| א וַיִּשְׁמַע, אֶת-דִּבְרֵי בְנֵי-לָבָן לֵאמֹר, לָקַח יַעֲקֹב, אֵת כָּל-אֲשֶׁר לְאָבִינוּ; וּמֵאֲשֶׁר לְאָבִינוּ–עָשָׂה, אֵת כָּל-הַכָּבֹד הַזֶּה | 1 Então, ouvia as palavras dos filhos de Labão [beney–Laban], que diziam: Jacó [Ya’acov] tomou tudo o que era de nosso pai [‘ab], e do que era de nosso pai [‘ab] obteve ele toda essa glória. |
| ב וַיַּרְא יַעֲקֹב, אֶת-פְּנֵי לָבָן; וְהִנֵּה אֵינֶנּוּ עִמּוֹ, כִּתְמוֹל שִׁלְשׁוֹם | 2 Viu também Jacó [Ya’acov] o rosto de Laban, e eis que não era para com ele como anteriormente. |
| ג וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-יַעֲקֹב, שׁוּב אֶל-אֶרֶץ אֲבוֹתֶיךָ וּלְמוֹלַדְתֶּךָ; וְאֶהְיֶה, עִמָּךְ | 3 E disse o Eterno [YHWH] a Jacó [Ya’acov]: ‘Retorna à terra [‘eretz] dos teus pais [avot], e à tua parentela, e Eu serei contigo’. |
| ד וַיִּשְׁלַח יַעֲקֹב, וַיִּקְרָא לְרָחֵל וּלְלֵאָה, הַשָּׂדֶה, אֶל-צֹאנוֹ | 4 Então, Jacó [Ya’acov] mandou chamar Raquel [Rahel] e Lia [Le’ah] ao campo [sadeh], para junto do seu rebanho [tso’n]. |
| ה וַיֹּאמֶר לָהֶן, רֹאֶה אָנֹכִי אֶת-פְּנֵי אֲבִיכֶן, כִּי-אֵינֶנּוּ אֵלַי, כִּתְמֹל שִׁלְשֹׁם; וֵאלֹהֵי אָבִי, הָיָה עִמָּדִי | 5 E disse-lhes: Vejo que o rosto de vosso pai [‘ab] para comigo não é como anteriormente; porém, o Deus [Elohiym] de meu pai [‘ab] tem estado comigo; |
| ו וְאַתֵּנָה, יְדַעְתֶּן: כִּי, בְּכָל-כֹּחִי, עָבַדְתִּי, אֶת-אֲבִיכֶן | 6 e vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai [‘ab]. |
| ז וַאֲבִיכֶן הֵתֶל בִּי, וְהֶחֱלִף אֶת-מַשְׂכֻּרְתִּי עֲשֶׂרֶת מֹנִים; וְלֹא-נְתָנוֹ אֱלֹהִים, לְהָרַע עִמָּדִי | 7 Mas, vosso pai [‘ab] me enganou e mudou o salário dez vezes; porém, Deus [Elohiym] não lhe permitiu que me fizesse mal [ra‘]. |
| ח אִם-כֹּה יֹאמַר, נְקֻדִּים יִהְיֶה שְׂכָרֶךָ–וְיָלְדוּ כָל-הַצֹּאן, נְקֻדִּים; וְאִם-כֹּה יֹאמַר, עֲקֻדִּים יִהְיֶה שְׂכָרֶךָ–וְיָלְדוּ כָל-הַצֹּאן, עֲקֻדִּים | 8 Quando ele dizia assim: As salpicadas serão o teu salário; então, todas as ovelhas [tso’n] pariam salpicadas. E quando ele dizia assim: As listradas serão o teu salário, então todas as ovelhas [tso’n] pariam listradas. |
| ט וַיַּצֵּל אֱלֹהִים אֶת-מִקְנֵה אֲבִיכֶם, וַיִּתֶּן-לִי | 9 Assim, Deus [Elohiym] tirou o gado [mikneh] de vosso pai [‘ab], e deu-o a mim. |
