם, בֵּיתָה בְתוּאֵל אֲבִי אִמֶּךָ; וְקַח-לְךָ מִשָּׁם אִשָּׁה, מִבְּנוֹת לָבָן אֲחִי אִמֶּךָ | 2 Levanta-te, vai a Padã-Arã [Paddan–Aram], à casa [beyt] de Betuel [Betu’el], pai [‘ab] de tua mãe [‘em], e toma de lá uma mulher [ishshah] das filhas [benot] de Labão [Laban], irmão [‘ach] de tua mãe [‘em]. |
| ג וְאֵל שַׁדַּי יְבָרֵךְ אֹתְךָ, וְיַפְרְךָ וְיַרְבֶּךָ; וְהָיִיתָ, לִקְהַל עַמִּים | 3 E Deus Todo-Poderoso [El–Shadday] te abençoe, e te faça frutificar, e te multiplique, para que sejas uma multidão de povos [amiym]. |
| ד וְיִתֶּן-לְךָ אֶת-בִּרְכַּת אַבְרָהָם, לְךָ וּלְזַרְעֲךָ אִתָּךְ–לְרִשְׁתְּךָ אֶת-אֶרֶץ מְגֻרֶיךָ, אֲשֶׁר-נָתַן אֱלֹהִים לְאַבְרָהָם | 4 E te dê a bênção [berakah] de Abraão [Avraham], a ti e à tua semente [zera‘] contigo, para que em herança possuas a terra [‘eretz] de tuas peregrinações, que Deus [Elohiym] deu a Abraão [Avraham]. |
| ה וַיִּשְׁלַח יִצְחָק אֶת-יַעֲקֹב, וַיֵּלֶךְ פַּדֶּנָה אֲרָם–אֶל-לָבָן בֶּן-בְּתוּאֵל, הָאֲרַמִּי, אֲחִי רִבְקָה, אֵם יַעֲקֹב וְעֵשָׂו | 5 Assim, Isaque [Yits’hac] despediu Jacó [Ya’acov], o qual se foi a Padã-Arã [Paddan–Aram], a Labão [Laban], filho de Betuel [ben–Betu’el], o arameu, irmão [‘ach] de Rebeca [Ribekah], mãe [‘em] de Jacó [Ya’acov] e de Esaú [Esav]. |
| ו וַיַּרְא עֵשָׂו, כִּי-בֵרַךְ יִצְחָק אֶת-יַעֲקֹב, וְשִׁלַּח אֹתוֹ פַּדֶּנָה אֲרָם, לָקַחַת-לוֹ מִשָּׁם אִשָּׁה: בְּבָרְכוֹ אֹתוֹ–וַיְצַו עָלָיו לֵאמֹר, לֹא-תִקַּח אִשָּׁה מִבְּנוֹת כְּנָעַן | 6 Vendo, pois, Esaú [Esav] que Isaque [Yits’hac] abençoara Jacó [Ya’acov], e o enviara a Padã-Arã [Paddan–Aram], para tomar dali mulher [ishshah] para si, e que, abençoando-o, lhe ordenara, dizendo: Não tomes mulher [ishshah] das filhas [benot] de Canaã [Kena’an]; |
| ז וַיִּשְׁמַע יַעֲקֹב, אֶל-אָבִיו וְאֶל-אִמּוֹ; וַיֵּלֶךְ, פַּדֶּנָה אֲרָם | 7 e que Jacó [Ya’acov] obedecera a seu pai [‘ab] e à sua mãe [‘em], e fora a Padã-Arã [Paddan–Aram]. |
| ח וַיַּרְא עֵשָׂו, כִּי רָעוֹת בְּנוֹת כְּנָעַן, בְּעֵינֵי, יִצְחָק אָבִיו | 8 Vendo, também, Esaú [Esav] que as filhas de Canaã [Kena’an] eram más aos olhos de seu pai [‘ab] Isaque [Yits’hac], |
