| א וַיִּשָּׂא יַעֲקֹב, רַגְלָיו; וַיֵּלֶךְ, אַרְצָה בְנֵי-קֶדֶם | 1 Então, pôs-se Jacó [Ya’acov] em sua jornada, e foi à terra [‘eretz] dos filhos do Oriente [beney–Kedem]. |
| ב וַיַּרְא וְהִנֵּה בְאֵר בַּשָּׂדֶה, וְהִנֵּה-שָׁם שְׁלֹשָׁה עֶדְרֵי-צֹאן רֹבְצִים עָלֶיהָ–כִּי מִן-הַבְּאֵר הַהִוא, יַשְׁקוּ הָעֲדָרִים; וְהָאֶבֶן גְּדֹלָה, עַל-פִּי הַבְּאֵר | 2 E olhou, e eis um poço [be‘er] no campo [sadeh], e eis três rebanhos [‘adariym] de ovelhas [tso’n] que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço [be‘er] davam de beber aos rebanhos [‘adariym], e havia uma grande pedra [‘eben] sobre a boca do poço [be‘er]. |
| ג וְנֶאֶסְפוּ-שָׁמָּה כָל-הָעֲדָרִים, וְגָלְלוּ אֶת-הָאֶבֶן מֵעַל פִּי הַבְּאֵר, וְהִשְׁקוּ, אֶת-הַצֹּאן; וְהֵשִׁיבוּ אֶת-הָאֶבֶן עַל-פִּי הַבְּאֵר, לִמְקֹמָהּ | 3 E ajuntavam ali todos os rebanhos [adariym], e removiam a pedra [‘eben] de sobre a boca do poço [be‘er], e davam de beber às ovelhas [tso’n]; e tornavam a pôr a pedra [‘eben] sobre a boca do poço [be‘er], no seu lugar. |
| ד וַיֹּאמֶר לָהֶם יַעֲקֹב, אַחַי מֵאַיִן אַתֶּם; וַיֹּאמְרוּ, מֵחָרָן אֲנָחְנוּ | 4 E disse-lhes Jacó [Ya’acov]: Meus irmãos [‘ahiym], de onde sois? E disseram: Somos de Harã [Haran]. |
| ה וַיֹּאמֶר לָהֶם, הַיְדַעְתֶּם אֶת-לָבָן בֶּן-נָחוֹר; וַיֹּאמְרוּ, יָדָעְנוּ | 5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão [Laban], filho [ben] de Naor [Nahor]? E disseram: Conhecemos. |
| ו וַיֹּאמֶר לָהֶם, הֲשָׁלוֹם לוֹ; וַיֹּאמְרוּ שָׁלוֹם–וְהִנֵּה רָחֵל בִּתּוֹ, בָּאָה עִם-הַצֹּאן | 6 Disse-lhes mais: Está ele bem [shalom]? E disseram: Está bem [shalom], e eis aqui sua filha [bat] Raquel [Rahel], que vem com as ovelhas [tso’n]. |
| ז וַיֹּאמֶר, הֵן עוֹד הַיּוֹם גָּדוֹל–לֹא-עֵת, הֵאָסֵף הַמִּקְנֶה; הַשְׁקוּ הַצֹּאן, וּלְכוּ רְעוּ | 7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia [yom], não é hora de ajuntar o gado [mikneh]; dai de beber às ovelhas [tso’n], e ide, apascentai-as. |
| ח וַיֹּאמְרוּ, לֹא נוּכַל, עַד אֲשֶׁר יֵאָסְפוּ כָּל-הָעֲדָרִים, וְגָלְלוּ אֶת-הָאֶבֶן מֵעַל פִּי הַבְּאֵר; וְהִשְׁקִינוּ, הַצֹּאן | 8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos [adariym] se ajuntem, e removam a pedra [‘eben] de sobre a boca do poço [be‘er], para que demos de beber às ovelhas [tso’n]. |