| י וַיְהִי, בְּעֵת יַחֵם הַצֹּאן, וָאֶשָּׂא עֵינַי וָאֵרֶא, בַּחֲלוֹם; וְהִנֵּה הָעַתֻּדִים הָעֹלִים עַל-הַצֹּאן, עֲקֻדִּים נְקֻדִּים וּבְרֻדִּים | 10 E sucedeu que, ao tempo em que as ovelhas [tso’n] concebiam, eu levantei os meus olhos, e vi em sonhos, e eis que os machos [attudiym], que cobriam as ovelhas [tso’n], eram listrados, salpicados e malhados. |
| יא וַיֹּאמֶר אֵלַי מַלְאַךְ הָאֱלֹהִים, בַּחֲלוֹם–יַעֲקֹב; וָאֹמַר, הִנֵּנִי | 11 E disse-me o Anjo [Mal’ach] de Deus [Elohiym] em sonhos: ‘Jacó [Ya’acov]‘. E eu disse: Eis-me aqui. |
| יב וַיֹּאמֶר, שָׂא-נָא עֵינֶיךָ וּרְאֵה כָּל-הָעַתֻּדִים הָעֹלִים עַל-הַצֹּאן, עֲקֻדִּים נְקֻדִּים, וּבְרֻדִּים: כִּי רָאִיתִי, אֵת כָּל-אֲשֶׁר לָבָן עֹשֶׂה לָּךְ | 12 E disse Ele: ‘Levanta agora os teus olhos, e vê que todos os machos [attudiym] que cobrem as ovelhas [tso’n] são listrados, salpicados e malhados; porque vi tudo o que Laban te fez. |
| יג אָנֹכִי הָאֵל, בֵּית-אֵל, אֲשֶׁר מָשַׁחְתָּ שָּׁם מַצֵּבָה, אֲשֶׁר נָדַרְתָּ לִּי שָׁם נֶדֶר; עַתָּה, קוּם צֵא מִן-הָאָרֶץ הַזֹּאת, וְשׁוּב, אֶל-אֶרֶץ מוֹלַדְתֶּךָ | 13 Eu sou o Deus [El] de Betel [Beyt-El], onde ungiste uma coluna, onde Me fizeste um voto; levanta-te agora, sai desta terra [‘eretz], e retorna à terra [‘eretz] da tua parentela’. |
| יד וַתַּעַן רָחֵל וְלֵאָה, וַתֹּאמַרְנָה לוֹ: הַעוֹד לָנוּ חֵלֶק וְנַחֲלָה, בְּבֵית אָבִינוּ | 14 Então, responderam Raquel [Rahel] e Lia [Le’ah], e disseram-lhe: Há ainda para nós parte ou herança na casa [beyt] de nosso pai [‘ab]? |
| טו הֲלוֹא נָכְרִיּוֹת נֶחְשַׁבְנוּ לוֹ, כִּי מְכָרָנוּ; וַיֹּאכַל גַּם-אָכוֹל, אֶת-כַּסְפֵּנוּ | 15 Não nos considera ele como estranhas? Pois vendeu-nos, e consumiu todo o nosso dinheiro. |
| טז כִּי כָל-הָעֹשֶׁר, אֲשֶׁר הִצִּיל אֱלֹהִים מֵאָבִינוּ–לָנוּ הוּא, וּלְבָנֵינוּ; וְעַתָּה, כֹּל אֲשֶׁר אָמַר אֱלֹהִים אֵלֶיךָ–עֲשֵׂה | 16 Porque toda a riqueza que Deus [Elohiym] tirou de nosso pai [‘ab] é nossa e de nossos filhos [baniym]; agora, pois, faze tudo o que Deus [Elohiym] te disse. |
| יז וַיָּקָם, יַעֲקֹב; וַיִּשָּׂא אֶת-בָּנָיו וְאֶת-נָשָׁיו, עַל-הַגְּמַלִּים | 17 Então, se levantou Jacó [Ya’acov], pondo os seus filhos [baniym] e as suas mulheres [nashay] sobre os camelos [gemaliym]; |
