| א כִּי-יִהְיֶה רִיב בֵּין אֲנָשִׁים, וְנִגְּשׁוּ אֶל-הַמִּשְׁפָּט וּשְׁפָטוּם; וְהִצְדִּיקוּ, אֶת-הַצַּדִּיק, וְהִרְשִׁיעוּ, אֶת-הָרָשָׁע | 1 Quando houver contenda entre alguns, e forem a juízo, para que os julguem, ao justo [tsaddiyk] justificarão, e ao ímpio [rasha‘] condenarão. |
| ב וְהָיָה אִם-בִּן הַכּוֹת, הָרָשָׁע–וְהִפִּילוֹ הַשֹּׁפֵט וְהִכָּהוּ לְפָנָיו, כְּדֵי רִשְׁעָתוֹ בְּמִסְפָּר | 2 E acontecerá que, se o ímpio [rasha‘] merecer açoites, o que julga o fará deitar, e o fará açoitar diante de si, quanto bastar pela sua culpa, com um certo número de açoites. |
| ג אַרְבָּעִים יַכֶּנּוּ, לֹא יֹסִיף: פֶּן-יֹסִיף לְהַכֹּתוֹ עַל-אֵלֶּה מַכָּה רַבָּה, וְנִקְלָה אָחִיךָ לְעֵינֶיךָ | 3 Quarenta açoites lhe poderá dar, não irá além; para que, porventura, se lhe fizer dar mais açoites do que estes, teu irmão [‘ach] seja insignificante aos teus olhos. |
| ד לֹא-תַחְסֹם שׁוֹר, בְּדִישׁוֹ. {ס} | 4 Não atarás a boca ao boi [shor], quando trilhar. |
| ה כִּי-יֵשְׁבוּ אַחִים יַחְדָּו, וּמֵת אַחַד מֵהֶם וּבֵן אֵין-לוֹ–לֹא-תִהְיֶה אֵשֶׁת-הַמֵּת הַחוּצָה, לְאִישׁ זָר: יְבָמָהּ יָבֹא עָלֶיהָ, וּלְקָחָהּ לוֹ לְאִשָּׁה וְיִבְּמָהּ | 5 Quando alguns irmãos [‘ahiym] morarem juntos, e algum deles morrer, e não tiver filho [ben], então, a mulher [ishshah] do que morreu não se casará com homem [iysh] estranho de fora; seu cunhado se achegará a ela, e a tomará por mulher [ishshah], e fará a obrigação de cunhado para com ela. |
| ו וְהָיָה, הַבְּכוֹר אֲשֶׁר תֵּלֵד–יָקוּם, עַל-שֵׁם אָחִיו הַמֵּת; וְלֹא-יִמָּחֶה שְׁמוֹ, מִיִּשְׂרָאֵל | 6 E acontecerá que o primogênito [bekor] que ela der à luz estará em nome [shem] de seu irmão [‘ach] que morreu; para que o seu nome [shem] não se apague em Israel [Yisra’el]. |
| ז וְאִם-לֹא יַחְפֹּץ הָאִישׁ, לָקַחַת אֶת-יְבִמְתּוֹ; וְעָלְתָה יְבִמְתּוֹ הַשַּׁעְרָה אֶל-הַזְּקֵנִים, וְאָמְרָה מֵאֵן יְבָמִי לְהָקִים לְאָחִיו שֵׁם בְּיִשְׂרָאֵל–לֹא אָבָה, יַבְּמִי | 7 Porém, se o tal homem [iysh] não quiser tomar sua cunhada, subirá, então, sua cunhada à porta dos anciãos [zakeniym], e dirá: Meu cunhado recusa suscitar a seu irmão [‘ach] nome [shem] em Israel [Yisra’el]; não quer fazer para comigo o dever de cunhado. |
| ח וְקָרְאוּ-לוֹ זִקְנֵי-עִירוֹ, וְדִבְּרוּ אֵלָיו; וְעָמַד וְאָמַר, לֹא חָפַצְתִּי לְקַחְתָּהּ | 8 Então, os anciãos [zakeniym] da sua cidade o chamarão, e com ele falarão; e se ele persistir, e disser: Não quero tomá-la, |
| ט וְנִגְּשָׁה יְבִמְתּוֹ אֵלָיו, לְעֵינֵי הַזְּקֵנִים, וְחָלְצָה נַעֲלוֹ מֵעַל רַגְלוֹ, וְיָרְקָה בְּפָנָיו; וְעָנְתָה, וְאָמְרָה, כָּכָה יֵעָשֶׂה לָאִישׁ, אֲשֶׁר לֹא-יִבְנֶה אֶת-בֵּית אָחִיו | 9 então, sua cunhada se chegará a ele, aos olhos dos anciãos [zakeniym], e lhe descalçará a sandália [na’al] do pé, e lhe cuspirá no rosto, e protestará, e dirá: Assim se fará ao homem [iysh] que não edificar a casa de seu irmão [‘ach]; |
