| א וַיִּפֹּל יוֹסֵף, עַל-פְּנֵי אָבִיו; וַיֵּבְךְּ עָלָיו, וַיִּשַּׁק-לוֹ | 1 Então, José [Yoseph] se lançou sobre o rosto de seu pai [‘ab]; e chorou sobre ele, e o beijou. |
| ב וַיְצַו יוֹסֵף אֶת-עֲבָדָיו אֶת-הָרֹפְאִים, לַחֲנֹט אֶת-אָבִיו; וַיַּחַנְטוּ הָרֹפְאִים, אֶת-יִשְׂרָאֵל | 2 E José [Yoseph] ordenou aos seus servos, os médicos, que embalsamassem seu pai [‘ab]; e os médicos embalsamaram Israel [Yisra’el]. |
| ג וַיִּמְלְאוּ-לוֹ אַרְבָּעִים יוֹם, כִּי כֵּן יִמְלְאוּ יְמֵי הַחֲנֻטִים; וַיִּבְכּוּ אֹתוֹ מִצְרַיִם, שִׁבְעִים יוֹם | 3 E cumpriram-se-lhe quarenta dias [yamiym], porque assim se cumprem os dias [yamiym] daqueles que se embalsamam; e os egípcios o choraram setenta dias [yamiym]. |
| ד וַיַּעַבְרוּ, יְמֵי בְכִיתוֹ, וַיְדַבֵּר יוֹסֵף, אֶל-בֵּית פַּרְעֹה לֵאמֹר: אִם-נָא מָצָאתִי חֵן, בְּעֵינֵיכֶם–דַּבְּרוּ-נָא, בְּאָזְנֵי פַרְעֹה לֵאמֹר | 4 Passados, pois, os dias [yamiym] de seu choro, falou José [Yoseph] à casa de Faraó [beyt Par’oh], dizendo: Se agora achei graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó [Par’oh], dizendo: |
| ה אָבִי הִשְׁבִּיעַנִי לֵאמֹר, הִנֵּה אָנֹכִי מֵת–בְּקִבְרִי אֲשֶׁר כָּרִיתִי לִי בְּאֶרֶץ כְּנַעַן, שָׁמָּה תִּקְבְּרֵנִי; וְעַתָּה, אֶעֱלֶה-נָּא וְאֶקְבְּרָה אֶת-אָבִי–וְאָשׁוּבָה | 5 Meu pai [‘ab] me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an], ali me sepultarás. Agora, pois, te peço que eu suba, para que sepulte meu pai [‘ab]; então voltarei. |
| ו וַיֹּאמֶר, פַּרְעֹה: עֲלֵה וּקְבֹר אֶת-אָבִיךָ, כַּאֲשֶׁר הִשְׁבִּיעֶךָ | 6 E Faraó [Par’oh] disse: Sobe e sepulta teu pai [‘ab] como ele te fez jurar. |
| ז וַיַּעַל יוֹסֵף, לִקְבֹּר אֶת-אָבִיו; וַיַּעֲלוּ אִתּוֹ כָּל-עַבְדֵי פַרְעֹה, זִקְנֵי בֵיתוֹ, וְכֹל, זִקְנֵי אֶרֶץ-מִצְרָיִם | 7 E José [Yoseph] subiu para sepultar seu pai [‘ab]; e subiram com ele todos os servos de Faraó [Par’oh], os anciãos [zakeniym] da sua casa [beyt], e todos os anciãos [zakeniym] da terra [‘eretz] do Egito [Mitsrayim], |
| ח וְכֹל בֵּית יוֹסֵף, וְאֶחָיו וּבֵית אָבִיו: רַק, טַפָּם וְצֹאנָם וּבְקָרָם–עָזְבוּ, בְּאֶרֶץ גֹּשֶׁן | 8 como também toda a casa [beyt] de José [Yoseph], e seus irmãos [ahiym], e a casa [beyt] de seu pai [‘ab]; somente deixaram na terra [‘eretz] de Gósen [Goshen] os seus pequeninos, e as suas ovelhas [tso’n], e as suas vacas [bakar]. |
| ט וַיַּעַל עִמּוֹ, גַּם-רֶכֶב גַּם-פָּרָשִׁים; וַיְהִי הַמַּחֲנֶה, כָּבֵד מְאֹד | 9 E subiram também com ele, tanto carros como cavaleiros; e o cortejo foi grandíssimo. |