| יח וַיִּנְהַג אֶת-כָּל-מִקְנֵהוּ, וְאֶת-כָּל-רְכֻשׁוֹ אֲשֶׁר רָכָשׁ–מִקְנֵה קִנְיָנוֹ, אֲשֶׁר רָכַשׁ בְּפַדַּן אֲרָם: לָבוֹא אֶל-יִצְחָק אָבִיו, אַרְצָה כְּנָעַן | 18 e levou todo o seu gado [mikneh], e todos os seus bens, que havia adquirido, o gado [mikneh] que possuía, que obtivera em Padã-Arã [Padan–Aram], para ir a seu pai [‘ab] Isaque [Yits’hac], à terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an]. |
| יט וְלָבָן הָלַךְ, לִגְזֹז אֶת-צֹאנוֹ; וַתִּגְנֹב רָחֵל, אֶת-הַתְּרָפִים אֲשֶׁר לְאָבִיהָ | 19 E, havendo Laban ido tosquiar as suas ovelhas [tso’n], furtou Raquel [Rahel] os ídolos [teraphiym] que seu pai [‘ab] tinha. |
| כ וַיִּגְנֹב יַעֲקֹב, אֶת-לֵב לָבָן הָאֲרַמִּי–עַל-בְּלִי הִגִּיד לוֹ, כִּי בֹרֵחַ הוּא | 20 E esquivou-se Jacó [Ya’acov] de Laban, o arameu, porque não lhe fez saber que fugia. |
| כא וַיִּבְרַח הוּא וְכָל-אֲשֶׁר-לוֹ, וַיָּקָם וַיַּעֲבֹר אֶת-הַנָּהָר; וַיָּשֶׂם אֶת-פָּנָיו, הַר הַגִּלְעָד | 21 E fugiu ele com tudo o que tinha, e levantou-se, e passou o rio [nahar]; e dirigiu-se à montanha de Gileade [Gil’ad]. |
| כב וַיֻּגַּד לְלָבָן, בַּיּוֹם הַשְּׁלִישִׁי: כִּי בָרַח, יַעֲקֹב | 22 E, no terceiro dia [yom], foi anunciado a Laban que Jacó [Ya’acov] tinha fugido. |
| כג וַיִּקַּח אֶת-אֶחָיו, עִמּוֹ, וַיִּרְדֹּף אַחֲרָיו, דֶּרֶךְ שִׁבְעַת יָמִים; וַיַּדְבֵּק אֹתוֹ, בְּהַר הַגִּלְעָד | 23 Então, tomou consigo os seus irmãos [‘ahiym], e perseguiu-o no caminho por sete dias [yamiym]; e alcançou-o na montanha de Gileade [Gil’ad]. |
| כד וַיָּבֹא אֱלֹהִים אֶל-לָבָן הָאֲרַמִּי, בַּחֲלֹם הַלָּיְלָה; וַיֹּאמֶר לוֹ, הִשָּׁמֶר לְךָ פֶּן-תְּדַבֵּר עִם-יַעֲקֹב–מִטּוֹב עַד-רָע | 24 Veio, porém, Deus [Elohiym] a Laban, o arameu, em sonhos, à noite [laylah], e disse-lhe: ‘Guarda-te que não fales a Jacó [Ya’acov] nem bem [tov] nem mal [ra’]‘. |
| כה וַיַּשֵּׂג לָבָן, אֶת-יַעֲקֹב; וְיַעֲקֹב, תָּקַע אֶת-אָהֳלוֹ בָּהָר, וְלָבָן תָּקַע אֶת-אֶחָיו, בְּהַר הַגִּלְעָד | 25 Laban, pois, alcançou a Jacó [Ya’acov]. E armara Jacó [Ya’acov] a sua tenda [‘ohel] naquela montanha; e armou também Laban com os seus irmãos [‘ahiym] a sua, na montanha de Gileade [Gil’ad]. |
