| א וַתֵּרֶא רָחֵל, כִּי לֹא יָלְדָה לְיַעֲקֹב, וַתְּקַנֵּא רָחֵל, בַּאֲחֹתָהּ; וַתֹּאמֶר אֶל-יַעֲקֹב הָבָה-לִּי בָנִים, וְאִם-אַיִן מֵתָה אָנֹכִי | 1 Vendo, pois, Raquel [Rahel] que não gerava (filhos) para Jacó [Ya’acov], Raquel [Rahel] teve inveja de sua irmã [‘ahot], e disse a Jacó [Ya’acov]: Dá-me filhos [baniym], senão morro. |
| ב וַיִּחַר-אַף יַעֲקֹב, בְּרָחֵל; וַיֹּאמֶר, הֲתַחַת אֱלֹהִים אָנֹכִי, אֲשֶׁר-מָנַע מִמֵּךְ, פְּרִי-בָטֶן | 2 Então, se acendeu a ira de Jacó [Ya’acov] contra Raquel [Rahel], e disse: Estou eu no lugar de Deus [Elohiym], que te impediu o fruto de teu ventre? |
| ג וַתֹּאמֶר, הִנֵּה אֲמָתִי בִלְהָה בֹּא אֵלֶיהָ; וְתֵלֵד, עַל-בִּרְכַּי, וְאִבָּנֶה גַם-אָנֹכִי, מִמֶּנָּה | 3 E ela disse: Eis aqui minha serva Bila [Bilhah]; entra a ela, para que dê à luz [teled] sobre os meus joelhos, e eu assim receba filhos [baniym] por ela. |
| ד וַתִּתֶּן-לוֹ אֶת-בִּלְהָה שִׁפְחָתָהּ, לְאִשָּׁה; וַיָּבֹא אֵלֶיהָ, יַעֲקֹב | 4 Assim, lhe deu sua serva Bila [Bilhah] por mulher [ishshah]; e Jacó [Ya’acov] achegou-se a ela. |
| ה וַתַּהַר בִּלְהָה, וַתֵּלֶד לְיַעֲקֹב בֵּן | 5 E concebeu Bila [Bilhah], e deu a Jacó [Ya’acov] um filho [ben]. |
| ו וַתֹּאמֶר רָחֵל, דָּנַנִּי אֱלֹהִים, וְגַם שָׁמַע בְּקֹלִי, וַיִּתֶּן-לִי בֵּן; עַל-כֵּן קָרְאָה שְׁמוֹ, דָּן | 6 Então, disse Raquel [Rahel]: Julgou-me Deus [Elohiym], e também ouviu a minha voz, e me deu um filho [ben]; por isso chamou o seu nome [shem] Dan. |
| ז וַתַּהַר עוֹד–וַתֵּלֶד, בִּלְהָה שִׁפְחַת רָחֵל: בֵּן שֵׁנִי, לְיַעֲקֹב | 7 E Bila [Bilhah], serva de Raquel [Rahel], concebeu outra vez, e deu a Jacó [Ya’acov] um segundo filho [ben]. |
| ח וַתֹּאמֶר רָחֵל, נַפְתּוּלֵי אֱלֹהִים נִפְתַּלְתִּי עִם-אֲחֹתִי–גַּם-יָכֹלְתִּי; וַתִּקְרָא שְׁמוֹ, נַפְתָּלִי | 8 Então, disse Raquel [Rahel]: Com lutas de Deus [Elohiym] lutei com minha irmã [‘ahot], e venci; e chamou o seu nome [shem] Naftali [Naphtaliy]. |
| ט וַתֵּרֶא לֵאָה, כִּי עָמְדָה מִלֶּדֶת; וַתִּקַּח אֶת-זִלְפָּה שִׁפְחָתָהּ, וַתִּתֵּן אֹתָהּ לְיַעֲקֹב לְאִשָּׁה | 9 Vendo, pois, Lia [Le’ah] que cessava de gerar [ledet], tomou também sua serva Zilpah, e deu-a a Jacó [Ya’acov] por mulher [ishshah]. |
| י וַתֵּלֶד, זִלְפָּה שִׁפְחַת לֵאָה–לְיַעֲקֹב בֵּן | 10 E deu Zilpah, serva de Lia [Le’ah], um filho [ben] a Jacó [Ya’acov]. |