| י וַיָּבֹאוּ עַד-גֹּרֶן הָאָטָד, אֲשֶׁר בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן, וַיִּסְפְּדוּ-שָׁם, מִסְפֵּד גָּדוֹל וְכָבֵד מְאֹד; וַיַּעַשׂ לְאָבִיו אֵבֶל, שִׁבְעַת יָמִים | 10 Chegando eles, pois, à eira de Atade [‘Atad], que está além do Jordão [Yarden], choraram um grande e doloroso pranto; e ele guardou luto por seu pai [‘ab] por sete dias [yamiym]. |
| יא וַיַּרְא יוֹשֵׁב הָאָרֶץ הַכְּנַעֲנִי אֶת-הָאֵבֶל, בְּגֹרֶן הָאָטָד, וַיֹּאמְרוּ, אֵבֶל-כָּבֵד זֶה לְמִצְרָיִם; עַל-כֵּן קָרָא שְׁמָהּ, אָבֵל מִצְרַיִם, אֲשֶׁר, בְּעֵבֶר הַיַּרְדֵּן | 11 E vendo os moradores da terra [‘eretz], os cananeus, o luto na eira de Atade [‘Atad], disseram: Este é um grande luto para os egípcios. Por isso chamou-se o seu nome [shem] Abel-Mizraim [‘Abel–Mitsrayim], que está além do Jordão [Yarden]. |
| יב וַיַּעֲשׂוּ בָנָיו, לוֹ–כֵּן, כַּאֲשֶׁר צִוָּם | 12 E fizeram-lhe os seus filhos [baniym] assim como ele lhes ordenara, |
| יג וַיִּשְׂאוּ אֹתוֹ בָנָיו, אַרְצָה כְּנַעַן, וַיִּקְבְּרוּ אֹתוֹ, בִּמְעָרַת שְׂדֵה הַמַּכְפֵּלָה: אֲשֶׁר קָנָה אַבְרָהָם אֶת-הַשָּׂדֶה לַאֲחֻזַּת-קֶבֶר, מֵאֵת עֶפְרֹן הַחִתִּי–עַל-פְּנֵי מַמְרֵא | 13 pois, os seus filhos [baniym] o levaram à terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an], e o sepultaram na cova do campo [sadeh] de Macpela [Makpelah], que Abraão [Avraham] tinha comprado com o campo [sadeh], por herança de sepultura, de Efrom [‘Ephron], o heteu, em frente de Manre [Mamre‘]. |
| יד וַיָּשָׁב יוֹסֵף מִצְרַיְמָה הוּא וְאֶחָיו, וְכָל-הָעֹלִים אִתּוֹ לִקְבֹּר אֶת-אָבִיו, אַחֲרֵי, קָבְרוֹ אֶת-אָבִיו | 14 E retornou José [Yoseph] para o Egito [Mitsrayim], ele e seus irmãos [ahiym], e todos os que com ele subiram para sepultar seu pai [‘ab], depois de haver sepultado seu pai [‘ab]. |
| טו וַיִּרְאוּ אֲחֵי-יוֹסֵף, כִּי-מֵת אֲבִיהֶם, וַיֹּאמְרוּ, לוּ יִשְׂטְמֵנוּ יוֹסֵף; וְהָשֵׁב יָשִׁיב, לָנוּ, אֵת כָּל-הָרָעָה, אֲשֶׁר גָּמַלְנוּ אֹתוֹ | 15 Vendo então os irmãos [ahiym] de José [Yoseph] que seu pai [‘ab] estava morto, disseram: José [Yoseph] porventura nos odiará, e certamente nos retribuirá todo o mal [ra‘] que lhe fizemos. |
| טז וַיְצַוּוּ, אֶל-יוֹסֵף לֵאמֹר: אָבִיךָ צִוָּה, לִפְנֵי מוֹתוֹ לֵאמֹר | 16 Portanto, mandaram dizer a José [Yoseph]: Teu pai [‘ab] ordenou, antes da sua morte, dizendo: |
| יז כֹּה-תֹאמְרוּ לְיוֹסֵף, אָנָּא שָׂא נָא פֶּשַׁע אַחֶיךָ וְחַטָּאתָם כִּי-רָעָה גְמָלוּךָ, וְעַתָּה שָׂא נָא, לְפֶשַׁע עַבְדֵי אֱלֹהֵי אָבִיךָ; וַיֵּבְךְּ יוֹסֵף, בְּדַבְּרָם אֵלָיו | 17 Assim direis a José [Yoseph]: Perdoa, rogo-te, a transgressão de teus irmãos [ahiym], e o seu pecado [hatta’ah], porque te fizeram mal [ra‘]; agora, pois, rogamos te que perdoes a transgressão dos servos do Deus [Elohiym] de teu pai [‘ab]. E José [Yoseph] chorou quando eles lhe falavam. |