| כו וַיֹּאמֶר לָבָן, לְיַעֲקֹב, מֶה עָשִׂיתָ, וַתִּגְנֹב אֶת-לְבָבִי; וַתְּנַהֵג, אֶת-בְּנֹתַי, כִּשְׁבֻיוֹת, חָרֶב | 26 Então, disse Laban a Jacó [Ya’acov]: Que fizeste, que te esquivaste de mim, e levaste as minhas filhas [banot] como cativas pela espada? |
| כז לָמָּה נַחְבֵּאתָ לִבְרֹחַ, וַתִּגְנֹב אֹתִי; וְלֹא-הִגַּדְתָּ לִּי, וָאֲשַׁלֵּחֲךָ בְּשִׂמְחָה וּבְשִׁרִים בְּתֹף וּבְכִנּוֹר | 27 Por que fugiste ocultamente, e te esquivaste de mim, e não me fizeste saber, para que eu te despedisse com alegria, e com cânticos, e com tamboril, e com harpa? |
| כח וְלֹא נְטַשְׁתַּנִי, לְנַשֵּׁק לְבָנַי וְלִבְנֹתָי; עַתָּה, הִסְכַּלְתָּ עֲשׂוֹ | 28 Também, não me permitiste beijar os meus filhos [baniym] e as minhas filhas [banot]. Loucamente, pois, agora agiste, fazendo assim. |
| כט יֶשׁ-לְאֵל יָדִי, לַעֲשׂוֹת עִמָּכֶם רָע; וֵאלֹהֵי אֲבִיכֶם אֶמֶשׁ אָמַר אֵלַי לֵאמֹר, הִשָּׁמֶר לְךָ מִדַּבֵּר עִם-יַעֲקֹב–מִטּוֹב עַד-רָע | 29 Poder havia em minha mão para vos fazer mal [ra‘], mas o Deus [Elohiym] de vosso pai [‘ab] me falou ontem à noite [laylah], dizendo: ‘Guarda-te que não fales a Jacó [Ya’acov] nem bem [tov] nem mal [ra’]‘. |
| ל וְעַתָּה הָלֹךְ הָלַכְתָּ, כִּי-נִכְסֹף נִכְסַפְתָּה לְבֵית אָבִיךָ; לָמָּה גָנַבְתָּ, אֶת-אֱלֹהָי | 30 E agora, se querias ir embora, porquanto tinhas saudades de voltar à casa [beyt] de teu pai [‘ab], por que furtaste os meus deuses [elohiym]? |
| לא וַיַּעַן יַעֲקֹב, וַיֹּאמֶר לְלָבָן: כִּי יָרֵאתִי–כִּי אָמַרְתִּי, פֶּן-תִּגְזֹל אֶת-בְּנוֹתֶיךָ מֵעִמִּי | 31 Então, respondeu Jacó [Ya’acov], e disse a Laban: Porque temia; pois que dizia comigo, se porventura não me arrebatarias as tuas filhas [banot]. |
| לב עִם אֲשֶׁר תִּמְצָא אֶת-אֱלֹהֶיךָ, לֹא יִחְיֶה–נֶגֶד אַחֵינוּ הַכֶּר-לְךָ מָה עִמָּדִי, וְקַח-לָךְ; וְלֹא-יָדַע יַעֲקֹב, כִּי רָחֵל גְּנָבָתַם | 32 Com quem achares os teus deuses [elohiym], esse não viva; identifica diante de nossos irmãos [‘ahiym] o que é teu do que está comigo, e toma-o para ti. Pois Jacó [Ya’acov] não sabia que Raquel [Rahel] os tinha furtado. |
| לג וַיָּבֹא לָבָן בְּאֹהֶל יַעֲקֹב וּבְאֹהֶל לֵאָה, וּבְאֹהֶל שְׁתֵּי הָאֲמָהֹת–וְלֹא מָצָא; וַיֵּצֵא מֵאֹהֶל לֵאָה, וַיָּבֹא בְּאֹהֶל רָחֵל | 33 Então, entrou Laban na tenda [‘ohel] de Jacó [Ya’acov], e na tenda [‘ohel] de Lia [Le’ah], e na tenda [‘ohel] de ambas as servas, e não os achou; e saindo da tenda [‘ohel] de Lia [Le’ah], entrou na tenda [‘ohel] de Raquel [Rahel]. |