| יא וַתֹּאמֶר לֵאָה, בגד (בָּא גָד); וַתִּקְרָא אֶת-שְׁמוֹ, גָּד | 11 Então, disse Lia [Le’ah]: Vem uma turba; e chamou o seu nome [shem] Gad. |
| יב וַתֵּלֶד, זִלְפָּה שִׁפְחַת לֵאָה, בֵּן שֵׁנִי, לְיַעֲקֹב | 12 Depois, deu Zilpah, serva de Lia [Le’ah], um segundo filho [ben] a Jacó [Ya’acov]. |
| יג וַתֹּאמֶר לֵאָה–בְּאָשְׁרִי, כִּי אִשְּׁרוּנִי בָּנוֹת; וַתִּקְרָא אֶת-שְׁמוֹ, אָשֵׁר | 13 Então, disse Lia [Le’ah]: Para minha ventura; porque as filhas [banot] me terão por bem-aventurada; e chamou o seu nome [shem] Asher. |
| יד וַיֵּלֶךְ רְאוּבֵן בִּימֵי קְצִיר-חִטִּים, וַיִּמְצָא דוּדָאִים בַּשָּׂדֶה, וַיָּבֵא אֹתָם, אֶל-לֵאָה אִמּוֹ; וַתֹּאמֶר רָחֵל, אֶל-לֵאָה, תְּנִי-נָא לִי, מִדּוּדָאֵי בְּנֵךְ | 14 E foi Rúben [Reuven], no período da ceifa do trigo, e achou mandrágoras no campo [sadeh]. E trouxe-as a Lia [Le’ah], sua mãe [‘em]. Então, disse Raquel [Rahel] a Lia [Le’ah]: Ora, dá-me das mandrágoras do teu filho [ben]. |
| טו וַתֹּאמֶר לָהּ, הַמְעַט קַחְתֵּךְ אֶת-אִישִׁי, וְלָקַחַת, גַּם אֶת-דּוּדָאֵי בְּנִי; וַתֹּאמֶר רָחֵל, לָכֵן יִשְׁכַּב עִמָּךְ הַלַּיְלָה, תַּחַת, דּוּדָאֵי בְנֵךְ | 15 E ela lhe disse: É já pouco que hajas tomado o meu marido [iysh]? Tomarás também as mandrágoras do meu filho [ben]? Então, disse Raquel [Rahel]: Por isso ele se deitará contigo esta noite [laylah] pelas mandrágoras de teu filho [ben]. |
| טז וַיָּבֹא יַעֲקֹב מִן-הַשָּׂדֶה, בָּעֶרֶב, וַתֵּצֵא לֵאָה לִקְרָאתוֹ וַתֹּאמֶר אֵלַי תָּבוֹא, כִּי שָׂכֹר שְׂכַרְתִּיךָ בְּדוּדָאֵי בְּנִי; וַיִּשְׁכַּב עִמָּהּ, בַּלַּיְלָה הוּא | 16 Vindo, pois, Jacó [Ya’acov] do campo [sadeh], à tarde, saiu-lhe Lia [Le’ah] ao encontro, e disse: A mim entrarás, porque certamente te aluguei com as mandrágoras do meu filho [ben]. E deitou-se com ela aquela noite [laylah]. |
| יז וַיִּשְׁמַע אֱלֹהִים, אֶל-לֵאָה; וַתַּהַר וַתֵּלֶד לְיַעֲקֹב, בֵּן חֲמִישִׁי | 17 E Deus [Elohiym] ouviu Lia [Le’ah], e ela concebeu, e deu à luz [teled] um quinto filho [ben]. |
| יח וַתֹּאמֶר לֵאָה, נָתַן אֱלֹהִים שְׂכָרִי, אֲשֶׁר-נָתַתִּי שִׁפְחָתִי, לְאִישִׁי; וַתִּקְרָא שְׁמוֹ, יִשָּׂשכָר | 18 Então, disse Lia [Le’ah]: Deus [Elohiym] me deu a minha recompensa, pois dei minha serva ao meu marido [iysh]; e chamou o seu nome [shem] Issacar [Yissaskar]. |
