| א וְלֹא-יָכֹל יוֹסֵף לְהִתְאַפֵּק, לְכֹל הַנִּצָּבִים עָלָיו, וַיִּקְרָא, הוֹצִיאוּ כָל-אִישׁ מֵעָלָי; וְלֹא-עָמַד אִישׁ אִתּוֹ, בְּהִתְוַדַּע יוֹסֵף אֶל-אֶחָיו | 1 Então, José [Yoseph] não se pôde conter diante de todos os que estavam com ele; e clamou: Fazei sair de minha presença todos os homens [enoshiym]; e ninguém ficou com ele, quando José [Yoseph] se deu a conhecer a seus irmãos [ahiym]. |
| ב וַיִּתֵּן אֶת-קֹלוֹ, בִּבְכִי; וַיִּשְׁמְעוּ מִצְרַיִם, וַיִּשְׁמַע בֵּית פַּרְעֹה | 2 E levantou a sua voz com choro, de maneira que os egípcios o ouviam, e a casa [beyt] de Faraó [Par’oh] o ouviu. |
| ג וַיֹּאמֶר יוֹסֵף אֶל-אֶחָיו אֲנִי יוֹסֵף, הַעוֹד אָבִי חָי; וְלֹא-יָכְלוּ אֶחָיו לַעֲנוֹת אֹתוֹ, כִּי נִבְהֲלוּ מִפָּנָיו | 3 E disse José [Yoseph] a seus irmãos [ahiym]: Eu sou José [Yoseph]; vive [hay] ainda meu pai [‘ab]? E seus irmãos [ahiym] não lhe puderam responder, porque estavam pasmados diante da sua face. |
| ד וַיֹּאמֶר יוֹסֵף אֶל-אֶחָיו גְּשׁוּ-נָא אֵלַי, וַיִּגָּשׁוּ; וַיֹּאמֶר, אֲנִי יוֹסֵף אֲחִיכֶם, אֲשֶׁר-מְכַרְתֶּם אֹתִי, מִצְרָיְמָה | 4 E disse José [Yoseph] a seus irmãos [ahiym]: Peço-vos, chegai-vos a mim. E chegaram-se; então disse ele: Eu sou José [Yoseph], vosso irmão [‘ah], a quem vendestes para o Egito [Mitsrayim]. |
| ה וְעַתָּה אַל-תֵּעָצְבוּ, וְאַל-יִחַר בְּעֵינֵיכֶם, כִּי-מְכַרְתֶּם אֹתִי, הֵנָּה: כִּי לְמִחְיָה, שְׁלָחַנִי אֱלֹהִים לִפְנֵיכֶם | 5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos pese aos vossos olhos por me haverdes vendido para cá, porque para conservação da vida [hay] Deus [Elohiym] me enviou adiante de vós. |
| ו כִּי-זֶה שְׁנָתַיִם הָרָעָב, בְּקֶרֶב הָאָרֶץ; וְעוֹד חָמֵשׁ שָׁנִים, אֲשֶׁר אֵין-חָרִישׁ וְקָצִיר | 6 Porque já houve dois anos [shaniym] de fome na terra [‘eretz], e ainda restam cinco anos [shaniym] em que não haverá lavoura nem ceifa. |
| ז וַיִּשְׁלָחֵנִי אֱלֹהִים לִפְנֵיכֶם, לָשׂוּם לָכֶם שְׁאֵרִית בָּאָרֶץ, וּלְהַחֲיוֹת לָכֶם, לִפְלֵיטָה גְּדֹלָה. | 7 Pelo que Deus [Elohiym] me enviou diante da vossa face, para preservar um remanescente vosso na terra [‘eretz], e para guardar-vos com vida [hay] por meio de um grande livramento. |
| ח וְעַתָּה, לֹא-אַתֶּם שְׁלַחְתֶּם אֹתִי הֵנָּה, כִּי, הָאֱלֹהִים; וַיְשִׂימֵנִי לְאָב לְפַרְעֹה, וּלְאָדוֹן לְכָל-בֵּיתוֹ, וּמֹשֵׁל, בְּכָל-אֶרֶץ מִצְרָיִם | 8 Assim, não fostes vós que me enviastes para cá, senão Deus [Elohiym], que me pôs por pai [‘ab] de Faraó [Par’oh], e por senhor [adonay] de toda a sua casa [beyt], e como governador [moshel] em toda a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim]. |
| ט מַהֲרוּ, וַעֲלוּ אֶל-אָבִי, וַאֲמַרְתֶּם אֵלָיו כֹּה אָמַר בִּנְךָ יוֹסֵף, שָׂמַנִי אֱלֹהִים לְאָדוֹן לְכָל-מִצְרָיִם; רְדָה אֵלַי, אַל-תַּעֲמֹד | 9 Apressai-vos, e subi a meu pai [‘ab], e dizei-lhe: Assim disse o teu filho [ben] José [Yoseph]: Deus [Elohiym] me pôs por senhor [adonay] em todo o Egito [Mitsrayim]; desce a mim, e não te demores; |
