Deuteronômio 25

Capítulos

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34

DEVARIM [דְּבָרִים]

א כִּי-יִהְיֶה רִיב בֵּין אֲנָשִׁים, וְנִגְּשׁוּ אֶל-הַמִּשְׁפָּט וּשְׁפָטוּם; וְהִצְדִּיקוּ, אֶת-הַצַּדִּיק, וְהִרְשִׁיעוּ, אֶת-הָרָשָׁע1 Quando houver contenda entre alguns, e forem a juízo, para que os julguem, ao justo [tsaddiyk] justificarão, e ao ímpio [rasha‘] condenarão.
ב  וְהָיָה אִם-בִּן הַכּוֹת, הָרָשָׁע–וְהִפִּילוֹ הַשֹּׁפֵט וְהִכָּהוּ לְפָנָיו, כְּדֵי רִשְׁעָתוֹ בְּמִסְפָּר2 E acontecerá que, se o ímpio [rasha‘] merecer açoites, o que julga o fará deitar, e o fará açoitar diante de si, quanto bastar pela sua culpa, com um certo número de açoites.
ג  אַרְבָּעִים יַכֶּנּוּ, לֹא יֹסִיף:  פֶּן-יֹסִיף לְהַכֹּתוֹ עַל-אֵלֶּה מַכָּה רַבָּה, וְנִקְלָה אָחִיךָ לְעֵינֶיךָ3 Quarenta açoites lhe poderá dar, não irá além; para que, porventura, se lhe fizer dar mais açoites do que estes, teu irmão [‘ach] seja insignificante aos teus olhos.
ד  לֹא-תַחְסֹם שׁוֹר, בְּדִישׁוֹ.  {ס}4 Não atarás a boca ao boi [shor], quando trilhar.
ה  כִּי-יֵשְׁבוּ אַחִים יַחְדָּו, וּמֵת אַחַד מֵהֶם וּבֵן אֵין-לוֹ–לֹא-תִהְיֶה אֵשֶׁת-הַמֵּת הַחוּצָה, לְאִישׁ זָר:  יְבָמָהּ יָבֹא עָלֶיהָ, וּלְקָחָהּ לוֹ לְאִשָּׁה וְיִבְּמָהּ5 Quando alguns irmãos [‘ahiym] morarem juntos, e algum deles morrer, e não tiver filho [ben], então, a mulher [ishshah] do que morreu não se casará com homem [iysh] estranho de fora; seu cunhado se achegará a ela, e a tomará por mulher [ishshah], e fará a obrigação de cunhado para com ela.
ו  וְהָיָה, הַבְּכוֹר אֲשֶׁר תֵּלֵד–יָקוּם, עַל-שֵׁם אָחִיו הַמֵּת; וְלֹא-יִמָּחֶה שְׁמוֹ, מִיִּשְׂרָאֵל6 E acontecerá que o primogênito [bekor] que ela der à luz estará em nome [shem] de seu irmão [‘ach] que morreu; para que o seu nome [shem] não se apague em Israel [Yisra’el].
ז  וְאִם-לֹא יַחְפֹּץ הָאִישׁ, לָקַחַת אֶת-יְבִמְתּוֹ; וְעָלְתָה יְבִמְתּוֹ הַשַּׁעְרָה אֶל-הַזְּקֵנִים, וְאָמְרָה מֵאֵן יְבָמִי לְהָקִים לְאָחִיו שֵׁם בְּיִשְׂרָאֵל–לֹא אָבָה, יַבְּמִי7 Porém, se o tal homem [iysh] não quiser tomar sua cunhada, subirá, então, sua cunhada à porta dos anciãos [zakeniym], e dirá: Meu cunhado recusa suscitar a seu irmão [‘ach] nome [shem] em Israel [Yisra’el]; não quer fazer para comigo o dever de cunhado.
ח  וְקָרְאוּ-לוֹ זִקְנֵי-עִירוֹ, וְדִבְּרוּ אֵלָיו; וְעָמַד וְאָמַר, לֹא חָפַצְתִּי לְקַחְתָּהּ8 Então, os anciãos [zakeniym] da sua cidade o chamarão, e com ele falarão; e se ele persistir, e disser: Não quero tomá-la,
ט  וְנִגְּשָׁה יְבִמְתּוֹ אֵלָיו, לְעֵינֵי הַזְּקֵנִים, וְחָלְצָה נַעֲלוֹ מֵעַל רַגְלוֹ, וְיָרְקָה בְּפָנָיו; וְעָנְתָה, וְאָמְרָה, כָּכָה יֵעָשֶׂה לָאִישׁ, אֲשֶׁר לֹא-יִבְנֶה אֶת-בֵּית אָחִיו9 então, sua cunhada se chegará a ele, aos olhos dos anciãos [zakeniym], e lhe descalçará a sandália [na’al] do pé, e lhe cuspirá no rosto, e protestará, e dirá: Assim se fará ao homem [iysh] que não edificar a casa de seu irmão [‘ach];