| יט וַתַּהַר עוֹד לֵאָה, וַתֵּלֶד בֵּן-שִׁשִּׁי לְיַעֲקֹב | 19 E Lia [Le’ah] concebeu [teled] outra vez, e deu a Jacó [Ya’acov] um sexto filho [ben]. |
| כ וַתֹּאמֶר לֵאָה, זְבָדַנִי אֱלֹהִים אֹתִי זֵבֶד טוֹב–הַפַּעַם יִזְבְּלֵנִי אִישִׁי, כִּי-יָלַדְתִּי לוֹ שִׁשָּׁה בָנִים; וַתִּקְרָא אֶת-שְׁמוֹ, זְבֻלוּן | 20 E disse Lia [Le’ah]: Deus [Elohiym] me deu uma boa [tov] dádiva; desta vez morará comigo o meu marido [iysh], porque lhe dei seis filhos [baniym]; e chamou o seu nome [shem] Zebulom [Zebulun]. |
| כא וְאַחַר, יָלְדָה בַּת; וַתִּקְרָא אֶת-שְׁמָהּ, דִּינָה | 21 E, depois, gerou [yaldah] uma filha [bat], e chamou o seu nome [shem] Diná [Diynah]. |
| כב וַיִּזְכֹּר אֱלֹהִים, אֶת-רָחֵל; וַיִּשְׁמַע אֵלֶיהָ אֱלֹהִים, וַיִּפְתַּח אֶת-רַחְמָהּ | 22 E lembrou-se Deus [Elohiym] de Raquel [Rahel], e Deus [Elohiym] a ouviu, e abriu a sua madre; |
| כג וַתַּהַר, וַתֵּלֶד בֵּן; וַתֹּאמֶר, אָסַף אֱלֹהִים אֶת-חֶרְפָּתִי | 23 e ela concebeu, e deu à luz [teled] um filho [ben], e disse: Tirou-me Deus [Elohiym] a minha vergonha. |
| כד וַתִּקְרָא אֶת-שְׁמוֹ יוֹסֵף, לֵאמֹר: יֹסֵף יְהוָה לִי, בֵּן אַחֵר | 24 E chamou o seu nome [shem] José [Yoseph], dizendo: O Eterno [YHWH] me acrescente outro filho [ben]. |
| כה וַיְהִי, כַּאֲשֶׁר יָלְדָה רָחֵל אֶת-יוֹסֵף; וַיֹּאמֶר יַעֲקֹב, אֶל-לָבָן, שַׁלְּחֵנִי וְאֵלְכָה, אֶל-מְקוֹמִי וּלְאַרְצִי | 25 E aconteceu que, quando Raquel [Rahel] deu à luz [yaldah] a José [Yoseph], disse Jacó [Ya’acov] a Laban: Deixa-me ir, para que eu vá ao meu lugar, e ao meu país [artsiy]. |
| כו תְּנָה אֶת-נָשַׁי וְאֶת-יְלָדַי, אֲשֶׁר עָבַדְתִּי אֹתְךָ בָּהֵן–וְאֵלֵכָה: כִּי אַתָּה יָדַעְתָּ, אֶת-עֲבֹדָתִי אֲשֶׁר עֲבַדְתִּיךָ | 26 Dá-me minhas esposas [nashay], pelas quais te servi, e os meus filhos [yeled], e ir-me-ei; pois tu sabes o meu serviço, que te tenho feito. |
כז וַיֹּאמֶר אֵלָיו לָבָן, אִם-נָא מָצָאתִי חֵן בְּעֵינֶיךָ; נִחַשְׁתִּי, וַיְבָרְכֵנִי יְהוָה בִּגְלָלֶךָ | 27 Então, lhe disse Laban: Se, agora, achei graça aos teus olhos, fica comigo. Tenho visto sinais de que o Eterno [YHWH] me abençoou por causa de ti. |
| כח וַיֹּאמַר: נָקְבָה שְׂכָרְךָ עָלַי, וְאֶתֵּנָה | 28 E disse mais: Determina-me o teu salário, e eu to darei. |
| כט וַיֹּאמֶר אֵלָיו–אַתָּה יָדַעְתָּ, אֵת אֲשֶׁר עֲבַדְתִּיךָ; וְאֵת אֲשֶׁר-הָיָה מִקְנְךָ, אִתִּי | 29 Então, lhe disse: Tu sabes como te tenho servido, e como passou o teu gado [mikneh] comigo. |
