| א וַיַּרְא יַעֲקֹב, כִּי יֶשׁ-שֶׁבֶר בְּמִצְרָיִם; וַיֹּאמֶר יַעֲקֹב לְבָנָיו, לָמָּה תִּתְרָאוּ | 1 Vendo, então, Jacó [Ya’acov] que havia mantimento no Egito [Mitsrayim], disse Jacó [Ya’acov] a seus filhos [baniym]: Por que estais olhando uns para os outros? |
| ב וַיֹּאמֶר–הִנֵּה שָׁמַעְתִּי, כִּי יֶשׁ-שֶׁבֶר בְּמִצְרָיִם; רְדוּ-שָׁמָּה וְשִׁבְרוּ-לָנוּ מִשָּׁם, וְנִחְיֶה וְלֹא נָמוּת | 2 Disse mais: Eis que ouvi que há mantimentos no Egito [Mitsrayim]; descei até lá, e comprai-nos dali, para que vivamos, e não morramos. |
| ג וַיֵּרְדוּ אֲחֵי-יוֹסֵף, עֲשָׂרָה, לִשְׁבֹּר בָּר, מִמִּצְרָיִם | 3 Então, desceram os dez irmãos [ahiym] de José [Yoseph], para comprarem trigo do Egito [Mitsrayim]. |
| ד וְאֶת-בִּנְיָמִין אֲחִי יוֹסֵף, לֹא-שָׁלַח יַעֲקֹב אֶת-אֶחָיו: כִּי אָמַר, פֶּן-יִקְרָאֶנּוּ אָסוֹן | 4 Mas, Benjamim [Binyamiyn], irmão [‘ah] de José [Yoseph], Jacó [Ya’acov] não enviou com os seus irmãos [ahiym], porque dizia: Para que não lhe suceda, porventura, alguma desgraça. |
| ה וַיָּבֹאוּ בְּנֵי יִשְׂרָאֵל, לִשְׁבֹּר בְּתוֹךְ הַבָּאִים: כִּי-הָיָה הָרָעָב, בְּאֶרֶץ כְּנָעַן | 5 Assim, foram os filhos de Israel [beney Yisra’el] para comprar, entre os que iam lá, porque havia fome na terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an]. |
| ו וְיוֹסֵף, הוּא הַשַּׁלִּיט עַל-הָאָרֶץ–הוּא הַמַּשְׁבִּיר, לְכָל-עַם הָאָרֶץ; וַיָּבֹאוּ אֲחֵי יוֹסֵף, וַיִּשְׁתַּחֲווּ-לוֹ אַפַּיִם אָרְצָה | 6 José [Yoseph], pois, era o governador daquela terra [‘eretz]; ele vendia a todo o povo [‘am] da terra [‘eretz]; e os irmãos [ahiym] de José [Yoseph] foram, e inclinaram-se a ele com a face na terra [artsah]. |
| ז וַיַּרְא יוֹסֵף אֶת-אֶחָיו, וַיַּכִּרֵם; וַיִּתְנַכֵּר אֲלֵיהֶם וַיְדַבֵּר אִתָּם קָשׁוֹת, וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם מֵאַיִן בָּאתֶם, וַיֹּאמְרוּ, מֵאֶרֶץ כְּנַעַן לִשְׁבָּר-אֹכֶל | 7 E José [Yoseph], vendo os seus irmãos [ahiym], reconheceu-os; porém, agiu como um estranho para com eles, e falou com eles asperamente, e disse-lhes: Donde vindes? E eles disseram: Da terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an], para comprarmos mantimento. |
| ח וַיַּכֵּר יוֹסֵף, אֶת-אֶחָיו; וְהֵם, לֹא הִכִּרֻהוּ | 8 José [Yoseph], pois, reconheceu os seus irmãos [ahiym]; mas eles não o reconheceram. |
| ט וַיִּזְכֹּר יוֹסֵף–אֵת הַחֲלֹמוֹת, אֲשֶׁר חָלַם לָהֶם; וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם מְרַגְּלִים אַתֶּם, לִרְאוֹת אֶת-עֶרְוַת הָאָרֶץ בָּאתֶם | 9 Então, José [Yoseph] lembrou-se dos sonhos, que havia sonhado deles, e disse-lhes: Vós sois espias, e viestes para ver a nudez da terra [‘eretz]. |