| יח וַיֵּלְכוּ, גַּם-אֶחָיו, וַיִּפְּלוּ, לְפָנָיו; וַיֹּאמְרוּ, הִנֶּנּוּ לְךָ לַעֲבָדִים | 18 Depois, vieram também seus irmãos [ahiym], e prostraram-se diante dele, e disseram: Eis-nos aqui como teus servos. |
| יט וַיֹּאמֶר אֲלֵהֶם יוֹסֵף, אַל-תִּירָאוּ: כִּי הֲתַחַת אֱלֹהִים, אָנִי | 19 E José [Yoseph] lhes disse: Não temais, porque porventura estou eu em lugar de Deus [Elohiym]? |
| כ וְאַתֶּם, חֲשַׁבְתֶּם עָלַי רָעָה; אֱלֹהִים, חֲשָׁבָהּ לְטֹבָה, לְמַעַן עֲשֹׂה כַּיּוֹם הַזֶּה, לְהַחֲיֹת עַם-רָב. | 20 Vós intentastes mal [ra‘] contra mim, porém Deus [Elohiym] o intentou para bem [tov], para fazer como está neste dia [yom], para conservar a vida [hay] de um povo [‘am] numeroso. |
| כא וְעַתָּה, אַל-תִּירָאוּ–אָנֹכִי אֲכַלְכֵּל אֶתְכֶם, וְאֶת-טַפְּכֶם; וַיְנַחֵם אוֹתָם, וַיְדַבֵּר עַל-לִבָּם | 21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei a vós e a vossos pequeninos. Assim os consolou, e falou ao coração deles. |
| כב וַיֵּשֶׁב יוֹסֵף בְּמִצְרַיִם, הוּא וּבֵית אָבִיו; וַיְחִי יוֹסֵף, מֵאָה וָעֶשֶׂר שָׁנִים | 22 José [Yoseph], pois, habitou no Egito [Mitsrayim], ele e a casa [beyt] de seu pai [‘ab]; e viveu José [Yoseph] cento e dez anos [shaniym]. |
| כג וַיַּרְא יוֹסֵף לְאֶפְרַיִם, בְּנֵי שִׁלֵּשִׁים; גַּם, בְּנֵי מָכִיר בֶּן-מְנַשֶּׁה–יֻלְּדוּ, עַל-בִּרְכֵּי יוֹסֵף | 23 E viu José [Yoseph] os filhos [baniym] de Efraim [‘Ephrayim], da terceira geração; também os filhos de Maquir [beney Makiyr], filho [ben] de Manassés [Menashsheh], nasceram sobre os joelhos de José [Yoseph]. |
| כד וַיֹּאמֶר יוֹסֵף אֶל-אֶחָיו, אָנֹכִי מֵת; וֵאלֹהִים פָּקֹד יִפְקֹד אֶתְכֶם, וְהֶעֱלָה אֶתְכֶם מִן-הָאָרֶץ הַזֹּאת, אֶל-הָאָרֶץ, אֲשֶׁר נִשְׁבַּע לְאַבְרָהָם לְיִצְחָק וּלְיַעֲקֹב | 24 E disse José [Yoseph] a seus irmãos [ahiym]: Eu morro, mas Deus [Elohiym] certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra [‘eretz], à terra [‘eretz] que jurou a Abraão [Avraham], a Isaque [Yits’hac], e a Jacó [Ya’acov]. |
| כה וַיַּשְׁבַּע יוֹסֵף, אֶת-בְּנֵי יִשְׂרָאֵל לֵאמֹר: פָּקֹד יִפְקֹד אֱלֹהִים אֶתְכֶם, וְהַעֲלִתֶם אֶת-עַצְמֹתַי מִזֶּה | 25 E José [Yoseph] fez jurar os filhos de Israel [beney Yisra’el], dizendo: Certamente, vos visitará Deus [Elohiym], e fareis transportar os meus ossos daqui. |
| כו וַיָּמָת יוֹסֵף, בֶּן-מֵאָה וָעֶשֶׂר שָׁנִים; וַיַּחַנְטוּ אֹתוֹ, וַיִּישֶׂם בָּאָרוֹן בְּמִצְרָיִם. {ש} | 26 E morreu José [Yoseph] com a idade de cento e dez anos [shaniym]; e o embalsamaram, e o puseram num caixão no Egito [Mitsrayim]. |
Você precisa fazer login para comentar.