| ל כִּי מְעַט אֲשֶׁר-הָיָה לְךָ לְפָנַי, וַיִּפְרֹץ לָרֹב, וַיְבָרֶךְ יְהוָה אֹתְךָ, לְרַגְלִי; וְעַתָּה, מָתַי אֶעֱשֶׂה גַם-אָנֹכִי–לְבֵיתִי | 30 Porque o pouco que tinhas antes de mim aumentou em grande número; e o Eterno [YHWH] te abençoou por meu trabalho. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa [beyt]? |
| לא וַיֹּאמֶר, מָה אֶתֶּן-לָךְ; וַיֹּאמֶר יַעֲקֹב, לֹא-תִתֶּן-לִי מְאוּמָה–אִם-תַּעֲשֶׂה-לִּי הַדָּבָר הַזֶּה, אָשׁוּבָה אֶרְעֶה צֹאנְךָ אֶשְׁמֹר | 31 E disse ele: Que te darei? Então, disse Jacó [Ya’acov]: Nada me darás; se me fizeres isso, tornarei a apascentar e a guardar tuas ovelhas [tso’n]. |
| לב אֶעֱבֹר בְּכָל-צֹאנְךָ הַיּוֹם, הָסֵר מִשָּׁם כָּל-שֶׂה נָקֹד וְטָלוּא וְכָל-שֶׂה-חוּם בַּכְּשָׂבִים, וְטָלוּא וְנָקֹד, בָּעִזִּים; וְהָיָה, שְׂכָרִי | 32 Passarei hoje por todo o teu rebanho [tso’n], separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os escuros entre os cordeiros [kebasiym], e o que é malhado e salpicado entre as cabras [‘izziym]; e isso será o meu salário. |
| לג וְעָנְתָה-בִּי צִדְקָתִי בְּיוֹם מָחָר, כִּי-תָבוֹא עַל-שְׂכָרִי לְפָנֶיךָ: כֹּל אֲשֶׁר-אֵינֶנּוּ נָקֹד וְטָלוּא בָּעִזִּים, וְחוּם בַּכְּשָׂבִים–גָּנוּב הוּא, אִתִּי | 33 Assim, testificará por mim a minha justiça no dia [yom] de amanhã, quando vieres e o meu salário estiver diante de tua face; tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras [‘izziym] e escuro entre os cordeiros [kebasiym], ser-me-á por furto. |
| לד וַיֹּאמֶר לָבָן, הֵן: לוּ, יְהִי כִדְבָרֶךָ | 34 Então, disse Laban: Sim, que seja conforme a tua palavra. |
| לה וַיָּסַר בַּיּוֹם הַהוּא אֶת-הַתְּיָשִׁים הָעֲקֻדִּים וְהַטְּלֻאִים, וְאֵת כָּל-הָעִזִּים הַנְּקֻדּוֹת וְהַטְּלֻאֹת, כֹּל אֲשֶׁר-לָבָן בּוֹ, וְכָל-חוּם בַּכְּשָׂבִים; וַיִּתֵּן, בְּיַד-בָּנָיו | 35 E separou naquele mesmo dia [yom] os bodes [teyashiym] listrados e malhados e todas as cabras [‘izziym] salpicadas e malhadas, todos em que havia brancura, e todo o escuro entre os cordeiros [kebasiym]; e deu-os nas mãos dos seus filhos [baniym]. |
| לו וַיָּשֶׂם, דֶּרֶךְ שְׁלֹשֶׁת יָמִים, בֵּינוֹ, וּבֵין יַעֲקֹב; וְיַעֲקֹב, רֹעֶה אֶת-צֹאן לָבָן–הַנּוֹתָרֹת | 36 E pôs três dias [yamiym] de jornada entre si e Jacó [Ya’acov]; e Jacó [Ya’acov] apascentava o restante dos rebanhos [tso’n] de Laban. |