| ט עוֹדֶנּוּ, מְדַבֵּר עִמָּם; וְרָחֵל בָּאָה, עִם-הַצֹּאן אֲשֶׁר לְאָבִיהָ–כִּי רֹעָה, הִוא | 9 Enquanto ele ainda falava com eles, chegou Raquel [Rahel] com as ovelhas [tso’n] de seu pai [‘ab], porque ela era pastora [ro’ah]. |
| י וַיְהִי כַּאֲשֶׁר רָאָה יַעֲקֹב אֶת-רָחֵל, בַּת-לָבָן אֲחִי אִמּוֹ, וְאֶת-צֹאן לָבָן, אֲחִי אִמּוֹ; וַיִּגַּשׁ יַעֲקֹב, וַיָּגֶל אֶת-הָאֶבֶן מֵעַל פִּי הַבְּאֵר, וַיַּשְׁקְ, אֶת-צֹאן לָבָן אֲחִי אִמּוֹ | 10 E aconteceu que, quando Jacó [Ya’acov] viu a Raquel [Rahel], filha [bat] de Labão [Laban], irmão [‘ach] de sua mãe [‘em], e as ovelhas [tso’n] de Labão [Laban], irmão [‘ach] de sua mãe [‘em], chegou Jacó [Ya’acov], e revolveu a pedra [‘eben] de sobre a boca do poço [be‘er], e deu de beber às ovelhas [tso’n] de Labão [Laban], irmão [‘ach] de sua mãe [‘em]. |
| יא וַיִּשַּׁק יַעֲקֹב, לְרָחֵל; וַיִּשָּׂא אֶת-קֹלוֹ, וַיֵּבְךְּ | 11 E Jacó [Ya’acov] beijou a Raquel [Rahel], e levantou a sua voz, e chorou. |
| יב וַיַּגֵּד יַעֲקֹב לְרָחֵל, כִּי אֲחִי אָבִיהָ הוּא, וְכִי בֶן-רִבְקָה, הוּא; וַתָּרָץ, וַתַּגֵּד לְאָבִיהָ | 12 E Jacó [Ya’acov] anunciou a Raquel [Rahel] que era parente [‘ah] de seu pai [‘ab], e que era filho [ben] de Rebeca [Ribekah]; então ela correu, e o anunciou a seu pai [‘ab]. |
| יג וַיְהִי כִשְׁמֹעַ לָבָן אֶת-שֵׁמַע יַעֲקֹב בֶּן-אֲחֹתוֹ, וַיָּרָץ לִקְרָאתוֹ וַיְחַבֶּק-לוֹ וַיְנַשֶּׁק-לוֹ, וַיְבִיאֵהוּ, אֶל-בֵּיתוֹ; וַיְסַפֵּר לְלָבָן, אֵת כָּל-הַדְּבָרִים הָאֵלֶּה | 13 E aconteceu que, ouvindo Labão [Laban] as novas de Jacó [Ya’acov], filho [ben] de sua irmã [‘ahot], correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa [beyt]; e ele contou a Labão [Laban] todas estas coisas. |
| יד וַיֹּאמֶר לוֹ לָבָן, אַךְ עַצְמִי וּבְשָׂרִי אָתָּה; וַיֵּשֶׁב עִמּוֹ, חֹדֶשׁ יָמִים | 14 Então, Labão [Laban] disse-lhe: Verdadeiramente, és tu o meu osso [‘etsem] e a minha carne [basar]. E ficou com ele um mês [hodesh] inteiro. |
| טו וַיֹּאמֶר לָבָן, לְיַעֲקֹב, הֲכִי-אָחִי אַתָּה, וַעֲבַדְתַּנִי חִנָּם; הַגִּידָה לִּי, מַה-מַּשְׂכֻּרְתֶּךָ | 15 Depois, disse Labão [Laban] a Jacó [Ya’acov]: Porque tu és meu parente [‘ah], hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário. |
| טז וּלְלָבָן, שְׁתֵּי בָנוֹת: שֵׁם הַגְּדֹלָה לֵאָה, וְשֵׁם הַקְּטַנָּה רָחֵל | 16 E Labão [Laban] tinha duas filhas [banot]; o nome [shem] da mais velha era Lia [Le’ah], e o nome [shem] da mais nova, Raquel [Rahel]. |
