| א וַיָּבֹאוּ בְנֵי-יִשְׂרָאֵל כָּל-הָעֵדָה מִדְבַּר-צִן, בַּחֹדֶשׁ הָרִאשׁוֹן, וַיֵּשֶׁב הָעָם, בְּקָדֵשׁ; וַתָּמָת שָׁם מִרְיָם, וַתִּקָּבֵר שָׁם | 1 Chegando os filhos de Israel [beney Yisra’el], toda a congregação [‘edah], ao deserto [midbar] de Zin [Tsin], no mês [hodesh] primeiro, o povo [‘am] ficou em Cades [Kadesh]; e Miriã [Miryam] morreu ali, e ali foi sepultada. |
| ב וְלֹא-הָיָה מַיִם, לָעֵדָה; וַיִּקָּהֲלוּ, עַל-מֹשֶׁה וְעַל-אַהֲרֹן | 2 E não havia água [mayim] para a congregação [‘edah]; então, se congregaram contra Moisés [Mosheh] e contra Arão [Aharon]. |
| ג וַיָּרֶב הָעָם, עִם-מֹשֶׁה; וַיֹּאמְרוּ לֵאמֹר, וְלוּ גָוַעְנוּ בִּגְוַע אַחֵינוּ לִפְנֵי יְהוָה | 3 E o povo [‘am] contendeu com Moisés [Mosheh], e falaram, dizendo: Quem dera tivéssemos expirado quando expiraram nossos irmãos [‘ahiym] perante o Eterno [YHWH]! |
| ד וְלָמָה הֲבֵאתֶם אֶת-קְהַל יְהוָה, אֶל-הַמִּדְבָּר הַזֶּה, לָמוּת שָׁם, אֲנַחְנוּ וּבְעִירֵנוּ | 4 E por que trouxestes a congregação [kahal] do Eterno [YHWH] a este deserto [midbar], para que morramos aqui, nós e o nosso animal de criação [be‘iyr]? |
| ה וְלָמָה הֶעֱלִיתֻנוּ, מִמִּצְרַיִם, לְהָבִיא אֹתָנוּ, אֶל-הַמָּקוֹם הָרָע הַזֶּה: לֹא מְקוֹם זֶרַע, וּתְאֵנָה וְגֶפֶן וְרִמּוֹן, וּמַיִם אַיִן, לִשְׁתּוֹת | 5 E por que nos fizestes subir do Egito [Mitsrayim], para nos trazer a este lugar mau [ra‘]? Não para o lugar de semente [zera‘], e figo [te‘enah], e videira [gephen], e romã [rimmon], e águas [mayim] para beber. |
| ו וַיָּבֹא מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן מִפְּנֵי הַקָּהָל, אֶל-פֶּתַח אֹהֶל מוֹעֵד, וַיִּפְּלוּ, עַל-פְּנֵיהֶם; וַיֵּרָא כְבוֹד-יְהוָה, אֲלֵיהֶם. {פ} | 6 Então, Moisés [Mosheh] e Arão [Aharon] se foram de diante da congregação [kahal], à porta [petah] da tenda [‘ohel] da congregação [mo’ed], e se lançaram sobre os seus rostos; e a glória [kabod] do Eterno [YHWH] lhes apareceu. |
| ז וַיְדַבֵּר יְהוָה, אֶל-מֹשֶׁה לֵּאמֹר | 7 E o Eterno [YHWH] falou a Moisés [Mosheh], dizendo: |
