| א וַיִּזְכֹּר אֱלֹהִים, אֶת-נֹחַ, וְאֵת כָּל-הַחַיָּה וְאֶת-כָּל-הַבְּהֵמָה, אֲשֶׁר אִתּוֹ בַּתֵּבָה; וַיַּעֲבֵר אֱלֹהִים רוּחַ עַל-הָאָרֶץ, וַיָּשֹׁכּוּ הַמָּיִם | 1 E lembrou-se Deus [Elohiym] de Noé [Noah], e de todos os seres vivos, e de todo o gado [behemah] que com ele estava na arca [tevah]; e Deus [Elohiym] fez passar um vento [ruah] sobre a terra [‘eretz], e as águas [mayim] se aquietaram. |
| ב וַיִּסָּכְרוּ מַעְיְנֹת תְּהוֹם, וַאֲרֻבֹּת הַשָּׁמָיִם; וַיִּכָּלֵא הַגֶּשֶׁם, מִן-הַשָּׁמָיִם | 2 E cerraram-se, também, as fontes do abismo [tehom] e as janelas do céu [shamayim], e a chuva dos céus [shamayim] foi contida. |
| ג וַיָּשֻׁבוּ הַמַּיִם מֵעַל הָאָרֶץ, הָלוֹךְ וָשׁוֹב; וַיַּחְסְרוּ הַמַּיִם–מִקְצֵה, חֲמִשִּׁים וּמְאַת יוֹם | 3 E tornaram as águas [mayim] continuamente de sobre a terra [‘eretz]; e, ao cabo de cento e cinquenta dias [yom], as águas [mayim] diminuíram. |
| ד וַתָּנַח הַתֵּבָה בַּחֹדֶשׁ הַשְּׁבִיעִי, בְּשִׁבְעָה-עָשָׂר יוֹם לַחֹדֶשׁ, עַל, הָרֵי אֲרָרָט | 4 E a arca [tevah] repousou, no sétimo mês [hodesh], no dia [yom] dezessete do mês [hodesh], sobre os montes de Ararat. |
| ה וְהַמַּיִם, הָיוּ הָלוֹךְ וְחָסוֹר, עַד, הַחֹדֶשׁ הָעֲשִׂירִי; בָּעֲשִׂירִי בְּאֶחָד לַחֹדֶשׁ, נִרְאוּ רָאשֵׁי הֶהָרִים | 5 E foram as águas [mayim] indo e minguando até ao décimo mês [hodesh]; no décimo mês [hodesh], no primeiro dia [yom] do mês [hodesh], foram vistos os cumes dos montes. |
| ו וַיְהִי, מִקֵּץ אַרְבָּעִים יוֹם; וַיִּפְתַּח נֹחַ, אֶת-חַלּוֹן הַתֵּבָה אֲשֶׁר עָשָׂה | 6 E aconteceu que, ao cabo de quarenta dias [yom], abriu Noé [Noah] a janela da arca [tevah] que havia feito. |
| ז וַיְשַׁלַּח, אֶת-הָעֹרֵב; וַיֵּצֵא יָצוֹא וָשׁוֹב, עַד-יְבֹשֶׁת הַמַּיִם מֵעַל הָאָרֶץ | 7 E soltou ele um corvo [‘oreb], que saiu, indo e voltando, até que as águas [mayim] se secaram de sobre a terra [‘eretz]. |
| ח וַיְשַׁלַּח אֶת-הַיּוֹנָה, מֵאִתּוֹ–לִרְאוֹת הֲקַלּוּ הַמַּיִם, מֵעַל פְּנֵי הָאֲדָמָה | 8 Depois, soltou a pomba [yonah] que estava com ele, para ver se as águas [mayim] haviam baixado de sobre a face da terra [adamah]. |
| ט וְלֹא-מָצְאָה הַיּוֹנָה מָנוֹחַ לְכַף-רַגְלָהּ, וַתָּשָׁב אֵלָיו אֶל-הַתֵּבָה–כִּי-מַיִם, עַל-פְּנֵי כָל-הָאָרֶץ; וַיִּשְׁלַח יָדוֹ וַיִּקָּחֶהָ, וַיָּבֵא אֹתָהּ אֵלָיו אֶל-הַתֵּבָה | 9 A pomba [yonah], porém, não encontrou descanso para a planta do seu pé, e voltou a ele para a arca [tevah], porque as águas [mayim] estavam sobre a face de toda a terra [‘eretz]; e ele estendeu a sua mão, e a tomou, e a trouxe até ele, na arca [tevah]. |
| י וַיָּחֶל עוֹד, שִׁבְעַת יָמִים אֲחֵרִים; וַיֹּסֶף שַׁלַּח אֶת-הַיּוֹנָה, מִן-הַתֵּבָה | 10 E esperou ainda outros sete dias [yamiym]; e tornou a enviar a pomba [yonah] fora da arca [tevah]. |
| יא וַתָּבֹא אֵלָיו הַיּוֹנָה לְעֵת עֶרֶב, וְהִנֵּה עֲלֵה-זַיִת טָרָף בְּפִיהָ; וַיֵּדַע נֹחַ, כִּי-קַלּוּ הַמַּיִם מֵעַל הָאָרֶץ | 11 E a pomba [yonah] voltou para ele ao entardecer; e eis em seu bico uma folha de oliveira recém-colhida; e entendeu Noé [Noah] que as águas [mayim] haviam diminuído sobre a terra [‘eretz]. |
| יב וַיִּיָּחֶל עוֹד, שִׁבְעַת יָמִים אֲחֵרִים; וַיְשַׁלַּח, אֶת-הַיּוֹנָה, וְלֹא-יָסְפָה שׁוּב-אֵלָיו, עוֹד | 12 E esperou ainda outros sete dias [yamiym]; e soltou a pomba [yonah]; e não voltou mais para ele. |
