| א וַיֹּאמֶר אֱלֹהִים אֶל-יַעֲקֹב, קוּם עֲלֵה בֵית-אֵל וְשֶׁב-שָׁם; וַעֲשֵׂה-שָׁם מִזְבֵּחַ–לָאֵל הַנִּרְאֶה אֵלֶיךָ, בְּבָרְחֲךָ מִפְּנֵי עֵשָׂו אָחִיךָ | 1 Depois, disse Deus [Elohiym] a Jacó [Ya’acov]: ‘Levanta-te, sobe a Betel [Beyt-El], e habita ali; e faz ali um altar [mizbeach] ao Deus [El] que te apareceu, quando fugiste de diante da face de teu irmão [‘ach] Esaú [Esav]‘. |
| ב וַיֹּאמֶר יַעֲקֹב אֶל-בֵּיתוֹ, וְאֶל כָּל-אֲשֶׁר עִמּוֹ: הָסִרוּ אֶת-אֱלֹהֵי הַנֵּכָר, אֲשֶׁר בְּתֹכְכֶם, וְהִטַּהֲרוּ, וְהַחֲלִיפוּ שִׂמְלֹתֵיכֶם | 2 Então, disse Jacó [Ya’acov] à sua família, e a todos os que com ele estavam: Tirai os deuses [elohiym] estranhos que há no meio de vós, e purificai-vos, e mudai as vossas vestes. |
| ג וְנָקוּמָה וְנַעֲלֶה, בֵּית-אֵל; וְאֶעֱשֶׂה-שָּׁם מִזְבֵּחַ, לָאֵל הָעֹנֶה אֹתִי בְּיוֹם צָרָתִי, וַיְהִי עִמָּדִי, בַּדֶּרֶךְ אֲשֶׁר הָלָכְתִּי | 3 E levantemo-nos, e subamos a Betel [Beyt–El]; e ali farei um altar [mizbeach] ao Deus [El] que me respondeu no dia [yom] da minha angústia, e que esteve comigo no caminho em que tenho andado. |
| ד וַיִּתְּנוּ אֶל-יַעֲקֹב, אֵת כָּל-אֱלֹהֵי הַנֵּכָר אֲשֶׁר בְּיָדָם, וְאֶת-הַנְּזָמִים, אֲשֶׁר בְּאָזְנֵיהֶם; וַיִּטְמֹן אֹתָם יַעֲקֹב, תַּחַת הָאֵלָה אֲשֶׁר עִם-שְׁכֶם | 4 Então, deram a Jacó [Ya’acov] todos os deuses [elohiym] estranhos que tinham em suas mãos, e os brincos que estavam em suas orelhas; e Jacó [Ya’acov] os escondeu debaixo do carvalho que está junto a Siquém [Shekem]. |
| ה וַיִּסָּעוּ; וַיְהִי חִתַּת אֱלֹהִים, עַל-הֶעָרִים אֲשֶׁר סְבִיבוֹתֵיהֶם, וְלֹא רָדְפוּ, אַחֲרֵי בְּנֵי יַעֲקֹב | 5 E partiram; e o terror de Deus [Elohiym] caiu sobre as cidades que estavam ao redor deles, e não foram ao encalço dos filhos de Jacó [beney Ya’acov]. |
| ו וַיָּבֹא יַעֲקֹב לוּזָה, אֲשֶׁר בְּאֶרֶץ כְּנַעַן–הִוא, בֵּית-אֵל: הוּא, וְכָל-הָעָם אֲשֶׁר-עִמּוֹ | 6 Assim, chegou Jacó [Ya’acov] a Luz [amendoeira], que está na terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an] (esta é Beyt–El), ele e todo o povo [‘am] que com ele estava. |
| ז וַיִּבֶן שָׁם, מִזְבֵּחַ, וַיִּקְרָא לַמָּקוֹם, אֵל בֵּית-אֵל: כִּי שָׁם, נִגְלוּ אֵלָיו הָאֱלֹהִים, בְּבָרְחוֹ, מִפְּנֵי אָחִיו | 7 E edificou ali um altar [mizbeach], e chamou aquele lugar El-Betel [El Beyt-El], porquanto Deus [Elohiym] ali se lhe tinha manifestado, quando fugia de diante da face de seu irmão [‘ach]. |
| ח וַתָּמָת דְּבֹרָה מֵינֶקֶת רִבְקָה, וַתִּקָּבֵר מִתַּחַת לְבֵית-אֵל תַּחַת הָאַלּוֹן; וַיִּקְרָא שְׁמוֹ, אַלּוֹן בָּכוּת. {פ} | 8 E morreu Débora [Deborah], a ama de Rebeca [Ribkah], e foi sepultada ao pé de Betel [Beyt–El], debaixo do carvalho que se chamou pelo nome [shem] de Alom-Bacute [Allon–Bakut]. |
