| א וּמִקְנֶה רַב, הָיָה לִבְנֵי רְאוּבֵן וְלִבְנֵי-גָד–עָצוּם מְאֹד; וַיִּרְאוּ אֶת-אֶרֶץ יַעְזֵר, וְאֶת-אֶרֶץ גִּלְעָד, וְהִנֵּה הַמָּקוֹם, מְקוֹם מִקְנֶה | 1 E os filhos de Rúben [beney Re‘uven] e os filhos de Gade [beney Gad] tinham muito gado [mikneh], em grande quantidade; e viram a terra [‘eretz] de Jazer [Ya’azeyr], e a terra [‘eretz] de Gileade [Gil’ad], e eis que o lugar era lugar de gado [mikneh]. |
| ב וַיָּבֹאוּ בְנֵי-גָד, וּבְנֵי רְאוּבֵן; וַיֹּאמְרוּ אֶל-מֹשֶׁה וְאֶל-אֶלְעָזָר הַכֹּהֵן, וְאֶל-נְשִׂיאֵי הָעֵדָה לֵאמֹר | 2 Foram, pois, os filhos de Gade [beney Gad] e os filhos de Rúben [beney Re‘uven], e falaram a Moisés [Mosheh] e a Eleazar [El’azar], o sacerdote [kohen], e aos príncipes da congregação [‘edah], dizendo: |
| ג עֲטָרוֹת וְדִיבֹן וְיַעְזֵר וְנִמְרָה, וְחֶשְׁבּוֹן וְאֶלְעָלֵה, וּשְׂבָם וּנְבוֹ, וּבְעֹן | 3 Atarote [‘Atarot], e Dibom [Diybon], e Jazer [Ya’azer], e Ninra [Nimrah], e Hesbom [Heshbon], e Eleale [El’aleh], e Sebã [Sebam], e Nebo [Nebo], e Beom [Be’on], |
| ד הָאָרֶץ, אֲשֶׁר הִכָּה יְהוָה לִפְנֵי עֲדַת יִשְׂרָאֵל–אֶרֶץ מִקְנֶה, הִוא; וְלַעֲבָדֶיךָ, מִקְנֶה. {ס} | 4 a terra [‘eretz] que o Eterno [YHWH] conquistou diante da congregação [‘edah] de Israel [Yisra’el], é terra [‘eretz] de gado [mikneh], e os teus servos têm gado [mikneh]. |
| ה וַיֹּאמְרוּ, אִם-מָצָאנוּ חֵן בְּעֵינֶיךָ–יֻתַּן אֶת-הָאָרֶץ הַזֹּאת לַעֲבָדֶיךָ, לַאֲחֻזָּה: אַל-תַּעֲבִרֵנוּ, אֶת-הַיַּרְדֵּן | 5 Disseram mais: Se achamos graça aos teus olhos, dê-se esta terra [‘eretz] aos teus servos em possessão; e não nos faças passar o Jordão [Yardan]. |
| ו וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה, לִבְנֵי-גָד וְלִבְנֵי רְאוּבֵן: הַאַחֵיכֶם, יָבֹאוּ לַמִּלְחָמָה, וְאַתֶּם, תֵּשְׁבוּ פֹה | 6 Porém, Moisés [Mosheh] disse aos filhos de Gade [beney Gad] e aos filhos de Rúben [beney Re‘uven]: Irão vossos irmãos [‘ahiym] à guerra [milchamah], e ficareis vós aqui? |
| ז וְלָמָּה תנואון (תְנִיאוּן), אֶת-לֵב בְּנֵי יִשְׂרָאֵל–מֵעֲבֹר, אֶל-הָאָרֶץ, אֲשֶׁר-נָתַן לָהֶם, יְהוָה | 7 Por que, pois, desencorajais o coração [leb] dos filhos de Israel [beney Yisra’el], para que não passem à terra [‘eretz] que o Eterno [YHWH] lhes tem dado? |
| ח כֹּה עָשׂוּ, אֲבֹתֵיכֶם, בְּשָׁלְחִי אֹתָם מִקָּדֵשׁ בַּרְנֵעַ, לִרְאוֹת אֶת-הָאָרֶץ | 8 Assim, fizeram vossos pais [‘avot], quando os mandei de Cades-Barneia [Kadesh-Barnea], para ver esta terra [‘eretz]. |