| י וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו, לֹא אֲדֹנִי; וַעֲבָדֶיךָ בָּאוּ, לִשְׁבָּר-אֹכֶל | 10 E eles lhe disseram: Não, senhor [adonay] meu; mas teus servos vieram comprar mantimento. |
| יא כֻּלָּנוּ, בְּנֵי אִישׁ-אֶחָד נָחְנוּ; כֵּנִים אֲנַחְנוּ, לֹא-הָיוּ עֲבָדֶיךָ מְרַגְּלִים | 11 Todos nós somos filhos de um mesmo homem [beney iysh-ehad]; somos honestos; os teus servos não são espias. |
| יב וַיֹּאמֶר, אֲלֵהֶם: לֹא, כִּי-עֶרְוַת הָאָרֶץ בָּאתֶם לִרְאוֹת | 12 E ele lhes disse: Não; antes, viestes para ver a nudez da terra [‘eretz]. |
| יג וַיֹּאמְרוּ, שְׁנֵים עָשָׂר עֲבָדֶיךָ אַחִים אֲנַחְנוּ בְּנֵי אִישׁ-אֶחָד–בְּאֶרֶץ כְּנָעַן; וְהִנֵּה הַקָּטֹן אֶת-אָבִינוּ הַיּוֹם, וְהָאֶחָד אֵינֶנּוּ | 13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos [ahiym], filhos de um homem [beney iysh-ehad] na terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an]; e eis que o mais novo está com nosso pai [‘ab] hoje; e um já não existe mais. |
| יד וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם, יוֹסֵף: הוּא, אֲשֶׁר דִּבַּרְתִּי אֲלֵכֶם לֵאמֹר–מְרַגְּלִים אַתֶּם | 14 Então, lhes disse José [Yoseph]: Isso é o que vos falei, dizendo que sois espias. |
| טו בְּזֹאת, תִּבָּחֵנוּ: חֵי פַרְעֹה אִם-תֵּצְאוּ מִזֶּה, כִּי אִם-בְּבוֹא אֲחִיכֶם הַקָּטֹן הֵנָּה | 15 Nisto sereis postos à prova: Pela vida [hay] de Faraó [Par’oh], não saireis daqui senão quando vosso irmão [‘ah] mais novo vier aqui. |
| טז שִׁלְחוּ מִכֶּם אֶחָד, וְיִקַּח אֶת-אֲחִיכֶם, וְאַתֶּם הֵאָסְרוּ, וְיִבָּחֲנוּ דִּבְרֵיכֶם הַאֱמֶת אִתְּכֶם; וְאִם-לֹא–חֵי פַרְעֹה, כִּי מְרַגְּלִים אַתֶּם | 16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão [‘ah], mas vós ficareis presos, e vossas palavras sejam postas à prova, se há verdade convosco; e se não, pela vida [hay] de Faraó [Par’oh], vós sois espias. |
| יז וַיֶּאֱסֹף אֹתָם אֶל-מִשְׁמָר, שְׁלֹשֶׁת יָמִים | 17 E pô-los juntos na prisão três dias [yamiym]. |
| יח וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם יוֹסֵף בַּיּוֹם הַשְּׁלִישִׁי, זֹאת עֲשׂוּ וִחְיוּ; אֶת-הָאֱלֹהִים, אֲנִי יָרֵא | 18 E, ao terceiro dia [yom], disse-lhes José [Yoseph]: Fazei isto, e vivereis, porque eu temo a Deus [Elohiym]; |
| יט אִם-כֵּנִים אַתֶּם–אֲחִיכֶם אֶחָד, יֵאָסֵר בְּבֵית מִשְׁמַרְכֶם; וְאַתֶּם לְכוּ הָבִיאוּ, שֶׁבֶר רַעֲבוֹן בָּתֵּיכֶם | 19 se sois honestos, que fique um de vossos irmãos [ahiym] preso na casa [beyt] de vossa prisão; e ide vós, levai mantimento para a fome de vossa casa [beyt]. |
| כ וְאֶת-אֲחִיכֶם הַקָּטֹן תָּבִיאוּ אֵלַי, וְיֵאָמְנוּ דִבְרֵיכֶם וְלֹא תָמוּתוּ; וַיַּעֲשׂוּ-כֵן | 20 E trazei-me o vosso irmão [‘ah] mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram. |