| ח קַח אֶת-הַמַּטֶּה, וְהַקְהֵל אֶת-הָעֵדָה אַתָּה וְאַהֲרֹן אָחִיךָ, וְדִבַּרְתֶּם אֶל-הַסֶּלַע לְעֵינֵיהֶם, וְנָתַן מֵימָיו; וְהוֹצֵאתָ לָהֶם מַיִם מִן-הַסֶּלַע, וְהִשְׁקִיתָ אֶת-הָעֵדָה וְאֶת-בְּעִירָם | 8 ‘Toma o cajado [matteh], e ajunta a congregação [kahal], tu e Arão [Aharon], teu irmão [‘ach], e falai à rocha [sela’] perante aos olhos deles, e ela dará a água [mayim] deles; assim, lhes tirarás água [mayim] da rocha [sela’], e darás de beber à congregação [‘edah] e ao animal de criação [be‘iyr] deles’. |
| ט וַיִּקַּח מֹשֶׁה אֶת-הַמַּטֶּה, מִלִּפְנֵי יְהוָה, כַּאֲשֶׁר, צִוָּהוּ | 9 Então, Moisés [Mosheh] tomou o cajado [matteh] de diante do Eterno [YHWH], como lhe tinha ordenado. |
| י וַיַּקְהִלוּ מֹשֶׁה וְאַהֲרֹן, אֶת-הַקָּהָל–אֶל-פְּנֵי הַסָּלַע; וַיֹּאמֶר לָהֶם, שִׁמְעוּ-נָא הַמֹּרִים–הֲמִן-הַסֶּלַע הַזֶּה, נוֹצִיא לָכֶם מָיִם | 10 E Moisés [Mosheh] e Arão [Aharon] reuniram a congregação [kahal] diante da rocha [sela‘], e Moisés [Mosheh] disse-lhes: Ouvi agora, os que se rebelam, porventura tiraremos água [mayim] desta rocha [sela‘] para vós? |
| יא וַיָּרֶם מֹשֶׁה אֶת-יָדוֹ, וַיַּךְ אֶת-הַסֶּלַע בְּמַטֵּהוּ–פַּעֲמָיִם; וַיֵּצְאוּ מַיִם רַבִּים, וַתֵּשְׁתְּ הָעֵדָה וּבְעִירָם. {ס} | 11 Então, Moisés [Mosheh] levantou a sua mão e feriu a rocha [sela‘] duas vezes com o seu cajado [matteh] e saíram muitas águas [mayim]; e bebeu a congregação [‘edah], e o animal de criação [be‘iyr] deles. |
| יב וַיֹּאמֶר יְהוָה, אֶל-מֹשֶׁה וְאֶל-אַהֲרֹן, יַעַן לֹא-הֶאֱמַנְתֶּם בִּי, לְהַקְדִּישֵׁנִי לְעֵינֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל–לָכֵן, לֹא תָבִיאוּ אֶת-הַקָּהָל הַזֶּה, אֶל-הָאָרֶץ, אֲשֶׁר-נָתַתִּי לָהֶם | 12 E o Eterno [YHWH] disse a Moisés [Mosheh] e a Arão [Aharon]: ‘Porquanto não crestes em mim, para me santificar diante dos filhos de Israel [beney Yisra’el], por isso não introduzireis esta congregação [kahal] na terra [‘eretz] que lhes dei’. |
| יג הֵמָּה מֵי מְרִיבָה, אֲשֶׁר-רָבוּ בְנֵי-יִשְׂרָאֵל אֶת-יְהוָה; וַיִּקָּדֵשׁ, בָּם. {ס} | 13 Estas são as águas [mayim] de Meribá [Meriybah], porque os filhos de Israel [beney Yisra’el] contenderam com o Eterno [YHWH]; e se mostrou consagrado [kadash] neles. |
| יד וַיִּשְׁלַח מֹשֶׁה מַלְאָכִים מִקָּדֵשׁ, אֶל-מֶלֶךְ אֱדוֹם: כֹּה אָמַר, אָחִיךָ יִשְׂרָאֵל, אַתָּה יָדַעְתָּ, אֵת כָּל-הַתְּלָאָה אֲשֶׁר מְצָאָתְנוּ | 14 Depois, Moisés [Mosheh], desde Cades [Kadesh], mandou mensageiros [mal’akiym] ao rei [melech] de Edom [‘Edom], dizendo: Assim disse teu irmão [‘ach] Israel [Yisra’el]: Sabes toda a tribulação que nos sobreveio; |