| לד וְרָחֵל לָקְחָה אֶת-הַתְּרָפִים, וַתְּשִׂמֵם בְּכַר הַגָּמָל–וַתֵּשֶׁב עֲלֵיהֶם; וַיְמַשֵּׁשׁ לָבָן אֶת-כָּל-הָאֹהֶל, וְלֹא מָצָא | 34 Mas, tinha tomado Raquel [Rahel] os ídolos [teraphiym], e os tinha posto na albarda de um camelo [gamal], e assentara-se sobre eles; e apalpou Laban toda a tenda [‘ohel], e não os achou. |
| לה וַתֹּאמֶר אֶל-אָבִיהָ, אַל-יִחַר בְּעֵינֵי אֲדֹנִי, כִּי לוֹא אוּכַל לָקוּם מִפָּנֶיךָ, כִּי-דֶרֶךְ נָשִׁים לִי; וַיְחַפֵּשׂ, וְלֹא מָצָא אֶת-הַתְּרָפִים | 35 E ela disse a seu pai [‘ab]: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor [adonay], que não posso levantar-me diante da tua face, porquanto tenho o costume das mulheres [nashiym]. E ele procurou, mas não achou os ídolos [teraphiym]. |
| לו וַיִּחַר לְיַעֲקֹב, וַיָּרֶב בְּלָבָן; וַיַּעַן יַעֲקֹב, וַיֹּאמֶר לְלָבָן, מַה-פִּשְׁעִי מַה חַטָּאתִי, כִּי דָלַקְתָּ אַחֲרָי | 36 Então, irou-se Jacó [Ya’acov], e contendeu com Laban; e respondeu Jacó [Ya’acov], e disse a Laban: Qual é a minha transgressão? Qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido? |
| לז כִּי-מִשַּׁשְׁתָּ אֶת-כָּל-כֵּלַי, מַה-מָּצָאתָ מִכֹּל כְּלֵי-בֵיתֶךָ–שִׂים כֹּה, נֶגֶד אַחַי וְאַחֶיךָ; וְיוֹכִיחוּ, בֵּין שְׁנֵינוּ | 37 Havendo apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casa [beyt]? Põe-no aqui diante dos meus irmãos [‘ahiym], e teus irmãos [‘ahiym]; e que julguem entre nós ambos. |
| לח זֶה עֶשְׂרִים שָׁנָה אָנֹכִי עִמָּךְ, רְחֵלֶיךָ וְעִזֶּיךָ לֹא שִׁכֵּלוּ; וְאֵילֵי צֹאנְךָ, לֹא אָכָלְתִּי | 38 Estes vinte anos [shaniym] eu estive contigo, as tuas ovelhas [tso’n] e as tuas cabras [iziym] nunca abortaram, e não comi os carneiros [‘ayliym] do teu rebanho [tso’n]. |
| לט טְרֵפָה, לֹא-הֵבֵאתִי אֵלֶיךָ–אָנֹכִי אֲחַטֶּנָּה, מִיָּדִי תְּבַקְשֶׁנָּה; גְּנֻבְתִי יוֹם, וּגְנֻבְתִי לָיְלָה | 39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu o pagava; o furtado de dia [yom] e o furtado de noite [laylah] da minha mão o requerias. |