| כא וַיֹּאמְרוּ אִישׁ אֶל-אָחִיו, אֲבָל אֲשֵׁמִים אֲנַחְנוּ עַל-אָחִינוּ, אֲשֶׁר רָאִינוּ צָרַת נַפְשׁוֹ בְּהִתְחַנְנוֹ אֵלֵינוּ, וְלֹא שָׁמָעְנוּ; עַל-כֵּן בָּאָה אֵלֵינוּ, הַצָּרָה הַזֹּאת | 21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão [‘ah], pois vimos a angústia da sua alma [nephesh], quando nos rogava; nós, porém, não ouvimos; por isso vem sobre nós essa angústia. |
| כב וַיַּעַן רְאוּבֵן אֹתָם לֵאמֹר, הֲלוֹא אָמַרְתִּי אֲלֵיכֶם לֵאמֹר אַל-תֶּחֶטְאוּ בַיֶּלֶד–וְלֹא שְׁמַעְתֶּם; וְגַם-דָּמוֹ, הִנֵּה נִדְרָשׁ | 22 E Rúben [Re‘uven] respondeu-lhes, dizendo: Não vô-lo falei eu, dizendo: Não pequeis contra o moço [yeled]? Mas não ouvistes; e vedes aqui, o seu sangue [dam] também é requerido. |
| כג וְהֵם לֹא יָדְעוּ, כִּי שֹׁמֵעַ יוֹסֵף: כִּי הַמֵּלִיץ, בֵּינֹתָם | 23 E eles não sabiam que José [Yoseph] os entendia, porque havia intérprete entre eles. |
| כד וַיִּסֹּב מֵעֲלֵיהֶם, וַיֵּבְךְּ; וַיָּשָׁב אֲלֵהֶם, וַיְדַבֵּר אֲלֵהֶם, וַיִּקַּח מֵאִתָּם אֶת-שִׁמְעוֹן, וַיֶּאֱסֹר אֹתוֹ לְעֵינֵיהֶם | 24 E retirou-se deles, e chorou. Depois retornou a eles, e falou-lhes, e tomou Simeão [Shime‘on] dentre eles, e amarrou-o perante os seus olhos. |
| כה וַיְצַו יוֹסֵף, וַיְמַלְאוּ אֶת-כְּלֵיהֶם בָּר, וּלְהָשִׁיב כַּסְפֵּיהֶם אִישׁ אֶל-שַׂקּוֹ, וְלָתֵת לָהֶם צֵדָה לַדָּרֶךְ; וַיַּעַשׂ לָהֶם, כֵּן | 25 E ordenou José [Yoseph] que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim. |
| כו וַיִּשְׂאוּ אֶת-שִׁבְרָם, עַל-חֲמֹרֵיהֶם; וַיֵּלְכוּ, מִשָּׁם | 26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos [hamoriym], e partiram dali. |
| כז וַיִּפְתַּח הָאֶחָד אֶת-שַׂקּוֹ, לָתֵת מִסְפּוֹא לַחֲמֹרוֹ–בַּמָּלוֹן; וַיַּרְא, אֶת-כַּסְפּוֹ, וְהִנֵּה-הוּא, בְּפִי אַמְתַּחְתּוֹ | 27 E abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento [hamor] na estalagem, viu o seu dinheiro, porque eis que estava na boca do seu saco. |
| כח וַיֹּאמֶר אֶל-אֶחָיו הוּשַׁב כַּסְפִּי, וְגַם הִנֵּה בְאַמְתַּחְתִּי; וַיֵּצֵא לִבָּם, וַיֶּחֶרְדוּ אִישׁ אֶל-אָחִיו לֵאמֹר, מַה-זֹּאת עָשָׂה אֱלֹהִים, לָנוּ | 28 E disse a seus irmãos [ahiym]: Foi devolvido o meu dinheiro, e ei-lo aqui no meu saco. Então, lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto, que nos tem feito Deus [Elohiym]? |
| כט וַיָּבֹאוּ אֶל-יַעֲקֹב אֲבִיהֶם, אַרְצָה כְּנָעַן; וַיַּגִּידוּ לוֹ, אֵת כָּל-הַקֹּרֹת אֹתָם לֵאמֹר | 29 E foram a Jacó [Ya’acov], seu pai [‘ab], na terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an]; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo: |
| ל דִּבֶּר הָאִישׁ אֲדֹנֵי הָאָרֶץ, אִתָּנוּ–קָשׁוֹת; וַיִּתֵּן אֹתָנוּ, כִּמְרַגְּלִים אֶת-הָאָרֶץ | 30 O homem [iysh], o senhor [adonay] da terra [‘eretz], falou conosco asperamente, e tratou-nos como espias da terra [‘eretz]; |