| יג וַיְהִי בְּאַחַת וְשֵׁשׁ-מֵאוֹת שָׁנָה, בָּרִאשׁוֹן בְּאֶחָד לַחֹדֶשׁ, חָרְבוּ הַמַּיִם, מֵעַל הָאָרֶץ; וַיָּסַר נֹחַ, אֶת-מִכְסֵה הַתֵּבָה, וַיַּרְא, וְהִנֵּה חָרְבוּ פְּנֵי הָאֲדָמָה | 13 E aconteceu que no ano [shaneh] seiscentos e um [ehad], no primeiro mês [hodesh], no primeiro dia [yom] do mês [hodesh], as águas [mayim] se secaram de sobre a terra [‘eretz]. Então, removeu Noé [Noah] a cobertura da arca [tevah], e olhou, e eis que a face da terra [adamah] estava seca. |
| יד וּבַחֹדֶשׁ, הַשֵּׁנִי, בְּשִׁבְעָה וְעֶשְׂרִים יוֹם, לַחֹדֶשׁ–יָבְשָׁה, הָאָרֶץ. {ס} | 14 E, no segundo mês [hodesh], aos vinte e sete dias [yom] do mês [hodesh], a terra [‘eretz] estava seca. |
| טו וַיְדַבֵּר אֱלֹהִים, אֶל-נֹחַ לֵאמֹר | 15 Então, falou Deus [Elohiym] a Noé [Noah], dizendo: |
| טז צֵא, מִן-הַתֵּבָה–אַתָּה, וְאִשְׁתְּךָ וּבָנֶיךָ וּנְשֵׁי-בָנֶיךָ אִתָּךְ | 16 ‘Sai da arca [tevah], tu e tua mulher [ishshah], e teus filhos [baniym], e as mulheres [neshey] de teus filhos [baniym] contigo. |
| יז כָּל-הַחַיָּה אֲשֶׁר-אִתְּךָ מִכָּל-בָּשָׂר, בָּעוֹף וּבַבְּהֵמָה וּבְכָל-הָרֶמֶשׂ הָרֹמֵשׂ עַל-הָאָרֶץ–הוצא (הַיְצֵא) אִתָּךְ; וְשָׁרְצוּ בָאָרֶץ, וּפָרוּ וְרָבוּ עַל-הָאָרֶץ | 17 Todo ser vivente [hayah] que está contigo, de toda carne [basar], de aves [ôwph] e de gados [behemah], e todo réptil [remes] que rasteja sobre a terra [‘eretz]; traze fora contigo; e povoem abundantemente a terra [‘eretz], e frutifiquem, e se multipliquem sobre a terra [‘eretz].’ |
| יח וַיֵּצֵא-נֹחַ; וּבָנָיו וְאִשְׁתּוֹ וּנְשֵׁי-בָנָיו, אִתּוֹ | 18 E saiu Noé [Noah], e seus filhos [baniym], e sua mulher [ishshah], e as mulheres [neshey] de seus filhos [baniym] com ele; |
| יט כָּל-הַחַיָּה, כָּל-הָרֶמֶשׂ וְכָל-הָעוֹף, כֹּל, רוֹמֵשׂ עַל-הָאָרֶץ–לְמִשְׁפְּחֹתֵיהֶם, יָצְאוּ מִן-הַתֵּבָה | 19 todo animal [hayah], todo réptil [remes] e toda ave [ôwph], tudo o que se move sobre a terra [‘eretz], segundo as suas famílias; saiu [para fora] da arca [tevah]. |
| כ וַיִּבֶן נֹחַ מִזְבֵּחַ, לַיהוָה; וַיִּקַּח מִכֹּל הַבְּהֵמָה הַטְּהֹרָה, וּמִכֹּל הָעוֹף הַטָּהוֹר, וַיַּעַל עֹלֹת, בַּמִּזְבֵּחַ | 20 E edificou Noé [Noah] um altar [mizbeah] ao Eterno [YHWH]; e tomou de todo animal [behemah] limpo e de toda ave [ôwph] limpa, e ofereceu holocaustos sobre o altar [mizbeah]. |
| כא וַיָּרַח יְהוָה, אֶת-רֵיחַ הַנִּיחֹחַ, וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-לִבּוֹ לֹא-אֹסִף לְקַלֵּל עוֹד אֶת-הָאֲדָמָה בַּעֲבוּר הָאָדָם, כִּי יֵצֶר לֵב הָאָדָם רַע מִנְּעֻרָיו; וְלֹא-אֹסִף עוֹד לְהַכּוֹת אֶת-כָּל-חַי, כַּאֲשֶׁר עָשִׂיתִי | 21 E sentiu o Eterno [YHWH] o cheiro suave; e disse o Eterno [YHWH] em seu coração: ‘Não tornarei mais a amaldiçoar a terra [adamah] por causa do ser humano [adam]; porque a imaginação do coração do ser humano [adam] é má desde a juventude; nem tornarei mais a ferir tudo o que vive, como fiz. |
| כב עֹד, כָּל-יְמֵי הָאָרֶץ: זֶרַע וְקָצִיר וְקֹר וָחֹם וְקַיִץ וָחֹרֶף, וְיוֹם וָלַיְלָה–לֹא יִשְׁבֹּתוּ | 22 Enquanto a terra [‘eretz] durar, sementeira e colheita, e frio e calor, e verão e inverno, e dia [yom] e noite [lailah] não cessarão.’ |
Você precisa fazer login para comentar.