י  וְנִקְרָא שְׁמוֹ, בְּיִשְׂרָאֵל:  בֵּית, חֲלוּץ הַנָּעַל.  {ס}10 e o seu nome [shem] se chamará em Israel [Yisra’el]: A casa do descalçado da sandália [beyt halutz hana’al].
יא  כִּי-יִנָּצוּ אֲנָשִׁים יַחְדָּו, אִישׁ וְאָחִיו, וְקָרְבָה אֵשֶׁת הָאֶחָד, לְהַצִּיל אֶת-אִישָׁהּ מִיַּד מַכֵּהוּ; וְשָׁלְחָה יָדָהּ, וְהֶחֱזִיקָה בִּמְבֻשָׁיו11 Quando brigarem homens [enoshiym], um contra o outro, e a mulher [ishshah] de um chegar para livrar seu marido [iysh] da mão do que o fere, e ela estender a sua mão, e segurar nos órgão genitais dele,
יב  וְקַצֹּתָה, אֶת-כַּפָּהּ:  לֹא תָחוֹס, עֵינֶךָ.  {ס}12 então, deceparás a mão dela; o teu olho não terá piedade dela.
יג  לֹא-יִהְיֶה לְךָ בְּכִיסְךָ, אֶבֶן וָאָבֶן:  גְּדוֹלָה, וּקְטַנָּה13 Na tua bolsa não terás diversos pesos, pedra [‘eben] grande e pedra [‘eben] pequena.
יד  לֹא-יִהְיֶה לְךָ בְּבֵיתְךָ, אֵיפָה וְאֵיפָה:  גְּדוֹלָה, וּקְטַנָּה14 Na tua casa [beyt] não terás duas sortes de efa [‘eyphah], um efa [‘eyphah] grande e um pequeno.
טו  אֶבֶן שְׁלֵמָה וָצֶדֶק יִהְיֶה-לָּךְ, אֵיפָה שְׁלֵמָה וָצֶדֶק יִהְיֶה-לָּךְ–לְמַעַן, יַאֲרִיכוּ יָמֶיךָ, עַל הָאֲדָמָה, אֲשֶׁר-יְהוָה אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לָךְ15 Peso inteiro e justo [tsedek] terás; efa [‘eyphah] inteiro e justo [tsedek] terás; para que se prolonguem os teus dias [yamiym] na terra [adamah] que te dará o Eterno [YHWH], teu Deus [Elohiym].
טז  כִּי תוֹעֲבַת יְהוָה אֱלֹהֶיךָ, כָּל-עֹשֵׂה אֵלֶּה:  כֹּל, עֹשֵׂה עָוֶל.  {פ}16 Porque abominação é ao Eterno [YHWH], teu Deus [Elohiym], todo aquele que faz isso, todo aquele que fizer injustiça [‘evel].
יז  זָכוֹר, אֵת אֲשֶׁר-עָשָׂה לְךָ עֲמָלֵק, בַּדֶּרֶךְ, בְּצֵאתְכֶם מִמִּצְרָיִם17 Lembra-te do que te fez Amaleque [‘Amalek] no caminho, quando saíeis do Egito [Mitsrayim];
יח  אֲשֶׁר קָרְךָ בַּדֶּרֶךְ, וַיְזַנֵּב בְּךָ כָּל-הַנֶּחֱשָׁלִים אַחֲרֶיךָ–וְאַתָּה, עָיֵף וְיָגֵעַ; וְלֹא יָרֵא, אֱלֹהִים18 como te saiu ao encontro no caminho, e te feriu na retaguarda todos os fracos que iam após ti, estando tu cansado e afadigado; e não temeu a Deus [Elohiym].
יט  וְהָיָה בְּהָנִיחַ יְהוָה אֱלֹהֶיךָ לְךָ מִכָּל-אֹיְבֶיךָ מִסָּבִיב, בָּאָרֶץ אֲשֶׁר יְהוָה-אֱלֹהֶיךָ נֹתֵן לְךָ נַחֲלָה לְרִשְׁתָּהּ–תִּמְחֶה אֶת-זֵכֶר עֲמָלֵק, מִתַּחַת הַשָּׁמָיִם; לֹא, תִּשְׁכָּח.  {פ}19 Acontecerá, pois, que, quando o Eterno [YHWH], teu Deus [Elohiym], te tiver dado repouso de todos os teus inimigos em redor, na terra [‘eretz] que o Eterno [YHWH], teu Deus [Elohiym], te dará por herança, para possuí-la, então, apagarás a memória de Amaleque [Amalek] de debaixo do céu [shamayim]; não te esqueças.  

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34
Deuteronômio 25

Porção Mensal: FEVEREIRO