| מ הָיִיתִי בַיּוֹם אֲכָלַנִי חֹרֶב, וְקֶרַח בַּלָּיְלָה; וַתִּדַּד שְׁנָתִי, מֵעֵינָי | 40 Eu era de dia [yom] consumido pelo calor, e de noite [laylah] pela geada; e o meu sono foi-se dos meus olhos. |
| מא זֶה-לִּי עֶשְׂרִים שָׁנָה, בְּבֵיתֶךָ, עֲבַדְתִּיךָ אַרְבַּע-עֶשְׂרֵה שָׁנָה בִּשְׁתֵּי בְנֹתֶיךָ, וְשֵׁשׁ שָׁנִים בְּצֹאנֶךָ; וַתַּחֲלֵף אֶת-מַשְׂכֻּרְתִּי, עֲשֶׂרֶת מֹנִים | 41 Eis que estive vinte anos [shaniym] na tua casa [beyt]; quatorze anos [shaniym] te servi por tuas duas filhas, e seis anos [shaniym] por teu rebanho; mas, o meu salário mudaste dez vezes. |
| מב לוּלֵי אֱלֹהֵי אָבִי אֱלֹהֵי אַבְרָהָם וּפַחַד יִצְחָק, הָיָה לִי–כִּי עַתָּה, רֵיקָם שִׁלַּחְתָּנִי; אֶת-עָנְיִי וְאֶת-יְגִיעַ כַּפַּי, רָאָה אֱלֹהִים–וַיּוֹכַח אָמֶשׁ | 42 Se o Deus [Elohiym] de meu pai [‘ab], o Deus [Elohiym] de Abraão [Avraham], e o Temor [Phahad] de Isaque [Yits’hac] não fora comigo, por certo me despedirias agora com mãos vazias. Deus [Elohiym] atentou para a minha aflição, e para o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te na noite passada [‘emesh]. |
| מג וַיַּעַן לָבָן וַיֹּאמֶר אֶל-יַעֲקֹב, הַבָּנוֹת בְּנֹתַי וְהַבָּנִים בָּנַי וְהַצֹּאן צֹאנִי, וְכֹל אֲשֶׁר-אַתָּה רֹאֶה, לִי-הוּא; וְלִבְנֹתַי מָה-אֶעֱשֶׂה לָאֵלֶּה, הַיּוֹם, אוֹ לִבְנֵיהֶן, אֲשֶׁר יָלָדוּ | 43 Então, respondeu Laban, e disse a Jacó [Ya’acov]: Estas filhas [banot] são minhas filhas [banot], e estes meninos [baniym] são meus filhos [baniym], e este rebanho [tso’n] é o meu rebanho [tso’n], e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas [banot], ou aos filhos [baniym] que tiveram? |
| מד וְעַתָּה, לְכָה נִכְרְתָה בְרִית–אֲנִי וָאָתָּה; וְהָיָה לְעֵד, בֵּינִי וּבֵינֶךָ | 44 Agora, pois, vem e façamos uma aliança [beriyt] eu e tu, que seja por testemunho [‘ed] entre mim e ti. |
| מה וַיִּקַּח יַעֲקֹב, אָבֶן; וַיְרִימֶהָ, מַצֵּבָה | 45 Então, tomou Jacó [Ya’acov] uma pedra [‘eben], e erigiu-a por coluna. |
| מו וַיֹּאמֶר יַעֲקֹב לְאֶחָיו לִקְטוּ אֲבָנִים, וַיִּקְחוּ אֲבָנִים וַיַּעֲשׂוּ-גָל; וַיֹּאכְלוּ שָׁם, עַל-הַגָּל | 46 E disse Jacó [Ya’acov] a seus irmãos [‘ahiym]: Ajuntai pedras [‘eben]. E tomaram pedras [‘ebaniym], e fizeram um montão, e comeram ali sobre aquele montão. |
| מז וַיִּקְרָא-לוֹ לָבָן, יְגַר שָׂהֲדוּתָא; וְיַעֲקֹב, קָרָא לוֹ גַּלְעֵד | 47 E chamou-o Laban Jegar-Saaduta [Yegar–Sahaduta]; porém, Jacó [Ya’acov] chamou-o Galeede [Gal’ed]. |