| י וְיָשַׁבְתָּ בְאֶרֶץ-גֹּשֶׁן, וְהָיִיתָ קָרוֹב אֵלַי–אַתָּה, וּבָנֶיךָ וּבְנֵי בָנֶיךָ; וְצֹאנְךָ וּבְקָרְךָ, וְכָל-אֲשֶׁר-לָךְ | 10 e habitarás na terra [‘eretz] de Gósen [Goshen], e estarás perto de mim, tu e os teus filhos [baniym], e os filhos dos teus filhos [beney baneyha] , e as tuas ovelhas [tso’n], e as tuas vacas [bakar], e tudo o que tens. |
| יא וְכִלְכַּלְתִּי אֹתְךָ שָׁם, כִּי-עוֹד חָמֵשׁ שָׁנִים רָעָב: פֶּן-תִּוָּרֵשׁ אַתָּה וּבֵיתְךָ, וְכָל-אֲשֶׁר-לָךְ | 11 E ali te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos [shaniym] de fome, para que não pereças de pobreza, tu e tua casa [beyt], e tudo o que tens. |
| יב וְהִנֵּה עֵינֵיכֶם רֹאוֹת, וְעֵינֵי אָחִי בִנְיָמִין: כִּי-פִי, הַמְדַבֵּר אֲלֵיכֶם | 12 E eis que vossos olhos, e os olhos de meu irmão [‘ah] Benjamim [Binyamiym] o veem, que é minha boca que vos fala. |
| יג וְהִגַּדְתֶּם לְאָבִי, אֶת-כָּל-כְּבוֹדִי בְּמִצְרַיִם, וְאֵת, כָּל-אֲשֶׁר רְאִיתֶם; וּמִהַרְתֶּם וְהוֹרַדְתֶּם אֶת-אָבִי, הֵנָּה | 13 E fazei saber a meu pai [‘ab] toda a minha glória no Egito [Mitsrayim], e tudo o que vistes, e apressai-vos e fazei descer meu pai [‘ab] para cá. |
| יד וַיִּפֹּל עַל-צַוְּארֵי בִנְיָמִן-אָחִיו, וַיֵּבְךְּ; וּבִנְיָמִן–בָּכָה, עַל-צַוָּארָיו | 14 E lançou-se ao pescoço de seu irmão [‘ah] Benjamim [Binyamiym], e chorou; e Benjamim [Binyamiym] chorou também ao seu pescoço. |
| טו וַיְנַשֵּׁק לְכָל-אֶחָיו, וַיֵּבְךְּ עֲלֵהֶם; וְאַחֲרֵי כֵן, דִּבְּרוּ אֶחָיו אִתּוֹ | 15 E beijou todos os seus irmãos [ahiym], e chorou sobre eles; e depois seus irmãos [ahiym] falaram com ele. |
| טז וְהַקֹּל נִשְׁמַע, בֵּית פַּרְעֹה לֵאמֹר, בָּאוּ, אֲחֵי יוֹסֵף; וַיִּיטַב בְּעֵינֵי פַרְעֹה, וּבְעֵינֵי עֲבָדָיו | 16 E ouviu-se na casa [beyt] de Faraó [Par’oh] a notícia, dizendo: Os irmãos [ahiym] de José [Yoseph] vieram; e pareceu bem [tov] aos olhos de Faraó [Par’oh], e aos olhos de seus servos. |
| יז וַיֹּאמֶר פַּרְעֹה אֶל-יוֹסֵף, אֱמֹר אֶל-אַחֶיךָ זֹאת עֲשׂוּ: טַעֲנוּ, אֶת-בְּעִירְכֶם, וּלְכוּ-בֹאוּ, אַרְצָה כְּנָעַן | 17 E disse Faraó [Par’oh] a José [Yoseph]: Dize a teus irmãos [ahiym]: Fazei isto: carregai os vossos animais [beiyr] e parti, retornai à terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an], |
| יח וּקְחוּ אֶת-אֲבִיכֶם וְאֶת-בָּתֵּיכֶם, וּבֹאוּ אֵלָי; וְאֶתְּנָה לָכֶם, אֶת-טוּב אֶרֶץ מִצְרַיִם, וְאִכְלוּ, אֶת-חֵלֶב הָאָרֶץ | 18 e retornai a vosso pai [‘ab], e às vossas famílias, e vinde a mim; e eu vos darei o melhor da terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim], e comereis a gordura da terra [‘eretz]. |