| ט וַיַּעֲלוּ עַד-נַחַל אֶשְׁכּוֹל, וַיִּרְאוּ אֶת-הָאָרֶץ, וַיָּנִיאוּ, אֶת-לֵב בְּנֵי יִשְׂרָאֵל–לְבִלְתִּי-בֹא, אֶל-הָאָרֶץ, אֲשֶׁר-נָתַן לָהֶם, יְהוָה | 9 Chegando eles até o vale de Escol [Eskol], e vendo esta terra [‘eretz], desencorajaram o coração [leb] dos filhos de Israel [beney Yisra’el], para que não fossem à terra [‘eretz] que o Eterno [YHWH] lhes tinha dado. |
| י וַיִּחַר-אַף יְהוָה, בַּיּוֹם הַהוּא; וַיִּשָּׁבַע, לֵאמֹר | 10 Então, a ira do Eterno [YHWH] se acendeu naquele mesmo dia [yom], e jurou, dizendo: |
| יא אִם-יִרְאוּ הָאֲנָשִׁים הָעֹלִים מִמִּצְרַיִם, מִבֶּן עֶשְׂרִים שָׁנָה וָמַעְלָה, אֵת הָאֲדָמָה, אֲשֶׁר נִשְׁבַּעְתִּי לְאַבְרָהָם לְיִצְחָק וּלְיַעֲקֹב: כִּי לֹא-מִלְאוּ, אַחֲרָי | 11 ‘Os homens [enoshiym], que subiram do Egito [Mitsrayim], de vinte anos [shanah] para cima, não verão a terra [‘eretz] que jurei a Abraão [Avraham], a Isaque [Yits’hac], e a Jacó [Ya’acov]! Porquanto não perseveraram em seguir-me; |
| יב בִּלְתִּי כָּלֵב בֶּן-יְפֻנֶּה, הַקְּנִזִּי, וִיהוֹשֻׁעַ, בִּן-נוּן: כִּי מִלְאוּ, אַחֲרֵי יְהוָה | 12 exceto Calebe [Kaleb], filho [ben] de Jefoné [Yephunneh], o quenezeu, e Josué [Yehoshua], filho [ben] de Num [Nun], porquanto perseveraram em seguir a YHWH [o Eterno]’. |
| יג וַיִּחַר-אַף יְהוָה, בְּיִשְׂרָאֵל, וַיְנִעֵם בַּמִּדְבָּר, אַרְבָּעִים שָׁנָה–עַד-תֹּם, כָּל-הַדּוֹר, הָעֹשֶׂה הָרַע, בְּעֵינֵי יְהוָה | 13 Assim, se acendeu a ira do Eterno [YHWH] contra Israel [Yisra’el], e fê-los andar errantes até que se consumiu toda aquela geração, que fizera mal [ra‘] aos olhos do Eterno [YHWH]. |
| יד וְהִנֵּה קַמְתֶּם, תַּחַת אֲבֹתֵיכֶם–תַּרְבּוּת, אֲנָשִׁים חַטָּאִים: לִסְפּוֹת עוֹד, עַל חֲרוֹן אַף-יְהוָה–אֶל-יִשְׂרָאֵל | 14 E eis que vós, uma multidão de homens [enoshiym] pecadores, vos levantastes em lugar de vossos pais [‘avot], para ainda mais aumentar o furor da ira do Eterno [YHWH] contra Israel [Yisra’el]. |
| טו כִּי תְשׁוּבֻן, מֵאַחֲרָיו, וְיָסַף עוֹד, לְהַנִּיחוֹ בַּמִּדְבָּר; וְשִׁחַתֶּם, לְכָל-הָעָם הַזֶּה. {ס} | 15 Se vós vos desviardes de segui-Lo, também Ele os deixará de novo no deserto [midbar], e destruireis a todo este povo [‘am]. |
| טז וַיִּגְּשׁוּ אֵלָיו וַיֹּאמְרוּ, גִּדְרֹת צֹאן נִבְנֶה לְמִקְנֵנוּ פֹּה, וְעָרִים, לְטַפֵּנוּ | 16 Então, chegaram-se a ele, e disseram: Edificaremos currais aqui para o nosso gado [mikneh], e cidades para as nossas crianças [taph]; |