| ט וַיֵּרָא אֱלֹהִים אֶל-יַעֲקֹב עוֹד, בְּבֹאוֹ מִפַּדַּן אֲרָם; וַיְבָרֶךְ, אֹתוֹ | 9 E apareceu Deus [Elohiym] outra vez a Jacó [Ya’acov], vindo ele de Padã-Arã [Paddan–Aram], e abençoou-o. |
| י וַיֹּאמֶר-לוֹ אֱלֹהִים, שִׁמְךָ יַעֲקֹב: לֹא-יִקָּרֵא שִׁמְךָ עוֹד יַעֲקֹב, כִּי אִם-יִשְׂרָאֵל יִהְיֶה שְׁמֶךָ, וַיִּקְרָא אֶת-שְׁמוֹ, יִשְׂרָאֵל | 10 E disse-lhe Deus [Elohiym]: ‘O teu nome [shem] é Jacó [Ya’acov]; não se chamará mais o teu nome [shem] Jacó [Ya’acov], mas Israel [Yisra’el] será o teu nome [shem]‘. E chamou o seu nome [shem] Israel [Yisra’el]. |
| יא וַיֹּאמֶר לוֹ אֱלֹהִים אֲנִי אֵל שַׁדַּי, פְּרֵה וּרְבֵה–גּוֹי וּקְהַל גּוֹיִם, יִהְיֶה מִמֶּךָּ; וּמְלָכִים, מֵחֲלָצֶיךָ יֵצֵאוּ | 11 Disse-lhe mais Deus [Elohiym]: ‘Eu sou o Deus Todo-Poderoso [El-Shadday]; frutifica e multiplica-te; uma nação [goy] e uma multidão de nações [goiym] sairão de ti, e reis [melahiym] procederão dos teus lombos. |
| יב וְאֶת-הָאָרֶץ, אֲשֶׁר נָתַתִּי לְאַבְרָהָם וּלְיִצְחָק–לְךָ אֶתְּנֶנָּה; וּלְזַרְעֲךָ אַחֲרֶיךָ, אֶתֵּן אֶת-הָאָרֶץ | 12 E te darei a terra [‘eretz] que dei a Abraão [Avraham] e a Isaque [Yits’hac], e à tua semente [zara’] depois de ti darei a terra [‘eretz]‘. |
| יג וַיַּעַל מֵעָלָיו, אֱלֹהִים, בַּמָּקוֹם, אֲשֶׁר-דִּבֶּר אִתּוֹ | 13 E Deus [Elohiym] subiu de diante dele, do lugar onde falara com ele. |
| יד וַיַּצֵּב יַעֲקֹב מַצֵּבָה, בַּמָּקוֹם אֲשֶׁר-דִּבֶּר אִתּוֹ–מַצֶּבֶת אָבֶן; וַיַּסֵּךְ עָלֶיהָ נֶסֶךְ, וַיִּצֹק עָלֶיהָ שָׁמֶן | 14 E Jacó [Ya’acov] pôs uma coluna no lugar onde falara com ele, uma coluna de pedra [‘eben]; e derramou sobre ela uma libação, e deitou sobre ela azeite [shemen]. |
| טו וַיִּקְרָא יַעֲקֹב אֶת-שֵׁם הַמָּקוֹם, אֲשֶׁר דִּבֶּר אִתּוֹ שָׁם אֱלֹהִים–בֵּית-אֵל | 15 E chamou Jacó [Ya’acov] o nome [shem] daquele lugar, onde Deus [Elohiym] falara com ele, Betel [Beyt-El]. |
| טז וַיִּסְעוּ מִבֵּית אֵל, וַיְהִי-עוֹד כִּבְרַת-הָאָרֶץ לָבוֹא אֶפְרָתָה; וַתֵּלֶד רָחֵל, וַתְּקַשׁ בְּלִדְתָּהּ | 16 E partiram de Betel [Beyt-El]; e havia ainda um pequeno espaço de terra [‘eretz] para chegar a Efrata [Ephratah], e Raquel [Rahel] deu à luz [teled], e ela teve um parto difícil. |
| יז וַיְהִי בְהַקְשֹׁתָהּ, בְּלִדְתָּהּ; וַתֹּאמֶר לָהּ הַמְיַלֶּדֶת אַל-תִּירְאִי, כִּי-גַם-זֶה לָךְ בֵּן | 17 E aconteceu que, tendo ela dificuldade em seu parto, lhe disse a parteira: Não temas, porque também este filho [ben] terás. |
| יח וַיְהִי בְּצֵאת נַפְשָׁהּ, כִּי מֵתָה, וַתִּקְרָא שְׁמוֹ, בֶּן-אוֹנִי; וְאָבִיו, קָרָא-לוֹ בִנְיָמִין | 18 E aconteceu que, ao sair-lhe a alma [nephesh] (porque morreu), chamou o seu nome [shem] Benoni [Ben-Oni]; mas seu pai [‘ab] o chamou Benjamim [Binyamiyn]. |