| יז וְעֵינֵי לֵאָה, רַכּוֹת; וְרָחֵל, הָיְתָה, יְפַת-תֹּאַר, וִיפַת מַרְאֶה | 17 Lia [Le’ah] tinha olhos tenros, mas Raquel [Rahel] era de formoso semblante e formosa à vista. |
| יח וַיֶּאֱהַב יַעֲקֹב, אֶת-רָחֵל; וַיֹּאמֶר, אֶעֱבָדְךָ שֶׁבַע שָׁנִים, בְּרָחֵל בִּתְּךָ, הַקְּטַנָּה | 18 E Jacó [Ya’acov] amava Raquel [Rahel], e disse: Sete anos [shaniym] te servirei por Raquel [Rahel], tua filha [bat] mais nova. |
| יט וַיֹּאמֶר לָבָן, טוֹב תִּתִּי אֹתָהּ לָךְ, מִתִּתִּי אֹתָהּ, לְאִישׁ אַחֵר; שְׁבָה, עִמָּדִי | 19 Então, disse Labão [Laban]: Melhor é que eu a dê a ti, do que eu a dê a outro homem [iysh]; fica comigo. |
| כ וַיַּעֲבֹד יַעֲקֹב בְּרָחֵל, שֶׁבַע שָׁנִים; וַיִּהְיוּ בְעֵינָיו כְּיָמִים אֲחָדִים, בְּאַהֲבָתוֹ אֹתָהּ | 20 Assim, serviu Jacó [Ya’acov] sete anos [shaniym] por Raquel [Rahel]; e foram aos seus olhos como poucos dias [yamiym], pelo muito que a amava. |
| כא וַיֹּאמֶר יַעֲקֹב אֶל-לָבָן הָבָה אֶת-אִשְׁתִּי, כִּי מָלְאוּ יָמָי; וְאָבוֹאָה, אֵלֶיהָ | 21 E disse Jacó [Ya’acov] a Labão [Laban]: Dá-me minha mulher [ishshah], porque os meus dias [yamiym] se cumpriram, para que eu me achegue a ela. |
| כב וַיֶּאֱסֹף לָבָן אֶת-כָּל-אַנְשֵׁי הַמָּקוֹם, וַיַּעַשׂ מִשְׁתֶּה | 22 Então, ajuntou Labão [Laban] todos os homens [enashiym] daquele lugar, e fez um banquete. |
| כג וַיְהִי בָעֶרֶב–וַיִּקַּח אֶת-לֵאָה בִתּוֹ, וַיָּבֵא אֹתָהּ אֵלָיו; וַיָּבֹא, אֵלֶיהָ | 23 E aconteceu, ao entardecer, que tomou sua filha [bat] Lia [Le’ah], e a trouxe; e ele entrou a ela. |
| כד וַיִּתֵּן לָבָן לָהּ, אֶת-זִלְפָּה שִׁפְחָתוֹ–לְלֵאָה בִתּוֹ, שִׁפְחָה | 24 E Labão [Laban] deu sua serva Zilpah a Lia [Le’ah], sua filha [bat], por serva. |
| כה וַיְהִי בַבֹּקֶר, וְהִנֵּה-הִוא לֵאָה; וַיֹּאמֶר אֶל-לָבָן, מַה-זֹּאת עָשִׂיתָ לִּי–הֲלֹא בְרָחֵל עָבַדְתִּי עִמָּךְ, וְלָמָּה רִמִּיתָנִי | 25 E aconteceu que, pela manhã [boker], viu que era Lia [Le’ah]; pelo que disse a Labão [Laban]: Por que me fizeste isso? Não te servi por Raquel [Rahel]? Por que, pois, me enganaste? |
| כו וַיֹּאמֶר לָבָן, לֹא-יֵעָשֶׂה כֵן בִּמְקוֹמֵנוּ–לָתֵת הַצְּעִירָה, לִפְנֵי הַבְּכִירָה | 26 E disse Labão [Laban]: Não se faz assim no nosso lugar, que a mais nova se dê antes da primogênita. |
| כז מַלֵּא, שְׁבֻעַ זֹאת; וְנִתְּנָה לְךָ גַּם-אֶת-זֹאת, בַּעֲבֹדָה אֲשֶׁר תַּעֲבֹד עִמָּדִי, עוֹד, שֶׁבַע-שָׁנִים אֲחֵרוֹת | 27 Cumpre a semana desta; então, te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos [shaniym] servires comigo. |