| יז וַאֲנַחְנוּ נֵחָלֵץ חֻשִׁים, לִפְנֵי בְּנֵי יִשְׂרָאֵל, עַד אֲשֶׁר אִם-הֲבִיאֹנֻם, אֶל-מְקוֹמָם; וְיָשַׁב טַפֵּנוּ בְּעָרֵי הַמִּבְצָר, מִפְּנֵי יֹשְׁבֵי הָאָרֶץ | 17 porém, nós nos armaremos, apressando-nos diante dos filhos de Israel [beney Yisra’el], até que os levemos ao seu lugar; e ficarão as nossas crianças [taph] nas cidades fortificadas por causa dos moradores da terra [‘eretz]. |
| יח לֹא נָשׁוּב, אֶל-בָּתֵּינוּ–עַד, הִתְנַחֵל בְּנֵי יִשְׂרָאֵל, אִישׁ, נַחֲלָתוֹ | 18 Não voltaremos para nossas casas [batiym] até que os filhos de Israel [beney Yisra’el] estejam de posse cada um da sua herança. |
| יט כִּי לֹא נִנְחַל אִתָּם, מֵעֵבֶר לַיַּרְדֵּן וָהָלְאָה: כִּי בָאָה נַחֲלָתֵנוּ אֵלֵינוּ, מֵעֵבֶר הַיַּרְדֵּן מִזְרָחָה. {פ} | 19 Porque não herdaremos com eles além do Jordão [Yardan], nem mais adiante; porquanto nós já teremos a nossa herança aquém do Jordão [Yardan] ao oriente. |
| כ וַיֹּאמֶר אֲלֵיהֶם מֹשֶׁה, אִם-תַּעֲשׂוּן אֶת-הַדָּבָר הַזֶּה: אִם-תֵּחָלְצוּ לִפְנֵי יְהוָה, לַמִּלְחָמָה | 20 Então, Moisés [Mosheh] lhes disse: Se assim o fizerdes, se vos armardes para a guerra [milchamah] perante o Eterno [YHWH], |
| כא וְעָבַר לָכֶם כָּל-חָלוּץ אֶת-הַיַּרְדֵּן, לִפְנֵי יְהוָה, עַד הוֹרִישׁוֹ אֶת-אֹיְבָיו, מִפָּנָיו | 21 e cada um de vós, armado, passar o Jordão [Yardan] perante o Eterno [YHWH], até que haja lançado fora os seus inimigos de diante dele, |
| כב וְנִכְבְּשָׁה הָאָרֶץ לִפְנֵי יְהוָה, וְאַחַר תָּשֻׁבוּ–וִהְיִיתֶם נְקִיִּם מֵיְהוָה, וּמִיִּשְׂרָאֵל; וְהָיְתָה הָאָרֶץ הַזֹּאת לָכֶם, לַאֲחֻזָּה–לִפְנֵי יְהוָה | 22 e a terra [‘eretz] esteja subjugada perante o Eterno [YHWH], então voltareis depois, e sereis inculpáveis perante o Eterno [YHWH] e perante Israel [Yisra’el]; e esta terra [‘eretz] vos será por possessão perante o Eterno [YHWH]. |
| כג וְאִם-לֹא תַעֲשׂוּן כֵּן, הִנֵּה חֲטָאתֶם לַיהוָה; וּדְעוּ, חַטַּאתְכֶם, אֲשֶׁר תִּמְצָא, אֶתְכֶם | 23 E se não fizerdes assim, eis que pecastes contra o Eterno [YHWH]; porém sabei que o vosso pecado [hatta’ah] vos há de achar. |
| כד בְּנוּ-לָכֶם עָרִים לְטַפְּכֶם, וּגְדֵרֹת לְצֹנַאֲכֶם; וְהַיֹּצֵא מִפִּיכֶם, תַּעֲשׂוּ | 24 Edificai cidades para as vossas crianças [taph], e currais para o vosso gado miúdo [tso’n]; e fazei o que saiu da vossa boca. |
| כה וַיֹּאמֶר בְּנֵי-גָד וּבְנֵי רְאוּבֵן, אֶל-מֹשֶׁה לֵאמֹר: עֲבָדֶיךָ יַעֲשׂוּ, כַּאֲשֶׁר אֲדֹנִי מְצַוֶּה | 25 Então, falaram os filhos de Gade [beney Gad], e os filhos de Rúben [beney Re‘uven] a Moisés [Mosheh], dizendo: Como ordena meu senhor [adonay], assim farão teus servos. |