| ט וַיֵּלֶךְ עֵשָׂו, אֶל-יִשְׁמָעֵאל; וַיִּקַּח אֶת-מָחֲלַת בַּת-יִשְׁמָעֵאל בֶּן-אַבְרָהָם אֲחוֹת נְבָיוֹת, עַל-נָשָׁיו–לוֹ לְאִשָּׁה. {ס} | 9 foi-se Esaú [Esav] a Ismael [Yishma’el], e tomou para si por mulher [ishshah], além das suas mulheres [nashayn], Maalate [Mahalat], filha de Ismael [Yishma’el], filho de Abraão [Avraham], e irmã de Nebaiote [Nebayot]. |
| י וַיֵּצֵא יַעֲקֹב, מִבְּאֵר שָׁבַע; וַיֵּלֶךְ, חָרָנָה | 10 Partiu, pois, Jacó [Ya’acov] de Berseba [Be‘er Sheba], e foi para Harã [Haran]. |
| יא וַיִּפְגַּע בַּמָּקוֹם וַיָּלֶן שָׁם, כִּי-בָא הַשֶּׁמֶשׁ, וַיִּקַּח מֵאַבְנֵי הַמָּקוֹם, וַיָּשֶׂם מְרַאֲשֹׁתָיו; וַיִּשְׁכַּב, בַּמָּקוֹם הַהוּא | 11 E chegou a um lugar onde passou a noite [lun], porque o sol [shemesh] já se havia posto; e tomou uma das pedras [abeniym] daquele lugar, e a pôs por sua cabeceira, e deitou-se naquele lugar; |
| יב וַיַּחֲלֹם, וְהִנֵּה סֻלָּם מֻצָּב אַרְצָה, וְרֹאשׁוֹ, מַגִּיעַ הַשָּׁמָיְמָה; וְהִנֵּה מַלְאֲכֵי אֱלֹהִים, עֹלִים וְיֹרְדִים בּוֹ | 12 e sonhou, e eis que uma escada [sullam] estava posta na terra [‘eretz], cujo topo tocava nos céus [shamayim]; e eis que os anjos [mal’ahiym] de Deus [Elohiym] subiam e desciam por ela. |
| יג וְהִנֵּה יְהוָה נִצָּב עָלָיו, וַיֹּאמַר, אֲנִי יְהוָה אֱלֹהֵי אַבְרָהָם אָבִיךָ, וֵאלֹהֵי יִצְחָק; הָאָרֶץ, אֲשֶׁר אַתָּה שֹׁכֵב עָלֶיהָ–לְךָ אֶתְּנֶנָּה, וּלְזַרְעֶךָ | 13 E eis que o Eterno [YHWH] estava em cima dela, e disse: ‘Eu sou o Eterno [YHWH], Deus [Elohiym] de Abraão [Avraham], teu pai [‘ab], e o Deus [Elohiym] de Isaque [Yits’hac]; esta terra [‘eretz], em que estás deitado, darei a ti e à tua semente [zera’]. |
| יד וְהָיָה זַרְעֲךָ כַּעֲפַר הָאָרֶץ, וּפָרַצְתָּ יָמָּה וָקֵדְמָה וְצָפֹנָה וָנֶגְבָּה; וְנִבְרְכוּ בְךָ כָּל-מִשְׁפְּחֹת הָאֲדָמָה, וּבְזַרְעֶךָ | 14 E a tua semente [zera’] será como o pó [‘aphar] da terra [‘eretz], e estender-se-á ao ocidente, e ao oriente, e ao norte, e ao sul, e em ti e na tua semente [zera’] serão abençoadas todas as famílias [mishepehot] da terra [adamah]. |