| לז וַיִּקַּח-לוֹ יַעֲקֹב, מַקַּל לִבְנֶה לַח–וְלוּז וְעַרְמוֹן; וַיְפַצֵּל בָּהֵן, פְּצָלוֹת לְבָנוֹת–מַחְשֹׂף הַלָּבָן, אֲשֶׁר עַל-הַמַּקְלוֹת | 37 Então, tomou Jacó [Ya’acov] varas verdes de álamo, e de aveleira e de castanheiro, e descascou nelas riscas brancas, descobrindo a brancura que nas varas havia, |
| לח וַיַּצֵּג, אֶת-הַמַּקְלוֹת אֲשֶׁר פִּצֵּל, בָּרְהָטִים, בְּשִׁקְתוֹת הַמָּיִם–אֲשֶׁר תָּבֹאןָ הַצֹּאן לִשְׁתּוֹת לְנֹכַח הַצֹּאן, וַיֵּחַמְנָה בְּבֹאָן לִשְׁתּוֹת | 38 e pôs estas varas que tinha descascado em frente das ovelhas [tso’n], nos bebedouros e nos cochos de água [mayim], aonde as ovelhas [tso’n] vinham beber, e concebiam quando vinham beber. |
| לט וַיֶּחֱמוּ הַצֹּאן, אֶל-הַמַּקְלוֹת; וַתֵּלַדְןָ הַצֹּאן, עֲקֻדִּים נְקֻדִּים וּטְלֻאִים | 39 E concebiam as ovelhas [tso’n] diante das varas, e as ovelhas [tso’n] pariam filhotes listrados, salpicados e malhados. |
| מ וְהַכְּשָׂבִים, הִפְרִיד יַעֲקֹב, וַיִּתֵּן פְּנֵי הַצֹּאן אֶל-עָקֹד וְכָל-חוּם, בְּצֹאן לָבָן; וַיָּשֶׁת-לוֹ עֲדָרִים לְבַדּוֹ, וְלֹא שָׁתָם עַל-צֹאן לָבָן | 40 Então, separou Jacó [Ya’acov] os cordeiros [kebasiym], e pôs as faces do rebanho [tso’n] para o lado dos listrados, e de todos os escuro nos rebanhos [adariym] de Laban; e pôs os seus rebanhos [adariym] à parte, e não os pôs com o rebanho [tso’n] de Laban. |
| מא וְהָיָה, בְּכָל-יַחֵם הַצֹּאן הַמְקֻשָּׁרוֹת, וְשָׂם יַעֲקֹב אֶת-הַמַּקְלוֹת לְעֵינֵי הַצֹּאן, בָּרְהָטִים–לְיַחְמֵנָּה, בַּמַּקְלוֹת | 41 E sucedia que cada vez que concebiam as ovelhas [tso’n] fortes, punha Jacó [Ya’acov] as varas diante dos olhos das ovelhas [tso’n] nos bebedouros, para que concebessem diante das varas. |
| מב וּבְהַעֲטִיף הַצֹּאן, לֹא יָשִׂים; וְהָיָה הָעֲטֻפִים לְלָבָן, וְהַקְּשֻׁרִים לְיַעֲקֹב | 42 Mas, quando as ovelhas [tso’n] eram fracas, não as punha. Assim, as fracas eram de Laban, e as fortes de Jacó [Ya’acov]. |
| מג וַיִּפְרֹץ הָאִישׁ, מְאֹד מְאֹד; וַיְהִי-לוֹ, צֹאן רַבּוֹת, וּשְׁפָחוֹת וַעֲבָדִים, וּגְמַלִּים וַחֲמֹרִים | 43 E prosperou o homem [iysh] sobremaneira, e teve muitas ovelhas [tso’n], e servas, e servos, e camelos [gemaliym], e burros [hamoriym]. |
Você precisa fazer login para comentar.