| טו וַיֵּרְדוּ אֲבֹתֵינוּ מִצְרַיְמָה, וַנֵּשֶׁב בְּמִצְרַיִם יָמִים רַבִּים; וַיָּרֵעוּ לָנוּ מִצְרַיִם, וְלַאֲבֹתֵינוּ | 15 como nossos pais [‘avot] desceram ao Egito [Mitsrayim], e nós no Egito [Mitsrayim] habitamos muitos dias [yamiym]; e como os egípcios nos maltrataram, a nós e a nossos pais [‘avot]; |
| טז וַנִּצְעַק אֶל-יְהוָה, וַיִּשְׁמַע קֹלֵנוּ, וַיִּשְׁלַח מַלְאָךְ, וַיֹּצִאֵנוּ מִמִּצְרָיִם; וְהִנֵּה אֲנַחְנוּ בְקָדֵשׁ, עִיר קְצֵה גְבוּלֶךָ | 16 e clamamos ao Eterno [YHWH], e ouviu a nossa voz, e mandou um anjo [mal’ach], e nos tirou do Egito [Mitsrayim]; e eis que estamos em Cades [Kadesh], cidade nos limites dos teus termos. |
| יז נַעְבְּרָה-נָּא בְאַרְצֶךָ, לֹא נַעֲבֹר בְּשָׂדֶה וּבְכֶרֶם, וְלֹא נִשְׁתֶּה, מֵי בְאֵר: דֶּרֶךְ הַמֶּלֶךְ נֵלֵךְ, לֹא נִטֶּה יָמִין וּשְׂמֹאול, עַד אֲשֶׁר-נַעֲבֹר, גְּבֻלֶךָ | 17 Deixa-nos, pois, passar pela tua terra [‘eretz]; não passaremos pelo campo [sadeh], nem pelo vinhedo [kerem], nem beberemos águas [mayim] de poço [be‘er]; iremos pela estrada real; não nos desviaremos para a direita nem para a esquerda, até que passemos pelos teus termos. |
| יח וַיֹּאמֶר אֵלָיו אֱדוֹם, לֹא תַעֲבֹר בִּי–פֶּן-בַּחֶרֶב, אֵצֵא לִקְרָאתֶךָ | 18 Porém, Edom [‘Edom] lhe disse: Não passarás por mim, para que porventura eu não saia com a espada ao teu encontro. |
| יט וַיֹּאמְרוּ אֵלָיו בְּנֵי-יִשְׂרָאֵל, בַּמְסִלָּה נַעֲלֶה, וְאִם-מֵימֶיךָ נִשְׁתֶּה אֲנִי וּמִקְנַי, וְנָתַתִּי מִכְרָם; רַק אֵין-דָּבָר, בְּרַגְלַי אֶעֱבֹרָה | 19 Então, os filhos de Israel [beney Yisra’el] lhe disseram: Subiremos pelo caminho elevado, e se eu e o meu gado [mikneh] bebermos das tuas águas [mayim], darei o preço delas; sem fazer qualquer outra coisa, somente passarei a pé. |
| כ וַיֹּאמֶר, לֹא תַעֲבֹר; וַיֵּצֵא אֱדוֹם לִקְרָאתוֹ, בְּעַם כָּבֵד וּבְיָד חֲזָקָה | 20 Porém, ele disse: Não passarás. E saiu-lhe Edom [‘Edom] ao encontro com muita gente, e com mão forte. |
| כא וַיְמָאֵן אֱדוֹם, נְתֹן אֶת-יִשְׂרָאֵל, עֲבֹר, בִּגְבֻלוֹ; וַיֵּט יִשְׂרָאֵל, מֵעָלָיו. {פ} | 21 Assim, recusou Edom [‘Edom] deixar Israel [Yisra’el] passar pelo seu território; pelo que Israel [Yisra’el] se desviou dele. |