| כח וַיַּעַשׂ יַעֲקֹב כֵּן, וַיְמַלֵּא שְׁבֻעַ זֹאת; וַיִּתֶּן-לוֹ אֶת-רָחֵל בִּתּוֹ, לוֹ לְאִשָּׁה | 28 E Jacó [Ya’acov] fez assim, e cumpriu a semana desta; então, ele lhe deu por mulher [ishshah] Raquel [Rahel], sua filha [bat]. |
| כט וַיִּתֵּן לָבָן לְרָחֵל בִּתּוֹ, אֶת-בִּלְהָה שִׁפְחָתוֹ–לָהּ, לְשִׁפְחָה | 29 E Labão [Laban] deu sua serva Bila [Bilhah] por serva a Raquel [Rahel], sua filha [bat]. |
| ל וַיָּבֹא גַּם אֶל-רָחֵל, וַיֶּאֱהַב גַּם-אֶת-רָחֵל מִלֵּאָה; וַיַּעֲבֹד עִמּוֹ, עוֹד שֶׁבַע-שָׁנִים אֲחֵרוֹת | 30 E uniu-se, também, a Raquel [Rahel], e amou também Raquel [Rahel] mais do que Lia [Le’ah]; e serviu com ele ainda outros sete anos [shaniym]. |
| לא וַיַּרְא יְהוָה כִּי-שְׂנוּאָה לֵאָה, וַיִּפְתַּח אֶת-רַחְמָהּ; וְרָחֵל, עֲקָרָה | 31 Vendo, pois, o Eterno [YHWH] que Lia [Le’ah] era desprezada, abriu a sua madre; porém, Raquel [Rahel] era estéril. |
| לב וַתַּהַר לֵאָה וַתֵּלֶד בֵּן, וַתִּקְרָא שְׁמוֹ רְאוּבֵן: כִּי אָמְרָה, כִּי-רָאָה יְהוָה בְּעָנְיִי–כִּי עַתָּה, יֶאֱהָבַנִי אִישִׁי | 32 E concebeu Lia [Le’ah], e deu à luz [teled] um filho [ben], e chamou o seu nome [shem] Rúben [Reuven], porque disse: Porque o Eterno [YHWH] viu a minha aflição, por isso agora me amará o meu marido [iysh]. |
| לג וַתַּהַר עוֹד, וַתֵּלֶד בֵּן, וַתֹּאמֶר כִּי-שָׁמַע יְהוָה כִּי-שְׂנוּאָה אָנֹכִי, וַיִּתֶּן-לִי גַּם-אֶת-זֶה; וַתִּקְרָא שְׁמוֹ, שִׁמְעוֹן | 33 E concebeu outra vez, e deu à luz [teled] um filho [ben], dizendo: Porquanto o Eterno [YHWH] ouviu que eu era desprezada, me deu também este; e chamou o seu nome [shem] Simeão [Shime‘on]. |
| לד וַתַּהַר עוֹד, וַתֵּלֶד בֵּן, וַתֹּאמֶר עַתָּה הַפַּעַם יִלָּוֶה אִישִׁי אֵלַי, כִּי-יָלַדְתִּי לוֹ שְׁלֹשָׁה בָנִים; עַל-כֵּן קָרָא-שְׁמוֹ, לֵוִי | 34 E concebeu outra vez, e deu à luz [teled] um filho [ben], dizendo: Agora esta vez se ajuntará meu marido [iysh] comigo, porque três filhos [baniym] lhe dei; por isso chamou o seu nome [shem] Levi [Leviy]. |
| לה וַתַּהַר עוֹד וַתֵּלֶד בֵּן, וַתֹּאמֶר הַפַּעַם אוֹדֶה אֶת-יְהוָה–עַל-כֵּן קָרְאָה שְׁמוֹ, יְהוּדָה; וַתַּעֲמֹד, מִלֶּדֶת | 35 E concebeu outra vez, e deu à luz [teled] um filho [ben], dizendo: Esta vez louvarei ao Eterno [YHWH]. Por isso, chamou o seu nome [shem] Judá [Yehudah]; e cessou de dar à luz [ledet]. |
Você precisa fazer login para comentar.