| יט וְאַתָּה צֻוֵּיתָה, זֹאת עֲשׂוּ: קְחוּ-לָכֶם מֵאֶרֶץ מִצְרַיִם עֲגָלוֹת, לְטַפְּכֶם וְלִנְשֵׁיכֶם, וּנְשָׂאתֶם אֶת-אֲבִיכֶם, וּבָאתֶם | 19 A ti, pois, é ordenado, fazei isto: tomai vós da terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim] carros para vossos pequeninos, para vossas mulheres [neshey], e trazei vosso pai [‘ab], e vinde. |
| כ וְעֵינְכֶם, אַל-תָּחֹס עַל-כְּלֵיכֶם: כִּי-טוּב כָּל-אֶרֶץ מִצְרַיִם, לָכֶם הוּא | 20 E não vos preocupeis com os vossos bens [tov], porque o melhor de toda a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim] será vosso. |
| כא וַיַּעֲשׂוּ-כֵן בְּנֵי יִשְׂרָאֵל, וַיִּתֵּן לָהֶם יוֹסֵף עֲגָלוֹת עַל-פִּי פַרְעֹה; וַיִּתֵּן לָהֶם צֵדָה, לַדָּרֶךְ. | 21 E os filhos de Israel [beney Yisra’el] fizeram assim. E José [Yoseph] deu-lhes carros, conforme o mandado de Faraó [Par’oh]; também lhes deu provisões para o caminho. |
| כב לְכֻלָּם נָתַן לָאִישׁ, חֲלִפוֹת שְׂמָלֹת; וּלְבִנְיָמִן נָתַן שְׁלֹשׁ מֵאוֹת כֶּסֶף, וְחָמֵשׁ חֲלִפֹת שְׂמָלֹת | 22 A todos lhes deu, a cada um, mudas de roupa; mas a Benjamim [Binyamiym] deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupa. |
| כג וּלְאָבִיו שָׁלַח כְּזֹאת, עֲשָׂרָה חֲמֹרִים, נֹשְׂאִים, מִטּוּב מִצְרָיִם; וְעֶשֶׂר אֲתֹנֹת נֹשְׂאֹת בָּר וָלֶחֶם וּמָזוֹן, לְאָבִיו–לַדָּרֶךְ | 23 E a seu pai [‘ab] enviou, semelhantemente, dez jumentos [hamoriym] carregados do melhor do Egito [Mitsrayim], e dez jumentos [hamoriym] carregados de trigo, e pão [lehem], e comida para seu pai [‘ab], para o caminho. |
| כד וַיְשַׁלַּח אֶת-אֶחָיו, וַיֵּלֵכוּ; וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם, אַל-תִּרְגְּזוּ בַּדָּרֶךְ | 24 E despediu os seus irmãos [ahiym], e partiram; e disse-lhes: Não contendais pelo caminho. |
| כה וַיַּעֲלוּ, מִמִּצְרָיִם; וַיָּבֹאוּ אֶרֶץ כְּנַעַן, אֶל-יַעֲקֹב אֲבִיהֶם | 25 E subiram do Egito [Mitsrayim], e foram à terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an], a seu pai [‘ab] Jacó [Ya’acov]. |
| כו וַיַּגִּדוּ לוֹ לֵאמֹר, עוֹד יוֹסֵף חַי, וְכִי-הוּא מֹשֵׁל, בְּכָל-אֶרֶץ מִצְרָיִם; וַיָּפָג לִבּוֹ, כִּי לֹא-הֶאֱמִין לָהֶם | 26 Então, lhe anunciaram, dizendo: José [Yoseph] ainda vive [hay], e ele também é governador [moshel] em toda a terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim]. E o seu coração esmoreceu, porque não acreditava neles. |
| כז וַיְדַבְּרוּ אֵלָיו, אֵת כָּל-דִּבְרֵי יוֹסֵף אֲשֶׁר דִּבֶּר אֲלֵהֶם, וַיַּרְא אֶת-הָעֲגָלוֹת, אֲשֶׁר-שָׁלַח יוֹסֵף לָשֵׂאת אֹתוֹ; וַתְּחִי, רוּחַ יַעֲקֹב אֲבִיהֶם | 27 Porém, havendo-lhe eles contado todas as palavras de José [Yoseph], que ele lhes falara, e vendo ele os carros que José [Yoseph] enviara para levá-lo, reviveu o espírito [ruach] de seu pai [‘ab] Jacó [Ya’acov]. |
| כח וַיֹּאמֶר, יִשְׂרָאֵל, רַב עוֹד-יוֹסֵף בְּנִי, חָי; אֵלְכָה וְאֶרְאֶנּוּ, בְּטֶרֶם אָמוּת | 28 E disse Israel [Yisra’el]: Basta; ainda vive [hay] meu filho [ben] José [Yoseph]; eu irei, e o verei antes que eu morra. |
Você precisa fazer login para comentar.