| טו וְהִנֵּה אָנֹכִי עִמָּךְ, וּשְׁמַרְתִּיךָ בְּכֹל אֲשֶׁר-תֵּלֵךְ, וַהֲשִׁבֹתִיךָ, אֶל-הָאֲדָמָה הַזֹּאת: כִּי, לֹא אֶעֱזָבְךָ, עַד אֲשֶׁר אִם-עָשִׂיתִי, אֵת אֲשֶׁר-דִּבַּרְתִּי לָךְ | 15 E eis que estou contigo, e te guardarei por onde quer que fores, e te farei retornar a esta terra [adamah]; porque não te deixarei, até que te haja feito o que te disse’. |
| טז וַיִּיקַץ יַעֲקֹב, מִשְּׁנָתוֹ, וַיֹּאמֶר, אָכֵן יֵשׁ יְהוָה בַּמָּקוֹם הַזֶּה; וְאָנֹכִי, לֹא יָדָעְתִּי | 16 Tendo acordado, pois, Jacó [Ya’acov] do seu sono, disse: Na verdade o Eterno [YHWH] está neste lugar; e eu não o sabia. |
| יז וַיִּירָא, וַיֹּאמַר, מַה-נּוֹרָא, הַמָּקוֹם הַזֶּה: אֵין זֶה, כִּי אִם-בֵּית אֱלֹהִים, וְזֶה, שַׁעַר הַשָּׁמָיִם | 17 E temeu, e disse: Quão terrível é este lugar! Este não é outro lugar senão a Casa de Deus [Beyt Elohiym]; e esta é a porta [sha’ar] dos céus [shamayim]. |
| יח וַיַּשְׁכֵּם יַעֲקֹב בַּבֹּקֶר, וַיִּקַּח אֶת-הָאֶבֶן אֲשֶׁר-שָׂם מְרַאֲשֹׁתָיו, וַיָּשֶׂם אֹתָהּ, מַצֵּבָה; וַיִּצֹק שֶׁמֶן, עַל-רֹאשָׁהּ | 18 Então, levantou-se Jacó [Ya’acov] pela manhã [bo’ker], de madrugada, e tomou a pedra [‘eben] que tinha posto por sua cabeceira, e a pôs por coluna, e derramou azeite [shemen] em cima dela. |
| יט וַיִּקְרָא אֶת-שֵׁם-הַמָּקוֹם הַהוּא, בֵּית-אֵל; וְאוּלָם לוּז שֵׁם-הָעִיר, לָרִאשֹׁנָה | 19 E chamou o nome [shem] daquele lugar Betel [Beyt–El]; o nome [shem], porém, daquela cidade dantes era Luz (amendoeira). |
| כ וַיִּדַּר יַעֲקֹב, נֶדֶר לֵאמֹר: אִם-יִהְיֶה אֱלֹהִים עִמָּדִי, וּשְׁמָרַנִי בַּדֶּרֶךְ הַזֶּה אֲשֶׁר אָנֹכִי הוֹלֵךְ, וְנָתַן-לִי לֶחֶם לֶאֱכֹל, וּבֶגֶד לִלְבֹּשׁ | 20 E Jacó [Ya’acov] fez um voto, dizendo: Se Deus [Elohiym] for comigo, e me guardar nesta viagem que faço, e me der pão [lehem] para comer, e vestes para vestir; |
| כא וְשַׁבְתִּי בְשָׁלוֹם, אֶל-בֵּית אָבִי; וְהָיָה יְהוָה לִי, לֵאלֹהִים | 21 e eu em paz [shalom] retornar à casa [beyt] de meu pai [‘ab], o Eterno [YHWH] será o meu Deus [Elohiym]. |
| כב וְהָאֶבֶן הַזֹּאת, אֲשֶׁר-שַׂמְתִּי מַצֵּבָה–יִהְיֶה, בֵּית אֱלֹהִים; וְכֹל אֲשֶׁר תִּתֶּן-לִי, עַשֵּׂר אֲעַשְּׂרֶנּוּ לָךְ | 22 E esta pedra [‘eben], que tenho posto por coluna, será Casa de Deus [Beyt Elohiym]; e de tudo quanto me deres, certamente te darei o dízimo [‘asar]. |
Você precisa fazer login para comentar.