| מח וַיֹּאמֶר לָבָן, הַגַּל הַזֶּה עֵד בֵּינִי וּבֵינְךָ הַיּוֹם; עַל-כֵּן קָרָא-שְׁמוֹ, גַּלְעֵד | 48 Então, disse Laban: Este montão seja hoje por testemunha [‘ed] entre mim e entre ti; por isso se chamou o seu nome [shem] Galeede [Gal’ed], |
| מט וְהַמִּצְפָּה אֲשֶׁר אָמַר, יִצֶף יְהוָה בֵּינִי וּבֵינֶךָ: כִּי נִסָּתֵר, אִישׁ מֵרֵעֵהוּ | 49 e Mispá [Mizpah], porquanto disse: Atente o Eterno [YHWH] entre mim e ti, quando nós estivermos apartados um do outro. |
| נ אִם-תְּעַנֶּה אֶת-בְּנֹתַי, וְאִם-תִּקַּח נָשִׁים עַל-בְּנֹתַי–אֵין אִישׁ, עִמָּנוּ; רְאֵה, אֱלֹהִים עֵד בֵּינִי וּבֵינֶךָ | 50 Se afligires as minhas filhas [banot], e se tomares mulheres [nashiym] além das minhas filhas [banot], mesmo que ninguém esteja conosco; atenta que Deus [Elohiym] é testemunha [‘ed] entre mim e ti. |
| נא וַיֹּאמֶר לָבָן, לְיַעֲקֹב: הִנֵּה הַגַּל הַזֶּה, וְהִנֵּה הַמַּצֵּבָה, אֲשֶׁר יָרִיתִי, בֵּינִי וּבֵינֶךָ | 51 Disse mais Laban a Jacó [Ya’acov]: Eis aqui este montão, e eis aqui esta coluna que levantei entre mim e ti. |
| נב עֵד הַגַּל הַזֶּה, וְעֵדָה הַמַּצֵּבָה: אִם-אָנִי, לֹא-אֶעֱבֹר אֵלֶיךָ אֶת-הַגַּל הַזֶּה, וְאִם-אַתָּה לֹא-תַעֲבֹר אֵלַי אֶת-הַגַּל הַזֶּה וְאֶת-הַמַּצֵּבָה הַזֹּאת, לְרָעָה | 52 Este montão seja testemunha [‘ed], e esta coluna seja testemunha [‘ed], que eu não passarei deste montão para o teu lado, e que tu não passarás deste montão e desta coluna para o meu lado, para mal [ra‘]. |
| נג אֱלֹהֵי אַבְרָהָם וֵאלֹהֵי נָחוֹר, יִשְׁפְּטוּ בֵינֵינוּ–אֱלֹהֵי, אֲבִיהֶם; וַיִּשָּׁבַע יַעֲקֹב, בְּפַחַד אָבִיו יִצְחָק | 53 O Deus [Elohiym] de Abraão [Avraham], e o Deus [Elohiym] de Naor [Nahor], o Deus [Elohiym] de seu pai [‘ab] julgue entre nós. E jurou Jacó [Ya’acov] pelo Temor [Phahad] de seu pai [‘ab] Isaque [Yits’hac]. |
| נד וַיִּזְבַּח יַעֲקֹב זֶבַח בָּהָר, וַיִּקְרָא לְאֶחָיו לֶאֱכָל-לָחֶם; וַיֹּאכְלוּ לֶחֶם, וַיָּלִינוּ בָּהָר | 54 E sacrificou Jacó [Ya’acov] um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos [‘ahiym] para comerem pão [lehem]; e comeram pão [lehem], e passaram toda noite [yaliyn] na montanha. |
Você precisa fazer login para comentar.