| י וְנִקְרָא שְׁמוֹ, בְּיִשְׂרָאֵל: בֵּית, חֲלוּץ הַנָּעַל. {ס} | 10 e o seu nome [shem] se chamará em Israel [Yisra’el]: A casa do descalçado da sandália [beyt halutz hana’al]. |
| יא כִּי-יִנָּצוּ אֲנָשִׁים יַחְדָּו, אִישׁ וְאָחִיו, וְקָרְבָה אֵשֶׁת הָאֶחָד, לְהַצִּיל אֶת-אִישָׁהּ מִיַּד מַכֵּהוּ; וְשָׁלְחָה יָדָהּ, וְהֶחֱזִיקָה בִּמְבֻשָׁיו | 11 Quando brigarem homens [enoshiym], um contra o outro, e a mulher [ishshah] de um chegar para livrar seu marido [iysh] da mão do que o fere, e ela estender a sua mão, e segurar nos órgão genitais dele, |
| יב וְקַצֹּתָה, אֶת-כַּפָּהּ: לֹא תָחוֹס, עֵינֶךָ. {ס} | 12 então, deceparás a mão dela; o teu olho não terá piedade dela. |
| יג לֹא-יִהְיֶה לְךָ בְּכִיסְךָ, אֶבֶן וָאָבֶן: גְּדוֹלָה, וּקְטַנָּה | 13 Na tua bolsa não terás diversos pesos, pedra [‘eben] grande e pedra [‘eben] pequena. |
| יד לֹא-יִהְיֶה לְךָ בְּבֵיתְךָ, אֵיפָה וְאֵיפָה: גְּדוֹלָה, וּקְטַנָּה | 14 Na tua casa [beyt] não terás duas sortes de efa [‘eyphah], um efa [‘eyphah] grande e um pequeno. |
| טו אֶבֶן שְׁלֵמָה וָצֶדֶק יִהְיֶה-לָּךְ, אֵיפָה שְׁלֵמָה וָצֶדֶק יִהְיֶה-לָּךְ–לְמַעַן, יַאֲרִיכוּ יָמֶיךָ, עַל הָאֲדָמָה, אֲשֶׁר-יְהוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לָךְ | 15 Peso inteiro e justo [tsedek] terás; efa [‘eyphah] inteiro e justo [tsedek] terás; para que se prolonguem os teus dias [yamiym] na terra [adamah] que te dará o Eterno [YHWH], teu Deus [Elohiym]. |
| טז כִּי תוֹעֲבַת יְהוָה אֱלֹהֶיךָ, כָּל-עֹשֵׂה אֵלֶּה: כֹּל, עֹשֵׂה עָוֶל. {פ} | 16 Porque abominação é ao Eterno [YHWH], teu Deus [Elohiym], todo aquele que faz isso, todo aquele que fizer injustiça [‘evel]. |
| יז זָכוֹר, אֵת אֲשֶׁר-עָשָׂה לְךָ עֲמָלֵק, בַּדֶּרֶךְ, בְּצֵאתְכֶם מִמִּצְרָיִם | 17 Lembra-te do que te fez Amaleque [‘Amalek] no caminho, quando saíeis do Egito [Mitsrayim]; |
| יח אֲשֶׁר קָרְךָ בַּדֶּרֶךְ, וַיְזַנֵּב בְּךָ כָּל-הַנֶּחֱשָׁלִים אַחֲרֶיךָ–וְאַתָּה, עָיֵף וְיָגֵעַ; וְלֹא יָרֵא, אֱלֹהִים | 18 como te saiu ao encontro no caminho, e te feriu na retaguarda todos os fracos que iam após ti, estando tu cansado e afadigado; e não temeu a Deus [Elohiym]. |
| יט וְהָיָה בְּהָנִיחַ יְהוָה אֱלֹהֶיךָ לְךָ מִכָּל-אֹיְבֶיךָ מִסָּבִיב, בָּאָרֶץ אֲשֶׁר יְהוָה-אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לְךָ נַחֲלָה לְרִשְׁתָּהּ–תִּמְחֶה אֶת-זֵכֶר עֲמָלֵק, מִתַּחַת הַשָּׁמָיִם; לֹא, תִּשְׁכָּח. {פ} | 19 Acontecerá, pois, que, quando o Eterno [YHWH], teu Deus [Elohiym], te tiver dado repouso de todos os teus inimigos em redor, na terra [‘eretz] que o Eterno [YHWH], teu Deus [Elohiym], te dará por herança, para possuí-la, então, apagarás a memória de Amaleque [Amalek] de debaixo do céu [shamayim]; não te esqueças. |
Você precisa fazer login para comentar.