| כו טַפֵּנוּ נָשֵׁינוּ, מִקְנֵנוּ וְכָל-בְּהֶמְתֵּנוּ–יִהְיוּ-שָׁם, בְּעָרֵי הַגִּלְעָד | 26 As nossas crianças [taph], as nossas mulheres [nashiym], a nossa aquisição, e todo o nosso animal [behemah] estarão aí nas cidades de Gileade [Gil’ad]. |
| כז וַעֲבָדֶיךָ יַעַבְרוּ כָּל-חֲלוּץ צָבָא, לִפְנֵי יְהוָה–לַמִּלְחָמָה: כַּאֲשֶׁר אֲדֹנִי, דֹּבֵר | 27 Mas, os teus servos passarão, cada um armado para a guerra [milchamah], perante o Eterno [YHWH], para pelejar, como disse meu senhor [adonay]. |
| כח וַיְצַו לָהֶם, מֹשֶׁה, אֵת אֶלְעָזָר הַכֹּהֵן, וְאֵת יְהוֹשֻׁעַ בִּן-נוּן; וְאֶת-רָאשֵׁי אֲבוֹת הַמַּטּוֹת, לִבְנֵי יִשְׂרָאֵל | 28 Então, Moisés [Mosheh] deu ordem acerca deles a Eleazar [El’azar], o sacerdote [kohen], e a Josué [Yehoshua], filho [ben] de Num [Nun], e aos cabeças [roshiym] das casas [batiym] dos pais [‘avot] das tribos [mattot] dos filhos de Israel [beney Yisra’el]; |
| כט וַיֹּאמֶר מֹשֶׁה אֲלֵהֶם, אִם-יַעַבְרוּ בְנֵי-גָד וּבְנֵי-רְאוּבֵן אִתְּכֶם אֶת-הַיַּרְדֵּן כָּל-חָלוּץ לַמִּלְחָמָה לִפְנֵי יְהוָה, וְנִכְבְּשָׁה הָאָרֶץ, לִפְנֵיכֶם–וּנְתַתֶּם לָהֶם אֶת-אֶרֶץ הַגִּלְעָד, לַאֲחֻזָּה | 29 e disse-lhes Moisés [Mosheh]: Se os filhos de Gade [beney Gad], e os filhos de Rúben [beney Re‘uven] passarem convosco o Jordão [Yardan], armado cada um para a guerra [milchamah] perante o Eterno [YHWH], e a terra [‘eretz] estiver subjugada diante de vós, em possessão lhes dareis a terra [‘eretz] de Gileade [Gil’ad]; |
| ל וְאִם-לֹא יַעַבְרוּ חֲלוּצִים, אִתְּכֶם–וְנֹאחֲזוּ בְתֹכְכֶם, בְּאֶרֶץ כְּנָעַן | 30 porém, se não passarem armados convosco, então terão possessões entre vós na terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an]. |
| לא וַיַּעֲנוּ בְנֵי-גָד וּבְנֵי רְאוּבֵן, לֵאמֹר: אֵת אֲשֶׁר דִּבֶּר יְהוָה אֶל-עֲבָדֶיךָ, כֵּן נַעֲשֶׂה | 31 E responderam os filhos de Gade [beney Gad] e os filhos de Rúben [beney Re‘uven], dizendo: O que o Eterno [YHWH] falou a teus servos, isso faremos. |
| לב נַחְנוּ נַעֲבֹר חֲלוּצִים לִפְנֵי יְהוָה, אֶרֶץ כְּנָעַן; וְאִתָּנוּ אֲחֻזַּת נַחֲלָתֵנוּ, מֵעֵבֶר לַיַּרְדֵּן | 32 Nós passaremos armados perante o Eterno [YHWH] à terra [‘eretz] de Canaã [Kena’an], e teremos a possessão de nossa herança aquém do Jordão [Yardan]. |