| לא וַנֹּאמֶר אֵלָיו, כֵּנִים אֲנָחְנוּ: לֹא הָיִינוּ, מְרַגְּלִים | 31 mas, dissemos-lhe: Somos honestos; não somos espias; |
| לב שְׁנֵים-עָשָׂר אֲנַחְנוּ אַחִים, בְּנֵי אָבִינוּ; הָאֶחָד אֵינֶנּוּ, וְהַקָּטֹן הַיּוֹם אֶת-אָבִינוּ בְּאֶרֶץ כְּנָעַן | 32 Somos doze irmãos [ahiym], filhos de nosso pai [beney aviynu]; um não existe mais, e o mais novo está hoje com nosso pai [‘ab] na terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an]. |
| לג וַיֹּאמֶר אֵלֵינוּ, הָאִישׁ אֲדֹנֵי הָאָרֶץ, בְּזֹאת אֵדַע, כִּי כֵנִים אַתֶּם: אֲחִיכֶם הָאֶחָד הַנִּיחוּ אִתִּי, וְאֶת-רַעֲבוֹן בָּתֵּיכֶם קְחוּ וָלֵכוּ | 33 E aquele homem [iysh], o senhor [adonay] da terra [‘eretz], nos disse: Nisto saberei que vós sois honestos: deixai comigo um de vossos irmãos [ahiym], e tomai mantimento para a fome de vossas casas [beyt], e parti. |
| לד וְהָבִיאוּ אֶת-אֲחִיכֶם הַקָּטֹן, אֵלַי, וְאֵדְעָה כִּי לֹא מְרַגְּלִים אַתֶּם, כִּי כֵנִים אַתֶּם; אֶת-אֲחִיכֶם אֶתֵּן לָכֶם, וְאֶת-הָאָרֶץ תִּסְחָרוּ | 34 E trazei-me vosso irmão [‘ah] mais novo; assim saberei que não sois espias, mas homens honestos; então vos darei o vosso irmão [‘ah] e negociareis na terra [‘eretz]. |
| לה וַיְהִי, הֵם מְרִיקִים שַׂקֵּיהֶם, וְהִנֵּה-אִישׁ צְרוֹר-כַּסְפּוֹ, בְּשַׂקּוֹ; וַיִּרְאוּ אֶת-צְרֹרוֹת כַּסְפֵּיהֶם, הֵמָּה וַאֲבִיהֶם–וַיִּירָאוּ | 35 E aconteceu que, esvaziando eles os seus sacos, eis que cada um tinha a trouxinha com seu dinheiro no seu saco; e viram as trouxinhas com seu dinheiro, eles e seu pai [‘ab], e temeram. |
| לו וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם יַעֲקֹב אֲבִיהֶם, אֹתִי שִׁכַּלְתֶּם: יוֹסֵף אֵינֶנּוּ, וְשִׁמְעוֹן אֵינֶנּוּ, וְאֶת-בִּנְיָמִן תִּקָּחוּ, עָלַי הָיוּ כֻלָּנָה | 36 Então, seu pai [‘ab] Jacó [Ya’acov] disse-lhes: Vós me desfilhastes; José [Yoseph] não existe mais, e Simeão [Shime‘on] não está aqui; e agora levareis Benjamim [Binyamiyn]. Todas estas coisas vieram sobre mim. |
| לז וַיֹּאמֶר רְאוּבֵן, אֶל-אָבִיו לֵאמֹר, אֶת-שְׁנֵי בָנַי תָּמִית, אִם-לֹא אֲבִיאֶנּוּ אֵלֶיךָ; תְּנָה אֹתוֹ עַל-יָדִי, וַאֲנִי אֲשִׁיבֶנּוּ אֵלֶיךָ | 37 Mas, Rúben [Re‘uven] falou a seu pai [‘ab], dizendo: Mata os meus dois filhos [baniym], se to não tornar a trazer; dá-mo em minha mão, e to tornarei a trazer. |
| לח וַיֹּאמֶר, לֹא-יֵרֵד בְּנִי עִמָּכֶם: כִּי-אָחִיו מֵת וְהוּא לְבַדּוֹ נִשְׁאָר, וּקְרָאָהוּ אָסוֹן בַּדֶּרֶךְ אֲשֶׁר תֵּלְכוּ-בָהּ, וְהוֹרַדְתֶּם אֶת-שֵׂיבָתִי בְּיָגוֹן, שְׁאוֹלָה | 38 Ele, porém, disse: Não descerá meu filho [ben] convosco, porquanto o seu irmão [‘ah] está morto, e só ele ficou. Se lhe suceder alguma desgraça no caminho que fordes, fareis descer minhas cãs [seybah] com tristeza à sepultura [she‘ol]. |
Você precisa fazer login para comentar.