| כב וַיִּסְעוּ, מִקָּדֵשׁ; וַיָּבֹאוּ בְנֵי-יִשְׂרָאֵל כָּל-הָעֵדָה, הֹר הָהָר | 22 Então, partiram de Cades [Kadesh], e os filhos de Israel [beney Yisra’el], toda a congregação [‘edah], chegaram ao monte Hor. |
| כג וַיֹּאמֶר יְהוָה אֶל-מֹשֶׁה וְאֶל-אַהֲרֹן, בְּהֹר הָהָר, עַל-גְּבוּל אֶרֶץ-אֱדוֹם, לֵאמֹר | 23 E falou o Eterno [YHWH] a Moisés [Mosheh] e a Arão [Aharon] no monte Hor, nos termos da terra [‘eretz] de Edom [‘Edom], dizendo: |
| כד יֵאָסֵף אַהֲרֹן, אֶל-עַמָּיו, כִּי לֹא יָבֹא אֶל-הָאָרֶץ, אֲשֶׁר נָתַתִּי לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל–עַל אֲשֶׁר-מְרִיתֶם אֶת-פִּי, לְמֵי מְרִיבָה | 24 ‘Arão [Aharon] será recolhido aos povos [‘amaym] dele, porque não entrará na terra [‘eretz] que dei aos filhos de Israel [beney Yisra’el], porquanto vos rebelastes contra o dito da minha boca [peh], nas águas [mayim] de Meribá [Meriybah]. |
| כה קַח, אֶת-אַהֲרֹן, וְאֶת-אֶלְעָזָר, בְּנוֹ; וְהַעַל אֹתָם, הֹר הָהָר | 25 Toma Arão [Aharon] e Eleazar [El’azar], seu filho [ben], e faze-os subir ao monte Hor. |
| כו וְהַפְשֵׁט אֶת-אַהֲרֹן אֶת-בְּגָדָיו, וְהִלְבַּשְׁתָּם אֶת-אֶלְעָזָר בְּנוֹ; וְאַהֲרֹן יֵאָסֵף, וּמֵת שָׁם | 26 E despe Arão [Aharon] das suas vestes, e veste-as em Eleazar [El’azar] seu filho [ben], porque Arão [Aharon] será recolhido, e morrerá ali’. |
| כז וַיַּעַשׂ מֹשֶׁה, כַּאֲשֶׁר צִוָּה יְהוָה; וַיַּעֲלוּ אֶל-הֹר הָהָר, לְעֵינֵי כָּל-הָעֵדָה | 27 Fez, pois, Moisés [Mosheh] como o Eterno [YHWH] lhe ordenara; porque subiram ao monte Hor perante os olhos de toda a congregação [‘edah]. |
| כח וַיַּפְשֵׁט מֹשֶׁה אֶת-אַהֲרֹן אֶת-בְּגָדָיו, וַיַּלְבֵּשׁ אֹתָם אֶת-אֶלְעָזָר בְּנוֹ, וַיָּמָת אַהֲרֹן שָׁם, בְּרֹאשׁ הָהָר; וַיֵּרֶד מֹשֶׁה וְאֶלְעָזָר, מִן-הָהָר | 28 E Moisés [Mosheh] despiu Arão [Aharon] das suas vestes, e as vestiu em Eleazar [El’azar], seu filho [ben]; e morreu Arão [Aharon] ali sobre o cume do monte; e desceram Moisés [Mosheh] e Eleazar [El’azar] do monte. |
| כט וַיִּרְאוּ, כָּל-הָעֵדָה, כִּי גָוַע, אַהֲרֹן; וַיִּבְכּוּ אֶת-אַהֲרֹן שְׁלֹשִׁים יוֹם, כֹּל בֵּית יִשְׂרָאֵל. {ס} | 29 Vendo, pois, toda a congregação [‘edah] que Arão [Aharon] estava morto, choraram por Arão [Aharon] trinta dias [yamiym], toda a casa [beyt] de Israel [Yisra’el]. |
Você precisa fazer login para comentar.