| לג וַיִּתֵּן לָהֶם מֹשֶׁה לִבְנֵי-גָד וְלִבְנֵי רְאוּבֵן וְלַחֲצִי שֵׁבֶט מְנַשֶּׁה בֶן-יוֹסֵף, אֶת-מַמְלֶכֶת סִיחֹן מֶלֶךְ הָאֱמֹרִי, וְאֶת-מַמְלֶכֶת, עוֹג מֶלֶךְ הַבָּשָׁן: הָאָרֶץ, לְעָרֶיהָ בִּגְבֻלֹת–עָרֵי הָאָרֶץ, סָבִיב | 33 Assim, deu-lhes Moisés [Mosheh], aos filhos de Gade [beney Gad], e aos filhos de Rúben [beney Re‘uven], e à meia tribo de Manassés [Menashsheh], filho [ben] de José [Yoseph], o reino de Siom [Siyhon], rei dos amorreus, e o reino de Ogue [Og], rei de Basã [Bashan]; a terra [‘eretz] com as suas cidades nos seus termos, as cidades do seu entorno. |
| לד וַיִּבְנוּ בְנֵי-גָד, אֶת-דִּיבֹן וְאֶת-עֲטָרֹת, וְאֵת, עֲרֹעֵר | 34 E os filhos de Gade [beney Gad] edificaram Dibom [Diybon], e Atarote [Atarot], e Aroer [‘Aro’er]; |
| לה וְאֶת-עַטְרֹת שׁוֹפָן וְאֶת-יַעְזֵר, וְיָגְבְּהָה | 35 e Atarote-Sofã [Atrot-Shophan], e Jazer [Ya’azer], e Jogbeá [Yogbehah]; |
| לו וְאֶת-בֵּית נִמְרָה, וְאֶת-בֵּית הָרָן: עָרֵי מִבְצָר, וְגִדְרֹת צֹאן | 36 e Bete-Ninra [Beyt-Nimrah], e Bete-Harã [Beyt-ha-Ran], cidades fortificadas; e currais de gado miúdo [tso’n]. |
| לז וּבְנֵי רְאוּבֵן בָּנוּ, אֶת-חֶשְׁבּוֹן וְאֶת-אֶלְעָלֵא, וְאֵת, קִרְיָתָיִם | 37 E os filhos de Rúben [beney Re‘uven] edificaram Hesbom [Heshbon], e Eleal [El’ale‘], e Quiriataim [Kiryatayim]; |
| לח וְאֶת-נְבוֹ וְאֶת-בַּעַל מְעוֹן, מוּסַבֹּת שֵׁם–וְאֶת-שִׂבְמָה; וַיִּקְרְאוּ בְשֵׁמֹת, אֶת-שְׁמוֹת הֶעָרִים אֲשֶׁר בָּנוּ | 38 e Nebo [Nebo], e Baal-Meom [Ba’al Me’on], mudando-lhes o nome [shem], e Sibma [Sibmah]; e os nomes [shemot] das cidades que edificaram chamaram por outros nomes [shemot]. |
| לט וַיֵּלְכוּ בְּנֵי מָכִיר בֶּן-מְנַשֶּׁה, גִּלְעָדָה–וַיִּלְכְּדֻהָ; וַיּוֹרֶשׁ, אֶת-הָאֱמֹרִי אֲשֶׁר-בָּהּ | 39 E os filhos de Maquir [beney Makiyr], filho [ben] de Manassés [Menashsheh], foram para Gileade [Gil’ad], e a tomaram, e desapossaram os amorreus, que estavam nela. |
| מ וַיִּתֵּן מֹשֶׁה אֶת-הַגִּלְעָד, לְמָכִיר בֶּן-מְנַשֶּׁה; וַיֵּשֶׁב, בָּהּ | 40 Assim, Moisés [Mosheh] deu Gileade [Gil’ad] a Maquir [Makiyr], filho [ben] de Manassés [Menashsheh], o qual habitou nela. |
| מא וְיָאִיר בֶּן-מְנַשֶּׁה הָלַךְ, וַיִּלְכֹּד אֶת-חַוֺּתֵיהֶם; וַיִּקְרָא אֶתְהֶן, חַוֺּת יָאִיר | 41 E foi-se Jair [Ya’iyr], filho [ben] de Manassés [Menashsheh], e tomou as suas aldeias; e chamou-as Havote-Jair [Havvot Ya’iyr]. |
| מב וְנֹבַח הָלַךְ, וַיִּלְכֹּד אֶת-קְנָת וְאֶת-בְּנֹתֶיהָ; וַיִּקְרָא לָה נֹבַח, בִּשְׁמוֹ. {פ} | 42 E foi-se Nobá [Nobah], e tomou Quenate [Kenat] com as suas aldeias; e chamou-a Nobá [Nobah], segundo o seu nome [shem]. |
Você precisa fazer login para comentar.