| יט וַתָּמָת, רָחֵל; וַתִּקָּבֵר בְּדֶרֶךְ אֶפְרָתָה, הִוא בֵּית לָחֶם | 19 Assim, morreu Raquel [Rahel] , e foi sepultada no caminho de Efrata [Ephratah], que é Belém [Beyt–Lehem]. |
| כ וַיַּצֵּב יַעֲקֹב מַצֵּבָה, עַל-קְבֻרָתָהּ–הִוא מַצֶּבֶת קְבֻרַת-רָחֵל, עַד-הַיּוֹם | 20 E Jacó [Ya’acov] pôs uma coluna sobre a sua sepultura; esta é a coluna da sepultura de Raquel [Rahel] até o dia [yom] de hoje. |
| כא וַיִּסַּע, יִשְׂרָאֵל; וַיֵּט אָהֳלֹה, מֵהָלְאָה לְמִגְדַּל-עֵדֶר | 21 Então, partiu Israel [Yisra’el], e armou a sua tenda [‘ohel] além de Migdal–Eder. |
כב וַיְהִי, בִּשְׁכֹּן יִשְׂרָאֵל בָּאָרֶץ הַהִוא, וַיֵּלֶךְ רְאוּבֵן וַיִּשְׁכַּב אֶת-בִּלְהָה פִּילֶגֶשׁ אָבִיו, וַיִּשְׁמַע יִשְׂרָאֵל; {פ} וַיִּהְיוּ בְנֵי-יַעֲקֹב, שְׁנֵים עָשָׂר. | 22 E aconteceu que, habitando Israel [Yisra’el] naquela terra [‘eretz], foi Rúben [Reuven], e deitou-se com Bila [Bilhah], concubina de seu pai [‘ab]; e Israel [Yisra’el] soube-o. E eram doze os filhos de Jacó [Ya’acov]: |
| כג בְּנֵי לֵאָה, בְּכוֹר יַעֲקֹב רְאוּבֵן; וְשִׁמְעוֹן וְלֵוִי וִיהוּדָה, וְיִשָּׂשכָר וּזְבֻלוּן | 23 Os filhos de Lia [beney Le’ah]: Rúben [Reuven], o primogênito de Jacó [Ya’acov], depois Simeão [Shime‘on], e Levi, e Judá [Yehudah], e Issacar [Yissaskar], e Zebulom [Zebulun]; |
| כד בְּנֵי רָחֵל, יוֹסֵף וּבִנְיָמִן | 24 Os filhos de Raquel [beney Rahel]: José [Yoseph] e Benjamim [Binyamiyn]; |
| כה וּבְנֵי בִלְהָה שִׁפְחַת רָחֵל, דָּן וְנַפְתָּלִי | 25 E os filhos de Bila [Bilhah], serva de Raquel [Rahel]: Dã [Dan] e Naftali [Naphtaliy]; |
| כו וּבְנֵי זִלְפָּה שִׁפְחַת לֵאָה, גָּד וְאָשֵׁר; אֵלֶּה בְּנֵי יַעֲקֹב, אֲשֶׁר יֻלַּד-לוֹ בְּפַדַּן אֲרָם | 26 E os filhos de Zilpa [beney Zilpah], serva de Lia [Le’ah]: Gad e Aser [Asher]. Estes são os filhos de Jacó [beney Ya’acov], que lhe nasceram em Padã-Arã [Paddan–Aram]. |
| כז וַיָּבֹא יַעֲקֹב אֶל-יִצְחָק אָבִיו, מַמְרֵא קִרְיַת הָאַרְבַּע–הִוא חֶבְרוֹן, אֲשֶׁר-גָּר-שָׁם אַבְרָהָם וְיִצְחָק | 27 E Jacó [Ya’acov] foi a seu pai [‘ab] Isaque [Yits’hac], a Manre [Mamre], a Quiriate-Arba [Kiryat–Arba] (que é Hebron), onde peregrinaram Abraão [Avraham] e Isaque [Yits’hac]. |
| כח וַיִּהְיוּ, יְמֵי יִצְחָק–מְאַת שָׁנָה, וּשְׁמֹנִים שָׁנָה | 28 E foram os dias [yamiym] de Isaque [Yits’hac] cento e oitenta anos [shanah]. |
| כט וַיִּגְוַע יִצְחָק וַיָּמָת וַיֵּאָסֶף אֶל-עַמָּיו, זָקֵן וּשְׂבַע יָמִים; וַיִּקְבְּרוּ אֹתוֹ, עֵשָׂו וְיַעֲקֹב בָּנָיו. {פ} | 29 E Isaque [Yits’hac] expirou, e morreu, e foi recolhido ao seu povo [‘am], velho [zaken] e farto de dias [yamiym]; e seus filhos [banayn] Esaú [Esav] e Jacó [Ya’acov] o sepultaram. |
Você precisa fazer login para comentar.